Publishing

ผมคุยเรื่องอนาคตของสื่อดิจิทัล โดยเฉพาะด้าน e-book กับคุณ @imenn และ @warong มาหลายรอบ ล่าสุดเจอกรณีน่าสนใจเลยมาจดเอาไว้หน่อย

กรณีนี้คือหนังสือชื่อ Final Jeopardy: Man vs. Machine and the Quest to Know Everything เขียนเกี่ยวกับซอฟต์แวร์ AI ของ IBM ชื่อ "Watson"

Watson จะเป็นพัฒนาการอีกขั้นของระบบ AI โดยมันจะถูกทดสอบผ่านการแข่งเกมควิซโชว์ Jeopardy! กับแชมป์ตลอดกาลของรายการ 2 คน ในเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า อันนี้ก็มาแนวเดียวกับสมัยก่อนที่เอา Deep Blue ไปเล่นหมากรุกเมื่อหลายปีมาแล้ว เพียงแต่โจทย์ของ Watson จะยากกว่าตรงที่เป็น natural language กับความรู้รอบตัวที่ต้องให้ Watson สะสมในแบบเดียวกับมนุษย์

กลับมาที่ประเด็นด้าน e-book คือหนังสือเรื่อง Final Jeopardy ในส่วนของ Watson นั้นเขียนเสร็จหมดแล้ว 11 บท แต่ว่าบทสุดท้ายซึ่งเป็นผลสรุประหว่าง Watson กับแชมป์ของ Jeopardy จะถูกปล่อยออกมาหลังแข่งเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ 1 วัน และออกมาเป็น "อัพเดต" ให้กับตัวหนังสือฉบับเต็ม (ซึ่งก็เป็น e-book อยู่แล้ว)

ความลักลั่นย้อนแย้งของ Wired นิตยสารที่เนื้อหาสุดไฮเทค แต่ว่าโมเดลธุรกิจยังเป็นแบบกระดาษ (และกำลังมีปัญหายอดโฆษณาลดฮวบ!)

• For Wired, a Revival Lacks Ads - NYT
• Welcome, Wired. We call this land "Internet" - Boing Boing เขียนโดยคนที่เคยปลุกปั้นเว็บให้ Wired และต้องลาจากเพราะคนใน Wired มองว่า "เว็บนั้นต่ำชั้นกว่าหนังสือ"

จากการสังเกตบล็อกเกี่ยวกับงานหนังสือ ตลอดช่วง 2-3 ปีมานี้ ผมสรุปได้ว่าสำนักพิมพ์ยอดนิยมใน blogosphere มีสองค่าย

ได้แก่ โอเพ่น และ อะเดย์ (ชื่อสำหรับการพิมพ์หนังสือคือ อะบุ๊ค)

ทั้งสองค่ายมีรากเหง้ามาจากนิตยสารนอกกระแส ถึงจะประสบปัญหากับการขายนิตยสารอยู่บ้าง (โอเพ่นต้องปิดตัวลงไป ส่วนอะเดย์ก็ต้องปิดนิตยสารลูกคือ อะเดย์วีคลี) ปัจจุบันทั้งสองสำนักพิมพ์ดูจะหาที่ทางยืนของตัวเองได้ นั่นคือการขายพ็อกเก็ตบุ๊ค

ถึงจะมีกลุ่มเป้าหมายบางส่วนทับซ้อนกัน แต่ก็กลุ่มเป้าหมายหลักเฉพาะของตัวเองไม่เกี่ยวกัน ค่ายอะเดย์จะเน้นไปทางความรู้สึกและอารมณ์มากกว่า (ถึงกับมีงานวิจารณ์วรรณกรรมบางชิ้น บอกว่าค่ายนี้ "สุขนิยม") ในขณะที่โอเพ่นจะโตขึ้นมาอีกหน่อย ยกประเด็นเหตุบ้านการเมืองที่ซีเรียสขึ้นมาอีกระดับ (เลเวลขั้นสูงสุดของจ็อบสายนี้คือ มติชนสุดสัปดาห์)