Children of Dune

ความเดิม: [Dune Messiah](http://www.isriya.com/node/512/dune-messiah) เล่มสามในซีรีย์ [Dune](http://www.isriya.com/tags/dune) ได้เล่มนี้มาพร้อมๆ กับ [Xenocide](http://www.isriya.com/node/2601/xenocide) (เล่มสามในซีรีย์ Ender) จาก[งานหนังสือรอบมีนาคม 2009](http://www.isriya.com/node/2541/book-fair-list-20091) ทั้งที่เป็นเล่มสามในซีรีย์ Scifi ชื่อดังเหมือนกัน ความต่างคือ ผมอ่าน Xenosaga จบภายในเวลาสองวัน ในขณะที่ใช้เวลาเป็นเดือนในการอ่าน Children of Dune ประสบการณ์ในการอ่าน Dune เล่มแรกของผมนั้นน่าประทับใจมาก ธีมหลักของเรื่องคือการชิงอำนาจกันบนดาวเคราะห์ทราย "อาร์ราคิส" โดยมีระบบจักรวาลที่ซับซ้อนเป็นฉากหลัง (เช่น ระบบศาสนา, ระบบการค้า, ระบบเผ่าพันธุ์) ไคลแมกซ์ของเรื่องก็เท่+โรแมนซ์มาก เมื่อพอล อทรัยเดส หนีตายไปพึ่งเผ่าเฟรเมนและพลิกเกมยึดอำนาจจากจักรพรรดิแห่งอวกาศมาได้แบบสุดมันส์ พอมาเป็น Dune Messiah เล่มสอง แทบจะกลายเป็นนิยายคนละคนเขียนที่ใช้ settings เดิมเลย Dune Messiah เล่าถึงจักรวรรดิในยุคของพอล อทรัยเดส ที่โดนขั้วอำนาจเก่ารุมกินโต๊ะ สุดท้าย พอลรับความกดดันทั้งจากนอกอาณาจักรและจากนิมิตรที่มองเห็นในอนาคตไม่ไหว หนีไปตายในทะเลทรายเพียงลำพัง เนื้อเรื่องเล่มนี้ก็โอเคประมาณหนึ่ง ไม่สนุกเท่าเล่มแรกเพราะว่าพระเอกแพ้ แต่ส่วนที่แย่คือภาษาที่ใช้ในเรื่องนั้นเต็มไปด้วยศัพท์เฉพาะในโลกของ Dune (อารมณ์เดียวกับ LotR) และบทสนทนาที่แหลมคมในเชิงศาสนา ปรัชญา และการปกครอง (แต่ผมอ่านไม่เข้าใจ) คะแนนความประทับใจลดฮวบเมื่อเทียบกับเล่มแรก ในเล่มสาม Children of Dune กล่าวถึงอาร์ราคิสหลังการสาบสูญของจักรพรรดิพอล อทรัยเดช การเมืองในช่วงนี้ยังไม่นิ่ง ยังมีศึกภายในระหว่างเครือญาติแขนงต่างๆ ของพอล+มิตรสหายลูกน้องเก่า แย่งชิงอำนาจกัน ก่อนที่สุดท้าย เลโต II ลูกชายของพอลจะกินรวบอำนาจทั้งหมดลงได้ ภาษาและการเล่าเรื่องจะคล้ายๆ กับเล่มสอง ในครึ่งแรกของเรื่องมีแต่บทสนทนาน่าเบื่อมาก ส่วนครึ่งหลังเริ่มมีแอคชันเข้ามามากขึ้น ผมสังเกตว่าวิธีการเล่าเรื่องของ Dune สองเล่มหลังจะใช้วิธี "เกิดเหตุการณ์ก่อน แล้วตัวละครจะอธิบายให้ผู้อ่านฟังทีหลัง" ซึ่งจะต่างไปจากไซไฟสายอาสิมอฟ-การ์ด ที่ผู้อ่านต้องคิดตามไปในจังหวะเดียวกับตัวเอกของเรื่อง เนื่องจากไปแอบอ่านเรื่องย่อทั้งซีรียส์มาแล้ว Children of Dune เป็นการวางโครงเรื่องระยะยาวไปสู่เล่ม 4-6 จึงมีช่วงสร้างปมเอาไว้เยอะ ผมคิดว่าในแง่ของการสร้างจักรวาลของซีรียส์ Dune สมบูรณ์พอๆ กับ LotR แต่ถ้าพิจารณาเป็นรายเล่ม ส่วนพวกนี้กลับทำให้นิยายเฉพาะเล่มไม่สนุกเท่าที่ควรจะเป็น สรุปว่า ชีวิตของผมกับ Dune ก็คงจะหยุดไว้แค่นี้ ถ้ามีใครมาถามจะแนะนำให้อ่านเฉพาะเล่มแรก Children of Dune มีชื่อภาษาไทยว่า "ทายาทจอมราชันย์" แปลโดย สมลักษณ์ ศิริบูรณ์ สำนักพิมพ์ Mild Publishing ในช่วงต้นๆ มีเล่าเรื่องเดิมของเล่ม 1-2 และจักรวาลของ Dune ให้ด้วย อย่างไรก็ตามแผนที่ประกอบเป็นแผนที่ของเล่ม 1 และแทบจะใช้ไม่ได้กับเล่ม 3 เลย คุณภาพของงานแปลพูดลำบากเพราะไม่ได้อ่านฉบับภาษาอังกฤษเทียบ (อย่างไรก็ตาม เห็นใจคนแปลเพราะว่าศัพท์เฉพาะมันเยอะมาก) ส่วนคุณภาพของการพิสูจน์อักษรเข้าขั้นแย่ พิมพ์ผิดเพียบ
Keyword