RSS is Dead

จริงๆ จะเขียนเรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว เพิ่งได้ฤกษ์

ที่ฝรั่งเถียงกันจะเป็นจะตายว่า RSS ตายหรือยัง ส่วนตัวผมตอบได้เลยแบบไม่ต้องคิดว่า "ตายแล้ว"

มาย้อนดูก่อนว่า เราใช้ RSS ทำอะไรกัน

  1. ตามความเคลื่อนไหวจากบล็อกของเพื่อนฝูงในโลกไซเบอร์
  2. ตามข่าวสารบ้านเมือง โดยมากมักเป็นข่าวไอที
  3. ค้นพบ (discovery) เนื้อหาใหม่ๆ ที่เพื่อนของเราแชร์มาใน Google Reader สถานการณ์ตอนนี้

  4. เพื่อนส่วนใหญ่มาอยู่ใน Twitter/Facebook กันหมด แถมเขียนบล็อกน้อยลงมาก เมื่อเทียบกับ 3-4 ปีก่อน

  5. ข่าวย้ายมาอยู่บน Twitter/Facebook รวมถึง aggregator แบบใหม่ๆ เช่น Techmeme, Google News, Pulse
  6. เพื่อนหันมาแชร์ใน Twitter/Facebook กันแทนหมดแล้ว

เนื้อหาประเภท 2 และ 3 เป็น non-persistent คือถ้าไม่ได้อ่านก็ไม่มีปัญหาอะไร (เหมือนเราหยุดอ่าน นสพ. ไปสักวันหนึ่ง) การนำมันมาใส่ไว้ใน RSS reader ซึ่งเหมาะกับเนื้อหาที่เป็น persistent (ห้ามพลาด) ถือว่าฝืนธรรมชาติอยู่แล้ว (คืออ่านข้ามได้ แต่ต้องมากด mark as read กันเอง) การเปลี่ยนมาเสพสื่อผ่าน aggregator แบบอื่นๆ จึงมีข้อดีเหนือกว่ามากในเรื่องนี้

ส่วนเนื้อหาประเภท 1 มีความเป็น persistent พอสมควร (คือถ้าพลาดไปเราก็ไม่รู้ว่าเพื่อนทำอะไรไว้บ้าง) พวก aggregator แบบใหม่ๆ ยังมาแทนไม่ได้ แต่สัดส่วนของเนื้อหาลักษณะนี้ก็น้อยลงไปมาก จนแทบจะเลิกสนใจไปได้เลย

สำหรับประเด็นเรื่อง discoverability ก็ง่าย เพราะเพื่อนใน Reader มีจำกัด และแชร์ได้จากแหล่งที่มาที่จำกัด (ต้องเป็น subscribed source ที่เพื่อนเราใช้อยู่แล้ว) ต่างจาก social sharing ที่มีโอกาสเจอเนื้อหาแปลกใหม่จากที่ไหนสักแห่งได้ง่ายกว่า

สรุปว่าตอนนี้ผมเลิกเข้า Google Reader มาหลายเดือนแล้ว RSS จะไม่ตายสนิท มันจะถูกใช้ในกลุ่มแคบๆ เหมือน IRC และมีสถานะเป็นเหมือน pipe ของ UNIX (แต่เป็น pipe สำหรับเว็บแทน) แต่ในแง่ของคอนซูเมอร์โดยตรง มันก็คงตายแล้วจริงๆ

Submitted byเหมียวon Sat, 02/05/2011 - 11:20