ผมเขียนบล็อกซีรีย์ คนชั้นกลาง มาหลายตอนจนหมดภูมิแล้ว แต่วันนี้มีสหายที่นับถือส่งลิงก์บทความเรื่องคนชั้นกลางของคนอื่นมาให้อ่าน บทความค่อนข้างน่าสนใจ และพยายามตอบคำถามที่ว่า “คนชั้นกลาง (อย่างเรา) เป็นปัญหาหรือไม่ และอย่างไร” เลยต้องเขียนถึงเสียหน่อย

คนชั้นกลางกับวิกฤตการเมืองไทย โดย เกรียงศักดิ์ ธีระโกวิทขจร

ผมเพิ่งรู้จักผู้เขียนคนนี้เป็นครั้งแรก แต่ค้นชื่อดูพบว่าเป็นนักเรียนปริญญาเอกด้านเศรษฐศาสตร์ในปารีส มีงานเขียนลงมหาวิทยาลัยเที่ยงคืน-ประชาไท อยู่บ่อยครั้ง

ผมอ้างงานของนิธิมาแล้ว 2 ตอน

• คนชั้นกลาง
• คนชั้นกลาง part II

ตอนนี้นิธิเขียนครบซีรีย์แล้ว 4 ตอน เลยมาอ้างต่อให้จบครับ เวอร์ชันรวมทั้ง 4 ตอนอยู่ที่ นิธิ เอียวศรีวงศ์ : การปรับระบบการเมือง ส่วนที่ยกมาเป็นของตอนที่ 3 ตัวเน้นของผมเช่นเคย

มาจากกระทู้ พวกหมอและคนชั้นกลางส่วนใหญให้การสนับสนุน มวลชน พธม. ทำไม ในฟ้าเดียวกัน (เห็นว่าหลายคนเข้าไม่ได้ หาวิธีการกันเอาเองละกันนะ)

ในกระทู้มีประเด็นเรื่อง ทำไมหมอถึงต่อต้านโครงการ 30 บาท ด้วย ซึ่งความเห็นหลายอันมาจากหมอจริงๆ (ตามที่เค้าอ้างนะ) และน่าสนใจ แต่อยู่นอกสโคปเรื่องชนชั้นกลาง ผมคงไม่เขียนถึง

ส่วนประเด็นด้านคนชั้นกลาง ขอ quote ประโยคที่เกี่ยวข้องมาเป็นช่วงๆ ข้อความที่ยกมาไม่ได้แก้ไขอะไร ถ้ามีคำหยาบจนเกินทนรับได้ก็ขออภัยล่วงหน้า ข้อความที่ยกมา มาจากหลายคนตอบ ผมไม่ได้ใส่ชื่อไว้ให้ด้วย เวอร์ชันเต็มคงต้องตามไปอ่านกันเอง

นอกจากงานของนิธิ (รวมถึงเกษียร เตชะพีระ) ตามที่เขียนไปใน คนชั้นกลาง และ คนชั้นกลาง - part II แล้ว ช่วงหลังๆ มานี้ ผมเห็นงานเขียนด้านคนชั้นกลาง ถูกตีพิมพ์ออกมาค่อนข้างเยอะ

ลิ่วเพิ่งเขียนบล็อก ตระหนัก โดยอ้างคำพูดของ คำ ผกา คอลัมนิสต์หญิงชื่อดังอีกคนหนึ่ง (ติดตามในบล็อกกันเอาเองนะครับ)

ล่าสุดเป็นบทความที่ลงในประชาไท ชื่อว่า กระแสเสียงสนับสนุนพันธมิตร อาการผูกขาดทางคุณธรรมของคนชั้นกลาง เขียนโดย มุกดา ตฤณชาติ

Brave New World of Digital Intimacy

This fascinating article from NYT about Facebook news feed and twitter/microblogging answers almost (if not all) of my questions: why people tweet?

The short answer is new technical term called ambient awareness.

I’ll try to describe a longer answer with my new & experimental writing technique: ‘ambient writing’ (a new catchphrase for ‘lazy copy & paste’). Anyway, with my own emphasis and quick thought.