ปกติแนะนำแต่ร้านประทับใจ ร้านไหนกินแล้วเฉยๆ ไม่ค่อยเขียนถึง แต่รอบนี้เจอ almost completely failed เลยมาบันทึกไว้ เตือนใจอนุชนรุ่นหลังที่จะตามไปกิน

ร้านชื่อ "โคขุน ปลาเขื่อน" อยู่ถนนชัยพฤกษ์ ข้ามแม่น้ำจากแจ้งวัฒนะ ผ่านสะพานพระราม 4 ไปอีกหน่อยหนึ่ง อยู่ขวามือ

• ร้านเป็นแพอยู่ริมสระน้ำ บรรยากาศพอใช้ได้ แต่แพไม่ค่อยมั่นคง เดินแล้วโคลง
• คนเยอะมาก (เลือกร้านนี้เพราะเหตุนี้) แต่ที่จอดรถน้อย ไปช้าต้องไปจอดในซอกหลืบมืดๆ บางคันต้องไปจอดในทุ่งหญ้าแล้วเดินลุยโคลนมา
• ร้านขายอาหารตามชื่อคือโคขุนแบบโพนยางคำ (มีทั้งย่างเนยและจิ้มจุ่ม) กับปลาทอด ปลาเผา ส้มตำ อาหารอีสาน
• สั่งโคขุนย่างเนย เจอปัญหา 1) เตาไม่ร้อน 2) เรียกพนักงานแล้วไม่สนใจ 3) เนื้อหั่นหนามาก ไม่ใช่สไลด์แบบโคขุนทั่วไป 4) ไม่เสิร์ฟตะเกียบและน้ำจิ้ม ต้องขอ
• อาหารมาเร็วอยู่บ้าง อาจเป็นข้อดีข้อเดียวของร้านนี้
• ปลาทับทิมทอด งั้นๆ ทอดไม่ค่อยกรอบ
• ต้มแซบหมู ให้น้อย และดูแล้วรู้ว่าต้มทิ้งไว้รอ
• สั่งส้มตำผักหวาน ได้ผัดผักหวาน
• พนักงานเก็บเตา มาใช้กระดาษทิชชูของแขกที่วางอยู่บนโต๊ะเพื่อรองมือ มาหยิบกันต่อหน้าต่อตา
• พนักงานเยอะแต่ดูสับสนมาก บริหารจัดการไม่ค่อยลงตัว

โดยรวมแล้วรสชาติเฉยๆ ไม่ถึงกับแย่ แต่ประสบการณ์โดยรวมติดลบ อย่าคิดไปเหยียบเลยเชียว (น่าสนใจว่าทำไมคนถึงเยอะได้หว่า)

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานเพื่อนสมัยเรียนชวนไปกินข้าวเนื่องในโอกาสไม่เจอกันนาน ที่ร้านชื่อซัมติงเอ้ลส์ (บอกกล่าวทางโทรศัพท์) อยู่ซอยพหลโยธิน 12

เพราะไม่เคยไป ก่อนไปเลยต้องวางแผนการเดินทางด้วย Google Maps ตามสูตร

ปรากฎว่าหาไม่เจอ แป่ว

เลยใช้วิธีไปตายเอาดาบหน้า คือ ไปให้ถึง ซ. พหล 12 ก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ไปถึงร้านเรียบร้อยดีไม่มีปัญหา นั่งลงกินข้าวคุยกับเพื่อน สรุปได้ความว่า ทุกคนหาร้านผ่าน Google Maps เหมือนกัน และไม่เจอเหมือนกัน!

นี่เลยเป็นที่มาของบล็อกนี้ ไหนๆ ไปมาแล้วมาเขียนบันทึกไว้หน่อย เพื่อเป็นประโยชน์สุขแก่ลูกค้ารุ่นหลังต่อไป

เขียนไม่จบเสียที มันช่างยาวนาน

เอาเป็นว่าวันเดียวกับที่

• เดินเที่ยว Cape Town City Center ตอนเช้า
• ไปเกาะ Robben ตอนบ่าย

กลับมาจากเกาะ แล้วก็ต่อกันเลย

ทัวร์ตระเวณชิมกลับมาแล้วครับ (จริงๆ มีดองไว้อีกเยอะมาก)

ร้านในวันนี้ชื่อ ไฟกลมธนา อยู่ในซอยวิภาวดี 11 ซอยที่ติดกับอาคารหลังใหม่ของ ปตท. สำนักงานใหญ่ (พิกัดใน Foursquare, Gowalla)

ร้านนี้เป็นเพิงครับ เพิงจริงๆ มีแค่สังกะสีแผ่นเดียวที่ขวางกั้นตัวเรากับท้องฟ้า สิ่งอำนวยความสะดวกในร้านมีแค่หลอดไฟนีออน ไม่มีแม้แต่พัดลม วันไหนร้อนๆ กินไปเหงื่อตกไปแน่

แต่มันเป็นเพิงที่ทำกับข้าวอร่อยโคตรๆ แถมลูกค้าก็เยอะมาก ถ้าไปช้า ตรงกับเวลาอาหารพอดี อาจต้องรอคิว!

ต่อจากภาคแรก Ritz Carlton Millenia Singapore มาดูอาหารเช้าของโรงแรม Ritz Carlton กันครับ

ตื่นเช้าก็เดินลงมาที่ล็อบบี้ กระจกมุมเดิม (ผมรู้สึกว่าพนักงานโรงแรมที่นี่จะนอบน้อมพอสมควร อารมณ์เหมือนเป็น butler ที่รักษาระยะห่างกับเจ้านาย ต่างจากโรงแรมไทยที่จะดูเป็นมนุษย์มากกว่า เข้าใจมากขึ้นว่าทำไมเมืองไทยมีชื่อด้าน service)