Thailand's Digital Infrastructure

สืบเนื่องจากบล็อก Digital Revolution และเหตุการณ์อื่นๆ ที่ผมพบเจอในรอบหลายเดือนมานี้ สร้างคำถามให้ผมว่าถ้าเราอยากตามให้ทัน "ปฏิวัติดิจิทัล" สิ่งที่เรายังขาดอยู่มีอะไรบ้าง

ความหมายของผมคือ Digital Infrastructure ที่จำเป็นที่จะทำให้เกิดการปฏิวัติดิจิทัล (necessary condition) "อย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ" คืออะไร คำว่า infrastructure ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงโครงสร้างพื้นฐานทางฮาร์ดแวร์อย่างเดียว แต่รวมโครงสร้างพื้นฐานด้านอื่นๆ ด้วย

ผมยังคิดไม่ค่อยตกผลึกนัก แต่เท่าที่นึกออก จดไว้กันลืม มีดังนี้

แปโภชนา ตลาดคลองระแหง ปทุมธานี

รอบนี้พาไปกินไกลหน่อยครับ แต่รับรองว่าอร่อยแน่ (ผมไปมาสองรอบละ) ชื่อร้านว่า แปโภชนา เป็นร้านอาหารไทย-จีน รสเด็ด อยู่ที่ตลาดคลองระแหง อ.ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี

"ตลาดระแหง" เป็นตลาดที่อยู่ข้าง "คลองระแหง" ไม่ใช่ตลาดน้ำแบบพายเรือ แต่เป็นห้องแถวไม้เก่าที่ปลูกอยู่ข้างสองฝั่งคลองเล็กๆ ตัวตลาดก็เล็ก แต่ไม่ใช่ตลาดทัวริสต์สักเท่าไร เน้นขายชาวบ้านท้องถิ่นเป็นหลัก (แต่ตลาดนี้ดังในหมู่คนขี่จักรยาน เพราะสามารถขี่จักรยานรอบคลองได้เลย)

ตลาดระแหง

Digital Revolution

วันนี้มีโอกาสได้ประชุมร่วมกับ ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณี นักเศรษฐศาสตร์ชื่อดัง พบว่าท่านเป็น "ยอดคน" อีกท่านหนึ่งของวงการ ผ่านงานมาเยอะ แถมเป็นสายรู้จริงและที่สำคัญ "ลงมือทำจริง"

ดร.ณรงค์ชัย เป็นผู้สนใจศึกษาประวัติศาสตร์โลก และสามารถอธิบายปรากฏการณ์ของโลกในมุมที่กว้างมากๆ (supermacro) เรื่องที่คุยในวันนี้มีเยอะ แต่คีย์สำคัญที่ได้สั้นๆ

10 เทคนิคเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน จากซีอีโอ Red Hat

Jim Whitehurst ซีอีโอคนปัจจุบันของ Red Hat ถูกยกย่องอย่างมากในฐานะที่เป็นคนผลักดันให้ Red Hat กลายเป็น "the first billion dollar Linux company"

นอกจากฝีมือการบริหารแล้ว เขายังถูกยกย่องว่าเป็นคนติดดิน เข้าถึงง่าย ถ่อมตัว ไม่วางท่าเป็นเจ้านายชั้นสูง (ซึ่งอันนี้ผมเช็คกับคนของ Red Hat สิงคโปร์แล้วพบว่าจริง โดย Jim เป็นซีอีโอที่ไม่มีห้องทำงานส่วนตัว มีแค่ "คอก" เล็กๆ กั้นเป็นสัดส่วนเท่านั้น ใครอยากคุยกับซีอีโอก็เดินไปคุยได้เลย)

good guys wear red hats

นิตยสาร Inc. ไปสัมภาษณ์ Jim ในประเด็นเรื่องเทคนิคการทำงานให้มีประสิทธิภาพ (10 Simple Steps to Exceptional Daily Productivity) อ่านแล้วพบว่าเข้าท่าดี (แต่ต้องมีวินัยในตัวเองสูงมาก) มาจดไว้เตือนใจตัวเองสักหน่อยครับ

วิธีการขอใบกำกับภาษี นกแอร์

มาถึงวันนี้ปี 2014 ผมเชื่อว่าคนเมืองทั้งหลายคงซื้อตั๋วเครื่องบินผ่านหน้าเว็บ จ่ายด้วยบัตรเครดิต เอาโค้ดหรือตั๋วอิเล็กทรอนิกส์พิมพ์แล้วไปยื่นที่สนามบิน (หรือบางสายก็ไม่ต้องใช้เอกสารแล้วด้วยซ้ำ) พูดง่ายๆ ว่ากระบวนการขึ้นเครื่องบินทั้งหมด ถ้าไม่นับ boarding pass มันกลายเป็นกระบวนการแบบไร้กระดาษไปหมดแล้ว

ทีนี้พอจำเป็นต้องขอใบเสร็จรับเงินหรือใบกำกับภาษีจากสายการบิน ก็เลยเข้าขั้นงงทีเดียวว่าต้องทำอย่างไร ไหนๆ ค้นคว้าจนรู้แล้วก็นำมาจดลงบล็อกไว้หน่อย เผื่อจะเป็นประโยชน์กับคนอื่นๆ ด้วยครับ

เคสของผมนี้เฉพาะการขอใบกำกับภาษีจาก Nok Air เท่านั้นนะครับ แบบว่าเพิ่งซื้อพอดี (แต่สายการบินอื่นไม่น่าจะต่างกันมาก)

วิธีการก็ไม่มีอะไรยาก เริ่มจากซื้อตั๋วให้เรียบร้อย ได้อีเมลคอนเฟิร์มตั๋วซะก่อน จากนั้นเข้าเว็บ NokAir.com แล้วเลือกแท็บที่เขียนว่า Manage Your Booking จะเจอหน้าจอดังภาพ

Nok Air Receipt

How to Be a Great Speaker

สมัยเมื่อหลายปีก่อน ผมพรีเซนต์แบบ public speaking ตามแนวทางของ Presentation Zen คือเน้นสไลด์สวยเข้าว่า เวลาส่วนใหญ่ใช้ไปกับการทำสไลด์เป็นหลัก แน่นอนว่าสไลด์สวยย่อมมีชัยไปกว่าครึ่ง คนสนใจเยอะ เอาขึ้นเว็บโชว์ได้สวยงาม

แต่ช่วงหลังๆ เหมือนเริ่มตกผลึกอะไรหลายๆ อย่าง ผมพบว่าสไลด์เป็นเพียงแค่ "ส่วนประกอบเดียว" ของการนำเสนอเท่านั้น ในที่สุดแล้ว (bottom line) หัวใจสำคัญของการนำเสนอคือ "การเล่าเรื่อง" ให้คนสนใจฟัง และสามารถจดจำไปใช้งานได้ในอนาคต

สไลด์เป็นแค่องค์ประกอบด้านภาพ (visual) ที่ทำให้การนำเสนอมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น แต่คนที่พรีเซนต์เก่งมากๆ อาจไม่จำเป็นต้องมีสไลด์สักแผ่นเลยก็สามารถสื่อสารได้อย่างทรงพลัง (พวกสปีชของนักการเมืองทั้งหลาย)

หลายปีให้หลังนี้ผมจึงมาสนใจมิติของการเล่าเรื่อง ภาษาพูด ภาษากาย จังหวะการเล่าเรื่องให้มากขึ้น แต่ก็ใช้วิชาลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง วันนี้มาเจอบทความ 2 ชิ้นที่กล่าวถึงเรื่องนี้พอดี เลยมาจดลงบล็อกไว้สักหน่อยครับ

Chadchart Powered

เกาะกระแส #ชัชชาติ กับเขาเหมือนกันครับ รวมๆ บทความมาแปะไว้เป็นหลักเป็นฐานหน่อย

chadchart faceblog

Microsoft 3.0

และแล้ว การเดินทางของไมโครซอฟท์ก็ก้าวเข้าสู่ยุคที่สาม (ถ้านับตามจำนวนซีอีโอ) หลังตั้ง Satya Nadella เป็นซีอีโอคนใหม่

Microsoft 3.0

ผมเขียนเรื่องการเปลี่ยนผ่านของไมโครซอฟท์ไว้เยอะพอสมควร มารวบรวมเก็บไว้หน่อย ไว้ว่างๆ มา edit แล้วเดี๋ยวรวมเล่ม

กินข้าวต้มปลาดิบที่นาริตะ

บล็อกตอนสุดท้ายของซีรีส์การท่องเที่ยวญี่ปุ่นในปี 2013 ครับ (เขียนกันข้ามปี) อาหารมื้อสุดท้ายที่ผมได้กินบนแผ่นดินญี่ปุ่นคือ "ข้าวต้ม" ที่สนามบินนาริตะ ฟังดูแปลกๆ แต่มันไม่ธรรมดาเพราะเป็น "ข้าวต้มปลาดิบ" ครับ

Narita Airport

ร้านนี้ชื่อว่า Dashichazuke-en มีหลายสาขาในโตเกียว แต่ร้านที่สนามบินนาริตะอยู่ที่ Terminal 1 ชั้น 4 (ใกล้กับเคาเตอร์ผู้โดยสารขาออก) โดยจะอยู่โซนตรงกลางที่เป็นแหล่งขายของ (T1 นาริตะมีสองปีก อันนี้อยู่ตรงกลางเลยครับ) หน้าตาร้านดังภาพ

Namja Town สวนสนุกในร่มที่ Sunshine City, Ikebukuro

ยังอยู่กันที่ Ikebukuro ครับ (ตอนที่แล้ว) เนื่องจากว่ามีเพื่อนเป็นสาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่แถวนี้ เลยนัดเจอกันที่นี่ เธอมีลูกแล้วเลยตั้งใจว่าจะพาลูกไปเล่นที่ Namja Town สวนสนุกของค่าย Namco ที่อยู่ในห้าง Sunshine City ซึ่งก็เป็นห้างใหญ่ที่อยู่ข้างสถานี Ikebukuro นั่นเอง

Sunshine City

ห้าง Sunshine City เป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่อยู่ละแวกสถานี Ikebukuro ในโตเกียวครับ ห้างนี้จะไม่อยู่ติดสถานีซะทีเดียว ต้องเดินจากสถานีไปนิดหน่อยประมาณ 5 นาที (ถ้าไปจากสถานีจะต้องเดินลอดใต้ไฮเวย์ แล้วเข้าห้างจากทางลอดใต้ดินได้เลย) จากภาพข้างบนเป็นทางเข้า ห้างจากทางลอดใต้ดิน