อ่านบทความ Japan’s super-advanced mobile web: Too unique to serve as a global blueprint? ใน TechCrunch แล้วน่าสนใจ คนเขียนอธิบายปรากฎการณ์ว่าทำไมอินเทอร์เน็ตบนมือถือถึงไปรุ่งในญี่ปุ่น ในขณะที่ประเทศอื่นยังแป๊กๆ

ทั้งที่เทคโนโลยีเว็บใน i-Mode มันก็กิ๊กก๊อกพอกับ WAP นั่นล่ะ ทำไม NTT ทำได้?

ไปเรียนเขียนตัวอักษรญี่ปุ่นมาครับ สาเหตุที่ไปเรียนก็ง่ายๆ คือประทับใจมาดนักประดิษฐ์อักษรของเหลียงเฉาเหว่ยใน Hero มาก พอมีโอกาสเลยลองไปสัมผัสของจริงดูเสียหน่อย

กิจกรรมนี้จัดโดยชมรมนักศึกษาญี่ปุ่นของมหาวิทยาลัย คุยกับสต๊าฟแล้วมีคนญี่ปุ่นมาเรียนที่นี่ไม่เยอะนัก ประมาณ 20 กว่าคนได้ (เทียบกับจีนแล้วมีเป็นพัน) อันนี้เป็นไปตามคาด แต่ที่ผิดคาดคือคนสาธิตเป็นสาวญี่ปุ่นสุดน่ารัก ใส่แว่น ตัวเล็กๆ บางๆ เวลาพูดเสียงเบาๆ เหมือนแมวแถมประหม่าเล็กน้อย ขนาดผมไม่อินกับสาวแว่นเหมือนเพื่อนบล็อกเกอร์บางท่าน ยังหวั่นไหวไปกับเธอเลย

จะไปทริปใหม่อยู่แล้ว ทริปเก่ายังไม่จบเลย T_T ต้องเร่งหน่อยแล้ว

กลับมาเขียนต่อให้มันจบๆ

ตอนนั้นอยู่ญี่ปุ่น 6 วันก็เที่ยวแบบคุ้มค่าเครื่องบินสุดๆ จนวันสุดท้ายหมดมุขไม่รู้จะไปไหนดี อันไฮไลต์ก็ไปมาหมดแล้ว ขาดแต่ดิสนีย์แลนด์ที่ยังไม่ได้ไป (แต่มากะทัวร์คราวก่อนก็ได้ไปดิสนีย์ซีแล้ว) สหายรักเลยแนะนำให้ไปเดินเล่น Roppongi Hills ละกันถ้างั้น

[ต่อจากโทไดและโตเกียวโดม]

ตอนนั้นเพิ่งเที่ยง ผมนัดไอ้คุณเพื่อนไว้ตอนบ่ายสามที่ Shibuya เพื่อจะไป Ghibli Museum เลยมีเวลาว่างตอนบ่ายอีกหน่อย เป้าหมายถัดไปของเราคือ Ginza