Web 2.0

อ่านบล็อกของพี่ปอง พูดถึง Hunch กิจการใหม่ของ Catarina Fake อดีตผู้ก่อตั้ง Flickr แล้วนึกได้ว่าเคยไปฟังเธอพูดในงาน FOWA 2007 เลยถือโอกาสไปค้นรูปสมัยไปงาน FOWA เมื่อสองปีที่แล้ว

การค้นรูปครั้งนี้ทำให้ผมตระหนักว่า ตอนนั้นที่ไป เจอดาราแห่งวงการ web 2.0 โคตรเยอะเลยนี่หว่า! (แต่ไม่รู้จักซะงั้น) เรียกได้ว่า

"เมื่อข้าพเจ้ามีโอกาสได้เดินกระทบไหล่คนดัง แต่ข้าพเจ้าก็ขาดความจัดเจน และครั้นข้าพเจ้ามีความจัดเจนมากขึ้น ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าตั๋วเครื่องบินเสียแล้ว"

สรุปว่านี่เป็น recap การกระทบไหล่คนดังแห่งซิลิคอนวัลเลย์ ที่เขียนช้าไป 2 ปี!

ช่วงประมาณกลางๆ ปีที่แล้ว เว็บหน้าใหม่ที่ดังมากอันหนึ่ง (ถ้าไม่รวม Twitter) คือ FriendFeed ถ้าใครอ่านเว็บข่าวจำพวก TechCrunch และแวดวง เค้าโปรโมทกันหนักถึงขนาดว่า FriendFeed คืออนาคต Livestreaming คือทุกสิ่งทุกอย่าง

ผมก็ตามไปลองเล่นตามสูตร แต่พบว่าไม่เข้าใจ ไม่รู้จะใช้ FriendFeed ไปทำไม ตอนนั้นก็ได้แต่สงสัยว่ามันมีอะไรดีนัก

มาถึงวันนี้เกือบปีผ่านไป TechCrunch กลับลำแล้ว FriendFeed Is In Danger Of Becoming The Coolest App No One Uses

ในขณะที่ Twitter ก้าวเข้าสู่ mainstream ได้อย่างภาคภูมิ (ได้ออก Ophra, ลง Newsweek, Time, สื่อกระแสหลักมากมาย) FriendFeed กลับไม่สามารถขยายตัวเองไปหากลุ่มผู้ใช้อื่นๆ นอกจาก early adopter ได้

คอมเมนต์อันหนึ่งใน TechCrunch ให้คำอธิบายที่น่าสนใจ

“IN RECENT years, consumers have become used to feasting on online freebies of all sorts: news, share quotes, music, e-mail and even speedy internet access. These days, however, dotcoms are not making news with yet more free offerings, but with lay-offs—and with announcements that they are to start charging for their services.”

The Economist,<br/> April 2001

from The end of the free lunch—again, The Economist, March 2009

บล็อกของผม PageRank ค่อนข้างดี (PR5 แต่ตรงไหนใน 5 ก็ไม่ทราบได้เพราะมันคาอยู่ตรงนี้มานานแล้ว) ถ้าทำ SEO หน่อยและคาดเดาเทร็นด์ดีๆ ก็จะมี traffic เพิ่มได้ไม่ยาก

แต่ส่วนมากแล้ว หน้าที่ hit เยอะๆ จะมาจาก keyword ที่ผมไม่ได้ตั้งใจทำ SEO เช่น หลิวอี้เฟย หรือ ตลาดดอนหวาย เป็นต้น

นอกจาก hit แล้ว สิ่งที่ตามมาอีกอย่างคือ fanatic comment จากคนที่ค้นเข้ามาเจอบล็อกผมพอดี (ลองดูตัวอย่างในหน้า หลิวอี้เฟย ได้) ซึ่งโดยมากแล้ว ผมมักปิดคอมเมนต์ใน entry อันนั้นเพราะขี้เกียจเข้าไปอ่านบ่อยๆ (ตามตัวอย่าง จะเห็นว่า fanatic comment นั้นไม่ค่อยมีสาระเท่าไรนัก)

general case ส่วนใหญ่นั้นจะไม่ค่อยมีปัญหาอะไรเท่าไร เพราะผมเขียนถึงคน, สถานที่, หรือวัตถุที่ดันไปฮิตแบบไม่คาดหมายในเชิงบวก หรืออย่างน้อยก็กลางๆ ไม่บวกไม่ลบอะไร

แค่เคสล่าสุดน่าสนใจมาก ถ้าใครอ่านบล็อกมาในช่วงนี้อาจจะพอจำได้ว่าผมเขียนถึง Nokia 5800 XpressMusic จากประสบการณ์ที่ไปยืนทดลองเล่นมาที่ร้านโนเกีย (ตามประสา geek ที่ดี)

การขยายตัวของ TechCrunch เริ่มจากเว็บข่าว startup 2.0 จากนั้นก็ได้เพิ่ม

• เว็บภาษาต่างประเทศ เช่น TechCrunch UK (เหมือนจะตายไปรอบแล้วกลับมาใหม่), TechCrunch Japan
• เว็บข่าวในเครือที่ใกล้เคียง เช่น CrunchGear, TechCrunchIT
• การมอบรางวัล Crunchies
• สัมมนาสำหรับ pitching ชื่อ TechCrunch50
• ฐานข้อมูล CrunchBase

ล่าสุดเอาข้อมูลจาก CrunchBase มารวมเป็นงานวิจัยขายแล้ว The TechCrunch 2008 Year in Review แน่นอนว่าผมไม่มีเงิน $149 มาซื้องานฉบับเต็ม แต่อ่าน Executive Summary ที่แจกก็สนุกดี

Michael Arrington เป็นฮีโร่ในใจผมคนหนึ่ง แสบๆ แบบนี้ล่ะชอบเลย