ที่มิวนิก ผมคุยกับคุณ bowderkleine เรื่อง 3G, WiMAX ซึ่งต่อไปถึงประเด็นเรื่อง technology adoption

คุณ bow เล่าว่าที่เยอรมนี T-Mobile นั้นโปรโมท iPhone 3G เต็มที่ เพราะมันมีสถานะเหมือน savior ให้กับเครือข่าย 3G ต้นทุนแพงระยับที่ไม่มีใครใช้ บทสนทนาต่อเนื่องไปถึง WiMAX ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่ลูกผีลูกคนเหมือนกัน

เหตุผลที่ 3G กับ WiMAX พบปัญหาในการนำไปใช้ เป็นเหตุผลทางเศรษฐศาสตร์ นั่นคือ cost of participation นั้นสูง ในขณะที่ benefit of participation ไม่เยอะพอที่จะให้คนรู้สึกว่า มาใช้แล้วคุ้ม

วันนี้มีสหายส่งลิงก์ของ Poor TV มาให้ดู เปิดๆ ไปพบว่าเป็นรายการทีวีออนไลน์ของเด็กรัฐศาสตร์จุฬา (ในลิงก์ไปยังไฟล์ต้นฉบับเป็น home ของ อ. พิชญ์เฉยเลย จอมบงการนี่เอง) ดูไปแป๊บๆ ก็สนุกดี พร้อมกับความรู้สึกที่ว่า เดี๋ยวนี้รายการทีวีออนไลน์ในไทยเริ่มเยอะแล้ว

ผมเคยผ่านตาหน้ารวมรายชื่อเว็บทีวีออนไลน์ในไทย แต่จำ URL ไม่ได้แล้ว (ใครรู้ช่วยมาแปะไว้ด้วย) ถ้าจำไม่ผิดมีประมาณ 10 กว่ารายการ เมื่อรวมกับรายการใหม่ๆ ที่งอกขึ้นมา และรายการย่อยๆ ในเครือใหญ่ก็น่าจะเกิน 30 ได้ ถือว่าไม่น้อย น่าจะเป็นสัญญาณบ่งชี้อะไรได้หลายอย่าง

แวดวงทีวีออนไลน์ในไทยยังเล็กและใหม่มากๆ ส่วนตัวคิดว่ายังไม่มีรายการไหนประสบความสำเร็จในวงกว้าง ยังอยู่ในช่วงลองผิดลองถูก ทดสอบความอดทนกันต่อไป ถือโอกาสมาบันทึกความเห็นตัวเองไว้หน่อยว่า ทีวีออนไลน์ไทยปี 2008 มีสถานะประมาณไหน และจะก้าวต่อไปอย่างไร

Disclaimer: ผมเขียนในฐานะคนดูล้วนๆ เพราะไม่เคยทำรายการทีวีออนไลน์ (เคยไปออก DuoCore 1 ตอน) และพิจารณาความสามารถตัวเองแล้วคิดว่าไม่เหมาะกับการทำทีวีออนไลน์ในอนาคตเช่นกัน