ความเดิมตอนที่แล้ว

เพื่อนพามากินอาหารเกาหลี ซึ่งเป็นร้านเดียวกับทริปคราวก่อนโน้น (แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันอยู่ตรงไหน)

(รูปจากคราวที่แล้ว)

ช่วงหลังรู้สึกจะติดหนี้เขียนบล็อกไว้มาก แบบว่าสัญญาไว้แล้วสุดท้ายก็ขี้เกียจ เด็กดีไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างนะครับ

คราวนี้โดนทวงมากว่าไปเที่ยวลอนดอนมาตั้งเยอะ ทำไมเขียนน้อยจัง เห็นมีรูปอาหารด้วยทำไมไม่โพสต์ (โดนแหลกเลยวุ้ย) ก็จัดให้ตามคำขอ

ถึงแม้เรื่องนี้จะใช้เวลาค่อนข้างน้อยตามมาตรฐานของตัวเอง แต่พอไปเล่าชาวบ้านก็จะเจอคำถามกึ่งอุทานเหมือนกันหมดว่า "ยังไม่จบอีกเหรอ"

ระหว่างที่ดูก็มีประเด็นให้เขียนถึงเยอะแยะ แต่พอดูจบก็นึกไม่ออกเลย เอาเป็นว่าตอนสุดท้ายมีรางวัลแห่งความพยายามที่อดทนดูมา 24 ตอนด้วยเชซังกุงในชุดสวย

เปรียบเทียบกับชุดซังกุง 2006 เอาเองละกันว่าแบบไหนดีกว่า (ผมว่าดีหมด รักเลยคนนี้)

ช่วงนี้กำลังดู Princess Hours หรือชื่อเกาหลี Goong หรือชื่อไทย เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา อยู่อย่างเมามัน

และเหมือนอย่างเคย ปกติผมเป็นพวกฮิตดีเลย์ [1, 2] เรื่องนี้ก็ไม่พลาด ดังจนมีเพลงเป็นภาษาไทย ชาวบ้านร้องได้กันหมดเมือง เราก็เพิ่งจะได้ดู

ดูไปได้ 12 จาก 24 ตอนละ เดี๋ยวจบแล้วจะมาเขียนยาวๆ เอาแบบสั้นก็รู้สึกเหมือน Full House ผสม F4

ตามธรรมเนียม นางรองหนังเกาหลีมักจะน่ารักกว่านางเอก เรื่องนี้นางเอกน่ารักกว่า แต่คนที่ผมชอบไม่ใช่ทั้งนางเอกและนางรองครับ

คนแรกคือน้องแว่นเพื่อนสนิทของนางเอก

แต่ที่ชอบสุดๆ ไปเลยคือ "แชซังกุง" เธอน่ารักมาก ใส่สูทยิ่งน่ารัก

ป.ล.1 ไปเล่าแอม (คนแนะนำให้ดู) แอมหัวเราะแล้วบอกว่า "ว่าแล้ว ต้องเป็นแชซังกุง"
ป.ล.2 เพิ่งสังเกตว่า ทำไมเรื่องนี้ชอบแต่หมวยโหดแฮะ
ป.ล.3 อัพเดต องค์หญิงเฮจอง (พี่สาวพระเอก) เพิ่งออกมาตอนหลังๆ หน้าไม่สเปกเท่าไรแต่ก็ถือว่าสวยเลย

หลังจากใช้ความพยายามมากว่าครึ่งปี ตั้งแต่เค้าเพิ่งเริ่มฮิตกันจนถึงความฮิตหายไปกับสายลม ผมก็ดู Full House จบจนได้

เรื่องสนุกนะครับไม่ใช่ไม่สนุก แต่ที่ดูช้าก็เป็นเพราะขาดทั้งเวลากับความตั้งใจ ถึงแม้เรื่องในช่วงหลังๆ จะยืดไปหน่อย (16 ตอนน่าจะบีบได้เหลือ 13-14 ตอน) แต่ช่วง 3-4 ตอนแรกนี่ระดับ addictive เลยล่ะ

ลองมานั่งคิดเล่นๆ ว่าทำไม Full House ถึงดัง ถ้าตัดประเด็นกระแสซีรีย์เกาหลีฟีเวอร์, กระแสเรนฟีเวอร์ และบรรยากาศในเรื่องที่ถ่ายออกมาสวยน่าไปแล้ว จุดสำคัญคงเป็นการวางบทของตัวละครแต่ละคนให้เรารู้สึกคุ้นเคยนั่นเอง

มองในสายตาของผู้ชายนะครับ ผู้ชายทุกคนมีความเป็นผู้ใหญ่ รับผิดชอบ สุภาพบุรุษของยูมิงฮอง (พระรอง) อยู่ในตัว แต่ในบางครั้งก็มีช่วงเหลาะแหละ เจ้าอารมณ์ อ่อนแอของลียองเจ (เรน) เช่นกัน สำหรับผู้หญิง เราย่อมอยากได้แฟนสวย เก่งรอบด้าน ควงออกงานได้แบบคิมฮีวอน (นางรอง) แต่ก็ยังต้องการสาวน่ารัก เปิดเผย ตรงไปตรงมา คุยด้วยได้อย่างสบายใจเหมือนกับฮันจิอุน (นางเอก) ในเมื่อบุคลิกของตัวละครหลักทุกตัวมีอยู่ในตัวเราทุกคนอยู่แล้ว จึงไม่น่าแปลกใจที่เราจะอินไปกับ Full House ได้ง่ายๆ และทำให้เรื่องนี้ดัง

ช่วงแรกผมค่อนข้างสวนกระแสซองเฮเคียว (คนเล่นเป็นนางเอก) โดยชอบนางรองมากกว่า (เนื่องจากเธอแต่งตัวชะเวิ้บชะว้าบ :D) แต่ตอนหลังๆ ก็เห็นด้วยว่านางเอกสวยขึ้นเยอะจริงด้วย