Sri Lanka Trip #4

ผมเริ่มหมดแรงเขียนอะไรยาวๆ แล้ว มาดูภาพประกอบคำบรรยายแทนละกัน รอบนี้เป็นคิวของอะไรที่คนถามเยอะมากๆ ว่าอาหารศรีลังกาหน้าตาเป็นยังไง



รูปเต็มๆ ดูได้ที่ Flickr ครับ



ตามเงื่อนไขของการเทรน มื้อเย็นต้องหากินเอง แต่เอาเข้าจริงเค้าพาไปเลี้ยงซะ 3 ใน 5 วัน มีเฉพาะวันแรกกับวันสุดท้ายที่ต้องออกไปกินเองเท่านั้น



วันแรก Lim ลูกพี่จากบรูไนไม่รู้ไปหาร้านมาจากไหน (สอบถามภายหลังว่าพี่แกเปิดเว็บ) พาไปกินร้าน Shanmugas ซึ่งเป็นร้านอาหารมังสวิรัตชื่อดังของโคลอมโบ (คนแถวนี้เค้ากินมังสะกันเยอะเหมือนกัน ครึ่งๆ ได้) สอบถามดูว่าไม่ไกลจากโรงแรมนัก สี่ไทย สองพม่า กับอีกหนึ่งบรูไน เลยเหมารถโรงแรมไปกินมังสะกัน





เริ่มแรกผมสั่งซุปครับ ที่เห็นน้ำตาลๆ ในรูป เป็นซุปพริกไทยกับเครื่องเทศซักอย่างที่ลืมชื่อไปแล้ว ในนั้นจะใส่ข้าวมาให้ด้วยนิดนึง แปลกดี



ส่วนถ้วยข้างบนคือนมร้อน กับชาร้อน คนที่นี่กินชาต่างน้ำ และแทบไม่กินกาแฟเลย





อาหารเย็นที่สั่งคือข้าวผัด อันนี้เป็นข้าวผัดเห็ด (ร้านนี้มีแต่ผัก) ตัวข้าวผัดก็โอเค แต่ข้าวผัดใส่หมูยังอร่อยกว่าอยู่ดี ส่วนขาวๆ นั้นเป็นน้ำราดคล้ายๆ น้ำสลัด เปรี้ยวๆ ไม่อร่อยเลย





คุณพี่ Lim ของผมสั่งข้าวผัดอีกอย่างที่ลืมชื่อแล้วเหมือนกัน น้ำมันจะเยอะกว่า แต่อร่อยกว่านะ จานใหญ่มากๆ





พวกนี้เป็น sidedish สั่งมาลองของแปลก อันบนสีแดงๆ คือมันฝรั่งผัดจืดๆ ส่วนอันล่างอร่อย คล้ายๆ น้ำพริกของขนมจีนน้ำพริก





สุดท้ายเป็นเต้าหู้ผัดเผ็ดๆ หน่อย อร่อยดีเหมือนกัน เค้าใส่จานร้อนมาด้วย ทั้งหมดจ่ายไปคนละ 400 กว่ารูปี (สองร้อย)





อาหารเช้ากินโรงแรม ซึ่งเหมือนกันทุกที่ ส่วนอาหารเที่ยงเค้าเหมาร้าน Al Pasha Family Restaurant ข้างมหาลัยมาให้ อาหารจะคล้ายๆ กันทุกวัน อย่างน้อยจะต้องมีข้าวผัดสองอย่าง (อย่างหนึ่งเป็นมังสะ) ผัดผัก แกงเผ็ด ทะเลผัดเปรี้ยวหวานหรือผัดเผ็ดๆ (เค้าเรียก Devilled) บางทีก็มีไก่อบบ้าง



เสียดายถ่ายมาแค่รูปเดียว





รูปนี้เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตบ้านเค้า ที่เด่นคือส้มลูกเล็กที่มัดขายเป็นถุงแขวนอยู่เต็ม อีกอันที่เห็นขายเยอะข้างถนน คือ มะพร้าวครับ มะพร้าวสีออกส้มๆ ซึ่งผมก็ไม่เคยเห็นแฮะ





อันนี้สำคัญ ^_^



เหล้าพื้นบ้านเค้าทำจากผลไม้ เรียกว่า Arrack อันนี้เป็นเหล้ามะพร้าว หอมมาก ยี่ห้อ Old Reserve บาร์เทนเดอร์ที่โรงแรมแนะนำมา ผมซื้อกลับมาด้วย 2 ขวด ขวดละประมาณ 200 กว่าบาท อารมณ์คงเหมือนมาซื้อแม่โขงแถวบ้านเรา





วันรองสุดท้ายเค้าพาไปกินอาหารอินเดีย จะคล้ายๆ กัน มีข้าว แกง แล้วก็แผ่นแป้งโรตี รวมๆ แล้วผมว่าอาหารศรีลังกาดีกว่านะ





อันนี้เป็นน้ำจิ้มของเค้า สีเขียวดูเหมือนสังขยาเลย แต่ออกเค็มๆ ทุกอย่างครับ





ส่วนมื้อเย็นวันสุดท้ายต้องกินเอง ก็เลยจัดปาร์ตี้ในห้อง เชิญเพื่อนศรีลังกาที่พาไปตระเวณรอบเมืองมากินด้วย นี่อาหารเย็นผมครับ



4 in 1 ตามสมัยด้วย





บ้านเรามีพิซซ่าหน้ากระเพราะไก่ ที่นี้เค้าก็มีหน้าแกงต่างๆ รวมถึงหน้ามังสะเช่นเคย





มีเหล้าก็ต้องมีเบียร์ อันนี้ยี่ห้อ Three Coins แต่ลูกพี่ Lim คนเดิมบอกว่า ยี่ห้อ Lion รสดีกว่า (นี่มันจะตั้งชื่อเบียร์เป็นสัตว์กันหมดเลยเหรอวะ)





รอพิซซ่านาน ได้นายแบบไวไวควิกใหม่มาสองคน

Submitted byม่ิอนon Thu, 12/15/2005 - 16:02

กร๊าก มาร์คเลยหล่อที่สุดในกลุ่ม

Submitted byplynoion Thu, 12/15/2005 - 17:35

น่ากิน(อาหารนะ ไม่ใช่แขก)


ป.ล. คุย eng กะแขกนิดหน่อย พูดเร็วจิ๊บ..(สูสีกะพม่าเลย) คุณ mk ฟังทันป่ะคับ

Submitted bymarkpeakneton Fri, 12/16/2005 - 07:02

แล้วแต่คนพูดด้วยน่ะครับ ญี่ปุ่นก็ฟังยาก พูดอะไรก็ลง โตะๆ หมดทุกคำเลย

Submitted byKengon Fri, 12/16/2005 - 09:30

ผมใช้เวลาปรับหูกับอินเดียที่ บ. ประมาณ เดือนนึงอ่ะ กว่าจะจับคำพูดได้

ญี่ปุ่นจนถึงตอนนี้ยังจับได้ไม่หมดทุกคำเลย (ตอนนี้คุยกับอินเดียง่ายกว่า)

ยกตัวอย่าง

Hugh data trasferation
อินเดีย: ฮู้วจ์ เดต้า ตรานสเฟอเรซั่น
ญี่ปุ่น: ฮิ้วจิ เดตะ ทรันซเฟอเรชั่ง
ไทย: ฮิ้ว ดาต้า ทรานสเฟอเรชั่น

:-P

Submitted byเอ๋on Fri, 12/16/2005 - 23:57

มีแต่ของกินจริง ๆ