นอกเหนือจาก Suria KLCC กรุงกัวลาลัมเปอร์ยังมีห้างใหญ่อีกหนึ่งแห่งคือ Pavilion หรือชื่อเต็ม Pavilion Kuala Lumpur
ห้าง Pavilion เพิ่งสร้างใหม่ไม่นาน (เปิดปี 2007) ยังใหม่กิ๊ง การเดินทางจะยากกว่า Suria KLCC เล็กน้อย เพราะว่ารถไฟฟ้าสายหลักไปไม่ถึงแบบเป๊ะๆ ต้องเปลี่ยนไปขึ้นรถสาย Monorail แทน
ถ้าตั้งต้นจากสถานี KL Sentral จะต้องเดินออกไปข้างนอกสถานีก่อน แล้วข้ามถนนไปยังสถานี Monorail ครับ อันนี้จะยากนิดนึงแต่ไม่ยากจนเกินไป คือข้างสถานี KL Sentral จะมีอาคารกำลังก่อสร้างอยู่ เราต้องเดินอ้อมอาคารนี้ไปเพื่อไปยังสถานี Monorail ไม่ต้องห่วงว่าจะหลงเพราะคนจะเดินไปทิศนี้กันเยอะมาก (มีป้าย Monorail เป็นระยะๆ แต่ตัวจะเล็กสักหน่อย)
คนมาเลย์ก็คล้ายๆ กับคนไทยครับ คือชอบเดินห้าง ผมดูจากในแผนที่ของกัวลาลัมเปอร์แล้ว พบว่าจำนวนของห้างมีเยอะไม่แพ้กรุงเทพเลย (แต่ขนาดและความใหญ่อาจต้องมีประเมินกันอีกทีนะ)
ในทริปกัวลาลัมเปอร์รอบล่าสุด เนื่องจากเวลาน้อย เลยแทบไม่ได้เที่ยวที่ไหน ยกเว้นห้างใหญ่ที่สุดสองห้างคือ Suria KLCC กับ Pavilion
เอาทีละห้าง วันนี้เป็น Suria KLCC ก่อน
เป็นการเยือน KL ครั้งที่สองในชีวิต ครั้งแรกสมัยยังเด็กมาก Petronas ยังไม่มีเลยมั้ง จำอะไรไม่ได้สักเท่าไร
รอบนี้มาประชุม พูดคุย เรียนรู้ ยังไม่ได้ไปเที่ยวเท่าไรนัก เท่าที่อยู่มาเกือบสองวัน หนึ่งคืน ได้ประสบการณ์ว่า
ผมไปปายครั้งนี้เป็นรอบที่สาม
ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่า ชีวิตหนึ่งเราจะได้ไปปายเยอะขนาดนี้ ทั้งที่มันไม่ค่อยมีอะไรเท่าไรนัก
ผมไปปายรอบแรกเมื่อเดือนตุลาคมปี 2006 ช่วงที่ปายเริ่มบูมแล้ว คราวนั้นไปแบบ backpacker เต็มขั้น ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับปายเลย Chiang Mai Trip: Day 3.1 - Going to Pai, Chiang Mai Trip: Day 3.2/4 - Pai and Back Again ปายในช่วงนั้นยังไม่หนาว แต่ทำไงได้เวลามันมีแค่นั้น อย่างไรก็ดี ปายในความทรงจำก็เป็นเมืองที่ยังเงียบสงบ มีฝรั่งเล็กน้อยถึงปานกลาง คนไทยยังน้อย
ข้ามเวลามาช่วงปลายปี 2008 ได้มาปายอีกครั้งเพราะมากับครอบครัว ปายกลายเป็น tourists' destination ไปเรียบร้อยแล้ว และการไปปายในช่วงหยุดเสาร์-อาทิตย์ ปลายเดือนพฤศจิกายน ย่อมเจอกับกองทัพมดคลาคล่ำกันเป็นจำนวนมหาศาล เวลาแค่เพียงสองปี แต่ปายเปลี่ยนไปมากมาย ความประทับใจคราวนี้ถึงกับติดลบ What's Happening in Pai
จริงๆ ที่ไหนก็มีความเปลี่ยนแปลง และสิ่งที่เกิดขึ้นมันอาจเป็นเรื่องดีต่อ (เศรษฐกิจ) ปาย แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ ตอนนั้นผมสัญญากับตัวเองว่า "กูจะไม่ไปปายอีกแล้ว"
แต่สุดท้าย มันก็มีเรื่องให้ต้องไปจนได้สิน่า