Web 2.0

Get Satisfaction

รู้จัก Get Satisfaction ตอนไปงาน FOWA มันคือ web 2.0 สำหรับตอบคำถามหรือไอเดียจากลูกค้า

เคยลองทำ product page ของ Blognone ไว้เล่นๆ แต่ก็ไม่ได้ใช้ (เหมือนกับ page และ group บน Facebook คือทำไว้เท่ๆ) สรุปว่าไม่ได้ลองใช้อะไร

Fire Eagle is Useless in Thailand

This is followup post to Problem of Location-Based Service in Thailand (in Thai, sorry).

Let I demonstrate it by the highly-anticipated Yahoo! Fire Eagle.

The first location Bangkokians will think of is Siam Square. The result is quite impressive.

Fireeagle

You might see, while the location is right, the detail in the map is missing. Poor Yahoo, oh no, poor Thailand.

CrunchBase's Best Practice

I'm a fan of TechCrunch and Michael Arrington is my latest idol. Their CruchBase is what I want to do for Blognone Library. A free & open knowledge base for specific domain without peddling rules like Wikipedia. My #1 usage of CrunchBase is "competitor" box within any product/company page to see who are players in that game. Very useful for my analysis.

However, Tim O'Reilly thought there are too many links from any given TechCrunch news to CrunchBase, which I agree. Linking to knowledge base instead of that company site breaks the web utility, according to O'Reilly.

ข้ามให้พ้นการประชาสัมพันธ์แบบห้างสรรพสินค้า

What do the freaking tech bloggers want?

อ่านจบแล้ว อยากเขียนแต่ยังไม่มีเวลา กลัวลืมเลยมาแปะไว้แค่ลิงก์ก่อน เดี๋ยวมาพัฒนาเนื้อหาต่อ

เมื่อวันก่อน (12 ส.ค.) บล็อกเกอร์ชื่อดังหลายเจ้าได้เขียนถึงเรื่อง PR กับโลกออนไลน์พร้อมกันโดยนัดหมาย (เพราะมันเขียนตอบกันเป็นทอดๆ ไป) ลิงก์ข้างบนเป็นของ Robert Scoble วิดีโอบล็อกเกอร์ชื่อดัง ซึ่งรวมลิงก์ของบล็อกเกอร์ชื่อดังอีกหลายคน (เช่น Michael Arrington แห่ง TechCrunch) ที่พูดเรื่องไว้ค่อนข้างครบ

เนื้อหาแบบรวบรัดคือ วิธีการ PR แบบเดิมมันใช้ในโลกออนไลน์ไม่ได้แล้ว แต่ฝ่าย PR ยังเสือกใช้อยู่ (ขออภัยที่ไม่สุภาพ)

Problem of Location-Based Service in Thailand

จริงๆ ปัญหานี้เคยคุยกับลิ่วไว้สักระยะแล้ว แต่ตะกี้ลองเล่น Fire Eagle เลยนึกขึ้นได้อีกรอบ

คนเล่นเน็ตคงคุ้นกับคำว่า Zip Code เวลาจำต้องกรอกชื่อและที่อยู่ ซึ่งเว็บส่วนมาก (ที่มาจากสหรัฐ) มักเหมาว่าเราอยู่อเมริกาเหมือนมัน และบังคับให้กรอก Zip Code อันเปรียบได้กับรหัสไปรษณีย์ (ซึ่งสุดท้ายแล้วเราก็ต้องเลี่ยงไปใช้วิธีอื่น เช่น เปลี่ยนชื่อประเทศ หรือไม่ก็ปิดหน้าต่างนั้นซะ)

ถึงขึ้นชื่อว่าเป็นรหัสไปรษณีย์ แต่รหัสไปรษณีย์เมืองนอกมันล้ำลึกกว่าที่ประสบการณ์จากบริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด มอบให้เรามาก ผมไม่เคยอยู่อเมริกาแต่ว่าที่อังกฤษก็คล้ายๆ กัน คือ รหัสไปรษณีย์มันบ่งชี้พื้นที่ได้ละเอียดมากระดับบล็อคถนน แต่ละบล็อคจะมีรหัสไปรษณีย์ของตัวเอง ดังนั้นแปลว่าถ้ารู้รหัสไปรษณีย์เพียงอย่างเดียว ก็สามารถรู้พื้นที่แบบคร่าวๆ ได้เลยว่าหมอนี่บ้านมันอยู่แถวไหน ไม่ต้องบอกถนนบ้านเลขที่ให้เสียเวลา

ถ้าอยากทดสอบลองเอารหัสไปรษณีย์ของผมไปลองก็ได้ พิมพ์แค่ S1 4HG ในกูเกิลก็น่าจะเห็นผลทันตา

Pages