มองตะเกียบ เห็นป่าไผ่

มองตะเกียบ เห็นป่าไผ่
เมื่อเดือนมิถุนายน 2560 มีโอกาสได้ไปพูดงาน "สามก๊ก Live Talk" กับทางมติชนและ BEC เลยได้เพื่อนใหม่มากมาย หนึ่งในนั้นคือ__คุณอ๋อง นิธิพันธ์ วิประวิทย์__ สุดยอดแฟนพันธุ์แท้ราชวงศ์จีน คุณอ๋องโด่งดังมาจากเพจ Ong China และเป็นผู้แปลคลิป "อี้จงเทียนพิเคราะห์สามก๊ก" ซึ่งเป็นรายการทีวีของจีน ที่วิเคราะห์วิจารณ์สามก๊กแบบเจาะลึก เนื่องจากคุณอ๋องเคยอยู่ที่เมืองจีนมาก่อน เลยเห็นโอกาสในการนำเนื้อหาส่วนนี้มาฝากแฟนๆ สามก๊กในไทย จนทำให้ผู้แปลคือตัวคุณอ๋องเอง โด่งดังขึ้นมา คุณอ๋องยังมีคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ ชื่อว่า __มองตะเกียบ เห็นป่าไผ่__ เป็นการเล่าเกร็ดต่างๆ ในประวัติศาสตร์จีน และได้รวมเล่มเป็นหนังสือชื่อเดียวกัน (พิมพ์โดยโพสต์บุ๊ก) ซึ่งคุณอ๋องก็ใจดี ส่งมาให้ผมอ่านฟรีๆ หนึ่งเล่ม หลังจากดองไว้นานและอ่านๆ หยุดๆ มาได้สักพักใหญ่ สุดท้ายอ่านจบก็อยากมาเขียนถึงสักหน่อย เกร็ดประวัติศาสตร์จีนที่คุณอ๋องนำมาเล่า มีทั้งประวัติศาสตร์บุคคลหลายยุคหลายสมัย ตั่งแต่จีนโบราณยุคตำนาน มาจนถึงยุคสาธารณรัฐประชาชน มีเรื่องวัฒนธรรมประเพณี เช่น การกินเจ การไหว้พระจันทร์ การสอบจอหงวน รวมถึงวัฒนธรรมสมัยใหม่อย่างการแข่งกันเรียนของเด็กจีนในยุคปัจจุบัน เกร็ดหลายเรื่องเป็นสิ่งที่ผมไม่รู้มาก่อน เช่น เรื่องของเจี่ยงจิงกั๋ว (Chiang Ching-kuo) บุตรชายของเจียงไคเช็ค ผู้เป็นประธานาธิบดีไต้หวันระหว่างปี 1978-1988 และเป็นผู้สร้างชาติไต้หวันด้วย กลับมีอุปนิสัยแตกต่างจากพ่ออย่างสิ้นเชิง หรือเรื่องของ "ผี" ในแผ่นดินจีน ที่เราจะไม่เคยเห็นเคยได้ยินเรื่องนี้ เนื่องจากพรรคคอมมิวนิสต์มองว่านี่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ และเป็นสิ่งที่ไม่สามารถพูดถึงได้ เป็นต้น อีกเรื่องที่ชอบคือถึงแม้คุณอ๋องเป็น "แฟนพันธุ์แท้ราชวงศ์จีน" เก่งในเรื่องที่ฟังดูโบราณ แต่สำนวนของคุณอ๋องกลับวัยรุ่นและเป็นสมัยใหม่มากๆ วิธีการอธิบายเรื่องราวจึงรวบรัดตรงประเด็น และใช้คำสมัยใหม่ที่ช่วยให้เห็นภาพ เช่น เรื่องขงเบ้งไปถือสันโดษอยู่บนเขาโงลังกั๋งเป็นเวลานานถึง 10 ปี คุณอ๋องเขียนว่า "นิ่งเงียบถือสันโดษเป็นเพียง lifestyle ไม่ใช่ปณิธาน" ซึ่งหมายถึงว่า ขงเบ้งไม่ได้อยากอยู่บนเขาไปตลอดชีวิต แต่เลือกที่จะอยู่บนเขาเพื่อรอเวลาที่เหมาะสมต่างหาก หนังสือแบ่งออกเป็นบทสั้นๆ ตามพื้นที่คอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ ทำให้หยิบมาอ่านเพลินๆ ได้เมื่อว่างแบบไม่ต่อเนื่อง เพราะแต่ละบทไม่ได้ต่อกัน อ่านจบแล้วเชื่อว่า เราจะรู้เรื่องจีนเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยครับ
Keyword