รับน้อง (ภาค 2)

วันนี้ไปตอบบล็อกมา (ไม่ขอลง URL แต่น่าจะหากันได้ไม่ยาก ถ้าติดตามมาตลอด) คิดว่าตัวเองตอบดี ขอยกมาเขียนลงบล็อกตัวเอง

ข้อความจากน้องคนนึงที่เห็นด้วยกับการรับน้อง และไม่เห็นด้วยกับคำสั่งของ สกอ.

"ทำไมเราถึงต้องเชื่อผู้ใหญ่?

ตอบ เพระเค้ามีประสบการณ์ อยากมาบอกผ่านเพื่อให้เรารู้เร็วขึ้นจะได้ไม่หลงทาง แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องเชื่อประสบการณ์นั้นเสมอไป ต้องลองด้วยตัวเอง บางทีอาจจะพบการแก้ปัญหาที่ดีกว่าที่ผู้ใหญ่คิดจะทำก็ได้ ไม่งั้นจะเรียก เด็กว่า Generationใหม่ได้หรือ?"

ข้อความของผมเอง ที่ไม่เห็นด้วยกับการรับน้อง และเห็นด้วยกับคำสั่งของ สกอ.

"เปลี่ยนคำว่า ผู้ใหญ่ ในข้อความข้างบน เป็นคำว่า รุ่นพี่ นะครับ"

Keyword
Submitted byABZeeon Fri, 06/17/2005 - 00:17

ผม(ยัง)ไม่ค่อยเห้นด้วยกับกิจกรรมรับน้องนะ
เนื่องจากพื้นฐานของมันมีการบังคับเข้าร่วม ทั้งบังคับตรงๆ และทางจิตวิทยา
ถ้าไม่บังคับ จะไม่สามารถรวมน้องได้หมด unity ก็จะไม่เกิด

พอดีว่า ผมถือสิทธิส่วนบุคคล และความเคารพสิทธิ มากกว่าความเป็นหนึ่งเดียวกันแฮะ

คำสั่งของสกอ ผมไมู่้ว่าจะเห็นด้วยดีไหมนะ แต่ที่รู้คือ คำสั่งนี้น่าจะก่อให้เกิดข้อดีต่อกิจกรรมมหาลัยในอนาคต กิจกรรมสร้างสรรค์จะได้เกิดขึ้นจริงๆซะที

Submitted bybact'on Fri, 06/17/2005 - 03:09

ถ้าเราไม่เชื่อใครเลย
(เปลี่ยน รุ่นพี่ เป็น รุ่นน้อง เป็น คนแถวบ้าน เป็น พี่ยาม เป็น ผู้ใหญ่ เป็น กำนัน)

เราคงต้องคิดทุกอย่างด้วยตัวเองหมด เสี่ยงทุกอย่างด้วยตัวเอง
ลองผิดลองถูก
จะมีใครมีปัญญา และเวลา พอจะทำงั้นบ้างนะ

เลือกเชื่อเอาตามใจละกัน
บางทีถ้าเราเรียนรู้ ว่าใครควรเชื่อมาก เชื่อน้อย
มันก็ประหยัด เวลา พลังงาน สิ่งที่รัก คนที่รัก ไปได้

ชีวิตคนเรามันสั้นเกินไปที่จะไม่เชื่อใครเลย

แต่ถ้าเกิดมาแล้วไม่คิดอะไรเองเลย ก็ไม่รู้จะเกิดมาทำไม

มันต้องมีที่ระหว่างสองอย่างนั้นสิ
ซึ่งแต่ละคนก็มี "จุดสบายใจ" ไม่ตรงกัน ไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงกลาง หรือตรงไหนเหมือน ๆ กันหมด

Submitted bymkon Fri, 06/17/2005 - 06:40

ก็หมายความอย่างที่ bact' ว่าแหละ จริงๆ แล้วมันเป็นวิธีคิดที่"เหมาะสม" (คงไม่มีวิธีคิดที่ "ถูกต้อง") ตามหลักกาลามสูตร คือ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของคุณ ถ้าคุณคิดว่าสิ่งที่คุณเชื่อหรือทำ คุณคิดมาดีแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถมาว่าคุณได้

ถ้าคนส่วนมากคิดกันได้แบบนี้ มันก็จะเป็น Knowledge-Based Society อย่างที่นายกฝันให้เป็น (มันต้องเริ่มที่วิธีคิดนี่ล่ะ) อยากให้มีคนแบบนี้เยอะๆ

Submitted bybact'on Fri, 06/17/2005 - 17:07

ผมไม่ได้หมายถึง วิธีคิดที่เหมาะสม

ผมหมายถึง ระดับความเชื่อคนอื่น ที่เหมาะสม - โดยไม่ต้องคิด

ถ้าผมไว้ใจใครระดับนึง ผมก็พร้อมจะเชื่อเค้าตามโอกาส
ผมไม่คิดเองโดยละเอียดทุกครั้งหรอก
(ผมถือว่าผมเคยคิดไว้ระดับนึงแล้ว ว่าคน ๆ นี้มันคิดเรื่องนี้โอเค งั้นเชื่อมันละกัน ไม่ต้องไปคิดเอง ไว้มันไม่โอเคเมื่อไหร่ ค่อยเปลี่ยนความคิด)

"จุดสบายใจ" ที่บอกว่าแต่ละคนก็อยู่ไม่ตรงกัน
คือ จุดที่อยู่ระหว่าง ไม่เชื่อใครเลย กับ เชื่อคนอื่นหมด

Submitted bybact'on Fri, 06/17/2005 - 17:10

ถ้าจะมีใครบอกว่า เค้าเชื่อผู้ใหญ่ เชื่อรุ่นพี่ หรือจะไม่เชื่อ
มันก็อยู่ที่ประสบการณ์ของเค้า ว่าเชื่อแล้วดี หรือเชื่อแล้วไม่ดี
ผู้ใหญ่คนนี้เชื่อได้ คนนี้เชื่อไม่ได้
รุ่นน้องคนนี้เชื่อไม่ได้ คนนี้เชื่อได้
คนนี้เชื่อเรื่องนี้ได้ แต่เรื่องนี้เชื่อไม่ได้
...