ไม่เคยซื้อหนังสือพวกนี้เลย ตอนอยู่อังกฤษใช้วิธีไปเปิดอ่านตามแผง แล้วจำคอลัมน์ที่ถูกใจมาเปิดดูบนเว็บ หรือไม่อย่างนั้นก็ได้มาจากบนเครื่องบิน (อย่างเช่นเล่มนี้)

Newsweek เล่มนี้ถือเป็นเล่มแรกในชีวิตที่ซื้อ เหตุผลก็เพราะรายชื่อ New Global Elite ทั้ง 50 คนตามปก (มันคือ "แผนที่" สู่ศตวรรษที่ 21) ถึงแม้ว่าจะมีให้อ่านบนเว็บของ Newsweek แต่มีเป็นเล่มไว้ก็คุ้มราคา 135 บาทดี ซื้อที่จามจุรีสแควร์ แต่เดี๋ยวนี้ที่ไหนๆ ก็มีขายกันเยอะ

แน่นอนว่าอ่าน (ผ่านๆ) จบแล้วก็เขียน: 50 ผู้นำโลกยุคใหม่

ป.ล. ผมค้นพบว่าคนรู้จักใกล้ๆ ตัวอ่านหนังสือจำพวกนี้ (โดยเฉพาะ Economist)​ กันเยอะกว่าที่คิดมาก บางคนถึงกับสมัครสมาชิก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะของเค้าดีจริงหรือของในประเทศมันไม่มีอะไรอ่านกันแน่

งานอดิเรกอย่างหนึ่งเวลาไปร้านหนังสือ W.H.Smith ในเมือง (มหาลัยกับเมืองอยู่ไม่ไกลกันนักแต่คนละทาง นานๆ เลยเข้าเมืองที) คือไปยืนอ่านวารสารด้านเศรษฐกิจ การเมือง และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ พอเขียนแล้วมันดูเวอร์แต่ความจริงมันก็คือพวก Newsweek, TIME หรือ The Economist เป็นต้น

เนื่องจากว่าภาษาอังกฤษไม่ค่อยแข็งแรงแถมเรื่องมันซีเรียส ก็เลยไม่ได้อ่านละเอียด เน้นเปิดดูผ่านๆ ว่าเรื่องที่ "สื่อตะวันตก" เหล่านี้สนใจมีอะไรบ้าง ไอ้คำว่า "สนใจ" เนี่ยผมดูจากการตีพิมพ์ จำนวนหน้าของเรื่องที่พิมพ์ ประเด็นที่เล่น (เช่น title และ subtitle) รวมไปถึงตำแหน่งของบทความนั้นว่าอยู่ส่วนไหนของเล่ม ซึ่งของพวกนี้สังเกตยากถ้าดูจากบนเว็บอย่างเดียว

ส่วนเรื่องที่น่าสนใจเราก็จำหัวข้อข่าวไว้ แล้วเดินมาเปิดอ่านบนเว็บแทน ส่วนหนังสือที่จ่ายเงินซื้อจริงคือ FHM กับ Maxim ฉลาดมาก

ตอนกลับจากโตเกียว บนเครื่องก็มีหนังสือให้อ่านตามปกติ อยากอ่านไทยรัฐแต่ไม่มี (มีแต่นสพ. ญี่ปุ่นกับแมกกาซีนอินเดีย) เลยอ่าน Newsweek ก็ได้วะ

Newsweek ฉบับนั้นมีเรื่อง Growth or Happiness? ซึ่งว่าด้วยนโยบายของนายกนอกรัฐธรรมนูญ ก่อให้เกิดความกังวลต่อนักลงทุนนอกประเทศเป็นอย่างมาก (ว่าจะไม่สนใจเศรษฐกิจเหมือนนายกที่ถูกไล่ออกไป) อันนี้เราไม่ค่อยเห็นจากสื่อในประเทศเท่าไร

แต่สิ่งที่ผมสนใจคือตรงนี้ (อยู่หน้าสองในลิงก์)

"There is no indication that the government will throw away everything Thaksin did," says Nicholas Kwan, head of regional economic research for Standard Chartered Bank in Hong Kong. "But there will be quite a number of new faces [in the cabinet], probably with different ideas or no ideas"—all now subject to the whims of the king and his military men, who may not take care to stoke a national economy that so recently was the envy of Southeast Asia.

ผมไม่แสดงความเห็นละกันว่า Newsweek ผิดถูก (ถนอมตัว) แต่ติดใจว่า ความตรงไปตรงมาแบบนี้ ทำให้ทหารกลัวสื่อเทศแบบขี้หดจู๊ดๆ ใช่มั้ยนะ