ประสบการณ์การรับปริญญาของข้าพเจ้า

มาเชียงใหม่ครับ งานรับปริญญาของ มช. เผอิญน้องรับปีนี้ อยู่ว่างก็บำเพ็ญประโยชน์เป็นช่างกล้องจำเป็นให้น้อง เดินตามถ่ายไปเรื่อย ดูบัณฑิตจบใหม่ถ่ายรูปกันก็สนุกดี คนเคยรับปริญญาคงรู้ดีว่ามันจะมีอารมณ์+วัฒนธรรมแบบ "รับปริญญา" คือผมนึกคำที่ดีกว่านี้ไม่ออก แต่ถ้าเคยผ่านมาน่าจะพอนึกออก มั้งนะ เช่น เพื่อนฝูงที่แยกหายกันไปปีนึงกลับมาเจอกัน, ระลึกความหลังตามสถานที่จุดต่างๆ ที่ไม่ใช่จุดสำคัญแต่เราผ่านมันทุกวัน, มาแอคท่าทำอะไรร่วมกันเป็นครั้งสุดท้าย (เพราะยากมากที่จะได้กลับมาทำกันอีกแบบครบๆ) คิดไปคิดมาก็นึกถึงสมัยของตัวเอง ขอมาบันทึกไว้เป็นที่ระลึก __ของขวัญรับปริญญาที่ได้รับแล้วประทับใจมากที่สุด__ มาจากเพื่อนโจ้ กวินเจตน์ (หมอนี่ปรากฎกายใน [รถไฟฟ้ามาหานะเธอ](http://www.isriya.com/node/2789/%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%98%E0%B8%AD) ด้วยหนึ่งฉาก) เดินมาหาแล้วควักทิชชู่มาให้ 1 ซองเป็นของขวัญวันรับปริญญา พร้อมกับพูดว่า > "บัณฑิตผู้ชาย 90% ไม่มีใครพกทิชชู่ แต่มันจำเป็นต้องใช้" แล้วก็ได้ใช้จริงๆ ประทับใจมาก __ของขวัญรับปริญญาที่ให้แล้ว คิดว่าคนรับประทับใจมากที่สุด__ ไม่ได้ตั้งใจด้วยซ้ำ เรื่องเกิดขึ้นที่ มธ. ท่าพระจันทร์ เพื่อน O. มาเข้าหอประชุมกับรูมเมทที่รับปีเดียวกัน เนื่องจากกลัวคนเยอะ เลยให้ญาติพี่น้องมาถ่ายรูปกันวันซ้อมให้หมด แล้ววันจริง นั่งแท็กซี่กันมาเองสองคน กะว่าสบายแน่ รับเสร็จก็กลับ ปรากฎว่า O. เป็นคนป๊อป มีสาวๆ และรุ่นน้องมาแสดงความยินดีด้วยเป็นจำนวนมาก และหลายคนไม่พลาดที่จะเอาของขวัญติดไม้ติดมือมาด้วย ดอกไม้ ตุ๊กตา แบบที่หาซื้อได้ตามหน้ามหาวิทยาลัย ยังพอทำเนา แต่ที่เกินคาด คือมีของขวัญหวังดี หวังให้บัณฑิตมีสุขภาพดี (แบบฮาๆ) มันคือ __นมตราหมี 1 กระเช้า__ ฮาครับ แต่วินาทีนั้น ผมเห็นบัณฑิตสองคนหน้าซีด ในใจมันคงคิดว่า "กูมีกันสองคน จะเอาของพวกนี้ไปไว้ที่ไหน" ผมเลยพูดขึ้นว่า > "เดี๋ยวกูแบกกลับไปให้ มึงไม่ต้องเป็นห่วง" จากนั้นผมและทีมงานจำนวนหนึ่งก็แบกนมตราหมี 1 กระเช้าพร้อมตุ๊กตาอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง เดินข้ามสนามหลวง (หนักโคตร) กลับไปยังคอนโดของเพื่อนอีกคนหนึ่งแบบทุลักทุเล แต่บัณฑิตมาขอบคุณอย่างยิ่งใหญ่ในตอนหลังว่า "ถ้าไม่มีมึง กูไม่รู้จะทำยังไงแล้ว T_T" นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไปแสดงความยินดีเฉยๆ ก็พอ ไม่ต้องเอาอะไรไปให้หรอก อยู่เฉยๆ ดีกว่าเพิ่มภาระให้