Korean

เจอจาก Facebook ของ Pittaya

วิดีโอออกมานานแล้ว เพิ่งได้ดู และค้นพบความจริงว่า...

บางที เรื่องบางเรื่องที่มันเข้าใจยากๆ มันแก้ปัญหาด้วยวิธีง่ายนิดเดียวคือเอาสาวน่ารักๆ มาเต้นและร้องเพลง เท่านั้นเอง

ไว้มีโอกาสเดี๋ยวลองทำตามดูบ้าง

ความเดิมตอนที่แล้ว

เพื่อนพามากินอาหารเกาหลี ซึ่งเป็นร้านเดียวกับทริปคราวก่อนโน้น (แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันอยู่ตรงไหน)

(รูปจากคราวที่แล้ว)

ช่วงหลังรู้สึกจะติดหนี้เขียนบล็อกไว้มาก แบบว่าสัญญาไว้แล้วสุดท้ายก็ขี้เกียจ เด็กดีไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างนะครับ

คราวนี้โดนทวงมากว่าไปเที่ยวลอนดอนมาตั้งเยอะ ทำไมเขียนน้อยจัง เห็นมีรูปอาหารด้วยทำไมไม่โพสต์ (โดนแหลกเลยวุ้ย) ก็จัดให้ตามคำขอ

ถึงแม้เรื่องนี้จะใช้เวลาค่อนข้างน้อยตามมาตรฐานของตัวเอง แต่พอไปเล่าชาวบ้านก็จะเจอคำถามกึ่งอุทานเหมือนกันหมดว่า "ยังไม่จบอีกเหรอ"

ระหว่างที่ดูก็มีประเด็นให้เขียนถึงเยอะแยะ แต่พอดูจบก็นึกไม่ออกเลย เอาเป็นว่าตอนสุดท้ายมีรางวัลแห่งความพยายามที่อดทนดูมา 24 ตอนด้วยเชซังกุงในชุดสวย

เปรียบเทียบกับชุดซังกุง 2006 เอาเองละกันว่าแบบไหนดีกว่า (ผมว่าดีหมด รักเลยคนนี้)

ช่วงนี้กำลังดู Princess Hours หรือชื่อเกาหลี Goong หรือชื่อไทย เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา อยู่อย่างเมามัน

และเหมือนอย่างเคย ปกติผมเป็นพวกฮิตดีเลย์ [1, 2] เรื่องนี้ก็ไม่พลาด ดังจนมีเพลงเป็นภาษาไทย ชาวบ้านร้องได้กันหมดเมือง เราก็เพิ่งจะได้ดู

ดูไปได้ 12 จาก 24 ตอนละ เดี๋ยวจบแล้วจะมาเขียนยาวๆ เอาแบบสั้นก็รู้สึกเหมือน Full House ผสม F4

ตามธรรมเนียม นางรองหนังเกาหลีมักจะน่ารักกว่านางเอก เรื่องนี้นางเอกน่ารักกว่า แต่คนที่ผมชอบไม่ใช่ทั้งนางเอกและนางรองครับ

คนแรกคือน้องแว่นเพื่อนสนิทของนางเอก

แต่ที่ชอบสุดๆ ไปเลยคือ "แชซังกุง" เธอน่ารักมาก ใส่สูทยิ่งน่ารัก