Input Method

ชีวิตนี้คือการทดลอง เมื่อวานทดลองเขียนข่าว ECS, MSI, ASUS พร้อมใจเปิดตัวแท็บเล็ตในงาน CES 2011 ด้วย Galaxy Tab ล้วนๆ โดยไม่ต้องใช้พีซีช่วย พบว่า

"ท่า" ในการวางมือเป็นเรื่องยากใช่เล่น คำถามแรกคือเราจะพิมพ์ด้วยนิ้วโป้ง 2 ข้าง (แบบมือถือ) หรือเอามือนึงจับจอ แล้วเอานิ้วมืออีกข้างจิ้มปุ่มกันแน่

• ถ้าอยากพิมพ์แนวนอนโหมด landscape ปุ่มจะอยู่ไกลกันมาก พิมพ์ด้วยท่านิ้วโป้งอาจจะไม่เวิร์ค ยิ่งถ้าใช้ Swype ก็ลากกันไกลโคตรๆ อาจต้องใช้ท่าพิมพ์มือเดียวแทน

• ส่วนพิมพ์แนวตั้งโหมด portrait ก็ใช้ท่าพิมพ์ด้วยนิ้วโป้งได้ เพียงแต่ Galaxy Tab มันค่อนข้างหนัก จะต้องเกร็งมือรับน้ำหนักอยู่บ้าง และมันไม่ค่อยเหมือนจอยเกมที่เอานิ้วชี้ไปพักตรงปุ่ม LR พอเป็นแท็บเล็ตลักษณะนี้ ไม่รู้จะเอานิ้วชิ้ไปวางไว้ตรงไหน จะตั้งไว้ข้างขอบจอก็แปลกๆ ไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางนัก แต่ก็พอพิมพ์ได้

เมื่อปี 2008 ผมเคยเขียนเรื่อง Thai Input Method on Mobile Phone แบบยาวๆ เอาไว้

หลังจากนั้น ไอเดียเรื่องระบบป้อนข้อมูลภาษาไทยบนมือถือ ก็ถูกต่อยอดใน Ask Blognone: ปัญหาคีย์บอร์ดภาษาไทยบนมือถือ และ รายงานการประชุม คีย์บอร์ดภาษาไทยบนมือถือ (ขอบคุณเจ้าภาพ NECTEC และ @pornprom)

นอกจากนี้ผมยังเคยอัญเชิญ @james_clark ซึ่งเป็นคนที่ "มองทะลุ" ระบบภาษาไทยบนคอมพิวเตอร์มากที่สุดคนหนึ่งที่รู้จัก มานั่งคุยตัวต่อตัวสำหรับเรื่องนี้โดยเฉพาะอีกครั้งหนึ่ง

จากการพูดคุย สนทนา ออกไอเดียทั้งหมด เลยได้ข้อสรุปว่า มันยากมากถึงยากที่สุด ลำพังภาษาไทยก็ยากอยู่แล้ว เรายังมาเจอข้อจำกัดเรื่องนโยบายจากผู้ผลิตฮาร์ดแวร์ ที่ไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงฮาร์ดแวร์ไปจากเวอร์ชันที่ขายทั่วโลกอีกด้วย

บล็อกข้างต้นนั้นผมเขียนสมัยที่ยังใช้มือถือที่เป็น Numpad/T9 อยู่ กรอบความคิดส่วนใหญ่เลยยังอิงกับมือถือแบบ 12 ปุ่มเป็นหลัก ไอเดียสำหรับมือถือจอสัมผัสถือว่าเป็น assumption ซึ่งอาจจะไม่ถูกต้องนัก

เวลาผ่านมาอีก 1 ปีกว่า ได้ใช้มือถือจอสัมผัส 2 ตัวคือ BlackBerry Storm กับ HTC Magic รวมถึง iPhone ของคนอื่น ก็สามารถประเมิน implementation ของมือถือในปัจจุบันได้มากขึ้น

เรื่องนี้เคยคุยกับ @pittaya และอีกหลายๆ คนตอนไป GoogleDevFestBkk ไว้บ้างนิดหน่อย

ประเด็นคือ เรากำลังจะเข้าสู่ยุคที่ใช้โทรศัพท์มือถือเป็นอุปกรณ์หลักสำหรับเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในเร็ววัน เริ่มมีอุปกรณ์ที่ใช้งานได้จริงจังอย่าง iPhone, BlackBerry Storm หรือ T-Mobile G1 ออกมาให้เห็น ความก้าวหน้าที่สำคัญอันหนึ่งของอุปกรณ์พวกนี้คือ input method ที่ก้าวหน้ากว่ามือถือแบบเก่าๆ ที่ใช้ numpad 12 ปุ่ม เช่น มีระบบสัมผัสพร้อม soft keyboard หรือว่าคีย์บอร์ดจริงแบบ QWERTY เต็มขั้น ทำให้การพิมพ์หรือป้อนข้อมูลบนมือถือนั้นง่ายขึ้นกว่าเดิมมาก ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ ผมเคยได้ยินว่ามีคนพิมพ์นิยายทั้งเรื่องด้วย iPhone มาแล้ว

ปัญหาคือ input method เหล่านี้มันออกแบบมาสำหรับเฉพาะภาษาอังกฤษ (หรือถ้าพูดให้ถูกคือภาษาตระกูลละติน) พอเอามาใช้ป้อนภาษาไทย มันไม่ถึงกับเจ๊ง แต่ก็ไม่เนียนเหมือนป้อนภาษาอังกฤษ