ช่วงวันพุธ-พฤหัส-ศุกร์ที่ผ่านมาผมยุ่งจริงๆ คืออาทิตย์ก่อนไม่อยู่ เลยมีงานเก่าค้างสะสมมาก และเป็นช่วงที่จัดงานใหญ่ มีงานสัมมนาที่ต้องไปเข้าร่วมหลายงานพร้อมกันพอดี

เลยเพิ่งมีเวลาดู Oh!

ถ้าเมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว มีคนบอกว่า @lewcpe เป็นสาวก SNSD คงเจอผมด่าแน่นอนว่า "เป็นไปไม่ได้" แต่วันนี้ โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว

หมายเหตุจาก Facebook:

อย่างที่เคยเขียนไปว่า ช่วงนี้กลับมาดูการ์ตูน ล่าสุดมาดูดราก้อนบอลภาคแรก ไม่รู้ว่าเข้าข้างประสบการณ์ในวัยเยาว์หรือเปล่า แต่ Romantic Ageru Yo (เพลงตอนจบของบูลม่า) เป็นเพลงอนิเมที่เพราะมาก รู้สึกว่าเพลงการ์ตูนสมัยนี้ไม่เพราะและไม่ติดหูเท่าไร

บทความใน New York Times ชื่อ Swan Song พูดถึงพัฒนาการของอุตสาหกรรมดนตรี มีภาพประกอบน่าสนใจว่า "สื่อ" ของดนตรีในแต่ละยุคสมัย ขายได้มาก-น้อยสักเท่าไร

ดูจากภาพแล้วเห็นชัดเลยว่า CD ขายดีมาก แต่ยุคหลัง CD ยังหาอะไรมาแทนไม่ได้ ยอดการดาวน์โหลดเพลงออนไลน์และเพลงบนมือถือยังถือว่าน้อยมาก เมื่อเทียบกับ CD (แม้ว่าแอปเปิลจะโฆษณาว่า iTunes ขายได้เป็นพันๆ ล้านเพลงก็ตาม)

คำถามคือแล้วคนฟังดนตรีกลุ่มนี้มันหายไปไหน คำตอบฟังดูอาจเป็นเพลงเถื่อน แต่จริงๆ แล้วเพลงเถื่อนก็ลดลงมาก เพราะคนหันไปฟัง online streaming กันแทนครับ

จาก Macross Frontier #24 สอนให้เรารู้ว่า Don't be late จะมาสู้เลือดแท้อย่าง Ai Oboete imasuka (Do you remember love) ได้อย่างไรกัน

แต่ภาคนี้เพลงเพราะเกือบทุกเพลง ชอบที่สุดคือ Diamond Crevasse

วันนี้ช่องเพลงเอา Top 10 เอ็มวีของ Coldplay มาฉาย ในฐานะแฟนเลยนั่งดูเสียหน่อย เพลงแรกคือ Talk ก็ได้เรื่อง เพราะว่าหุ่นกระป๋องในเอ็มวี มันช่างละม้ายกับ เจ้าหุ่น ของ Firefox 3 ยิ่งนัก (ถึงแม้ใครจะเถียงว่าหุ่นกระป๋องทั้งโลกมันหน้าตาเหมือนกันหมดก็ตาม)

สำหรับคนอยากดูเวอร์ชันเต็มๆ กดดูได้ในวิดีโอครับ

ป.ล. เอ็มวีที่ชอบที่สุด ยกให้ The Scientist กับ Fix You
ป.ล.2 Speed of Sound ได้ที่หนึ่งแหะ