Lula da Silva

ช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมอ่านบทวิเคราะห์เมืองไทยจากสายตาฝรั่ง (ที่โดนหาว่าเสนอข่าวไม่เป็นกลางนั่นล่ะครับ) อยู่พอสมควร ประชาไทแปลมาลงเยอะอยู่ และอ่านจากต้นฉบับบ้างส่วนหนึ่ง

เผอิญจำไม่ได้ว่าเป็นบทความของที่ไหน (ถ้าใครหาได้กรุณาช่วยสงเคราะห์) แต่ในบทความนี้วิเคราะห์ว่าการขึ้นมาของทักษิณนั้นเป็น "ภัยคุกคาม" ต่อชนชั้นนำเดิมที่กุมอำนาจประเทศไทยอยู่ (ซึ่งนักวิชาการไทยเองก็ไม่เคยมีใครปฏิเสธเรื่องนี้แบบตรงๆ ว่าไม่มีชนชั้นนำกลุ่มนี้) ทำให้ทักษิณโดนโค่นล้มไปโดยความร่วมมือของชนชั้นนำหลายกลุ่ม ที่กลัวว่าตัวเองจะสูญเสีย status quo ไป

ย่อหน้าข้างบนนั้นเรื่องเก่าซ้ำซากแล้ว (แต่บางคนยังไม่รู้นะ หรือรู้แล้วอาจแกล้งทำไม่รู้ก็คงมี) แต่อันที่เป็นเรื่องใหม่ของบทความนี้คือย่อหน้าสุดท้ายที่บอกว่า ประธานาธิบดีของบราซิลคนปัจจุบันขึ้นมาด้วยวิธีคล้ายๆ กัน แต่เขาสามารถบาลานซ์ "ความหวังของคนชั้นล่าง" กับ "ความกลัวของคนชั้นสูง" ได้ และอยู่ในสมัยมาจะ 8 ปี บราซิลกลายเป็นประเทศ BRIC และได้จัดบอลโลก-โอลิมปิกติดกันภายในระยะห่างแค่ 2 ปี

ประเด็นนี้น่าสนใจมาก แถมช่วงนี้ผมเริ่มเบื่อแอฟริกาใต้และแมนเดลาโมเดลแล้ว (ฮา) พอไปเจอ TIME ที่สนามบินชางงีพูดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน กลับบ้านมามีเวลาพอดีเลยอ่านเสียหน่อย อ่านแล้วก็เขียนด้วยเลย เอาให้คุ้ม

ใครสนใจก็ตามไปอ่านได้ครับ รู้จักกับ ลูลา ดา ซิลวา ประธานาธิบดีเพื่อคนยากแห่งบราซิล

หมายเหตุ: ผมก็ยังอธิบายปรากฎการณ์ของดา ซิลวา ไม่ได้ แต่บทความนี้ก็เป็นแค่จุดเริ่มต้นในการทำความเข้าใจกับแนวทางของเขา

ป.ล. เคยมีคนเสนอว่าควรไปศึกษายุทธวิธีของซาปาติสต้าด้วย อันนี้คุณภัควดี วีระภาสพงษ์ เคยเขียนถึงไว้เยอะ อ่านเป็นภาษาไทยมันก็สบายกว่ากันเยอะอยู่