Moz08

งาน Firefox Summit รอบนี้มันมาก เพราะนอกจากจะเจอหินถล่มปิดทางไปเมื่อวานแล้ว เช้าวันนี้ก็ตื่นมาพบว่าในห้องไฟดับ โทรลงไปถามข้างล่างได้ความว่าดับทั้งโรงแรม เนื่องจากรถขนพวกผ้าปูที่นอนอะไรแบบนั้นไปชนกับเสาหม้อแปลงเข้าให้

ที่น่าแปลกใจคือถึงห้องจะมืด ตู้เย็นจะไม่ทำงาน แต่ access point มันกลับใช้ได้เฉย (เนื่องจากใช้ไฟสายสำรองจากเครื่องปั่นไฟ ถ้าไม่มีคนไปเปลี่ยนตอนหลัง ก็ต้องซูฮกให้กับคนต่อ access point เลยว่าเทพมาก) ตอนแรกชาวบ้านก็ไม่ซีเรียสกับไฟดับกันเท่าไรเพราะว่าต่อเน็ตได้ แต่ผ่านไปซักสองสามชั่วโมงก็เริ่มเครียดกันเป็นแถวเพราะว่าแบตหมด หลายคนถึงกับเปรยๆ ว่าถ้าให้เลือกยอมเจอหินถล่มดีกว่าไฟดับ เพราะหินถล่มยังชาร์จไฟโน้ตบุ๊คได้ (อย่างไรก็ตามรอบนี้โดนทั้งสองอย่าง)

หลาย session เลยต้องเปลี่ยนแผนเพราะ projector ใช้ไม่ได้ บางอันต้องออกมานั่งคุยกับพื้นตรงทางเดินแทนเพราะในห้องมันร้อน ที่เท่คือมี session นึงย้ายไปใช้ห้องสัมมนาของโรงแรมข้างๆ ปรากฎว่าปลั๊กไฟทุกจุดโดนเสียบไปอย่างรวดเร็ว ดูแล้วเหมือนโน้ตบุ๊กกระหายน้ำกำลังแย่งกันดูดจากหลอด

เขียนก่อนจะลืม ปกติฟังไม่ค่อยออกอยู่แล้ว มาเจอ jetlag ประกอบด้วยเลยยิ่งไปกันใหญ่

ดูตารางกำหนดการประกอบ ส่วนอัลบั้มอยู่ที่ Flickr หรือจะดูตามแท็ก moz08 ก็ได้

คนจัดงานทำ Summitr เป็น mashup ไว้ติดตามคนที่พูดถึงงานด้วย (หรือถ้าจะเอา twitter อย่างเดียวก็ดู moz08 แต่ส่วนมากเห็นใช้ IRC กันเสียมาก เผอิญไม่ชอบ IRC)

เดินทางสุดโหด 4 ต่อ

• ตื่น 6 โมง ขึ้นรถไฟเที่ยว 7 โมงไป Manchester Airport (1.5 ชม.)
• นั่งเครื่องจาก Manchester ไป Heathrow Terminal 5 (เวลาบนเครื่อง 1 ชม. รวมเวลาต่อคิวยื่นกระเป๋าประมาณ​ 3 ชม. บ้าไปแล้ว)
• นั่งเครื่องจาก T5 ข้ามแอตแลนติกมา Vancouver Airport (11 ชม.) ดูหนังไป 3.5 เรื่อง (Jumper, Spiderwick, Cloverfield ส่วน Charlie Wilson's War ฟังไม่ออกเลยเลิกดูกลางคัน)
• นั่งรถบัสจาก Vancouver มา Whistler (2 ชม.)

ถึงโรงแรม Westin Whistler ตอน 17.00 เวลาท้องถิ่น (ตีหนึ่งเวลา GMT) หมดแรง นอนก่อน

ป.ล. ​โรงแรมหรูโคตร ชีวิตนี้คงไม่มีปัญญาจ่ายเอง