เมื่อปี 2008 ผมเคยเขียนเรื่อง Thai Input Method on Mobile Phone แบบยาวๆ เอาไว้

หลังจากนั้น ไอเดียเรื่องระบบป้อนข้อมูลภาษาไทยบนมือถือ ก็ถูกต่อยอดใน Ask Blognone: ปัญหาคีย์บอร์ดภาษาไทยบนมือถือ และ รายงานการประชุม คีย์บอร์ดภาษาไทยบนมือถือ (ขอบคุณเจ้าภาพ NECTEC และ @pornprom)

นอกจากนี้ผมยังเคยอัญเชิญ @james_clark ซึ่งเป็นคนที่ "มองทะลุ" ระบบภาษาไทยบนคอมพิวเตอร์มากที่สุดคนหนึ่งที่รู้จัก มานั่งคุยตัวต่อตัวสำหรับเรื่องนี้โดยเฉพาะอีกครั้งหนึ่ง

จากการพูดคุย สนทนา ออกไอเดียทั้งหมด เลยได้ข้อสรุปว่า มันยากมากถึงยากที่สุด ลำพังภาษาไทยก็ยากอยู่แล้ว เรายังมาเจอข้อจำกัดเรื่องนโยบายจากผู้ผลิตฮาร์ดแวร์ ที่ไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงฮาร์ดแวร์ไปจากเวอร์ชันที่ขายทั่วโลกอีกด้วย

บล็อกข้างต้นนั้นผมเขียนสมัยที่ยังใช้มือถือที่เป็น Numpad/T9 อยู่ กรอบความคิดส่วนใหญ่เลยยังอิงกับมือถือแบบ 12 ปุ่มเป็นหลัก ไอเดียสำหรับมือถือจอสัมผัสถือว่าเป็น assumption ซึ่งอาจจะไม่ถูกต้องนัก

เวลาผ่านมาอีก 1 ปีกว่า ได้ใช้มือถือจอสัมผัส 2 ตัวคือ BlackBerry Storm กับ HTC Magic รวมถึง iPhone ของคนอื่น ก็สามารถประเมิน implementation ของมือถือในปัจจุบันได้มากขึ้น

เรื่องนี้เคยคุยกับ @pittaya และอีกหลายๆ คนตอนไป GoogleDevFestBkk ไว้บ้างนิดหน่อย

ประเด็นคือ เรากำลังจะเข้าสู่ยุคที่ใช้โทรศัพท์มือถือเป็นอุปกรณ์หลักสำหรับเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในเร็ววัน เริ่มมีอุปกรณ์ที่ใช้งานได้จริงจังอย่าง iPhone, BlackBerry Storm หรือ T-Mobile G1 ออกมาให้เห็น ความก้าวหน้าที่สำคัญอันหนึ่งของอุปกรณ์พวกนี้คือ input method ที่ก้าวหน้ากว่ามือถือแบบเก่าๆ ที่ใช้ numpad 12 ปุ่ม เช่น มีระบบสัมผัสพร้อม soft keyboard หรือว่าคีย์บอร์ดจริงแบบ QWERTY เต็มขั้น ทำให้การพิมพ์หรือป้อนข้อมูลบนมือถือนั้นง่ายขึ้นกว่าเดิมมาก ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ ผมเคยได้ยินว่ามีคนพิมพ์นิยายทั้งเรื่องด้วย iPhone มาแล้ว

ปัญหาคือ input method เหล่านี้มันออกแบบมาสำหรับเฉพาะภาษาอังกฤษ (หรือถ้าพูดให้ถูกคือภาษาตระกูลละติน) พอเอามาใช้ป้อนภาษาไทย มันไม่ถึงกับเจ๊ง แต่ก็ไม่เนียนเหมือนป้อนภาษาอังกฤษ