ดู United 93 แล้วยังคาใจประเด็นปิดการจราจรทางอากาศทุกชนิดในวันที่ 11 กันยา 2001
ในหนังมีฉากที่หัวหน้าห้องควบคุมของ FAA ถามลูกน้องว่า มีเครื่องบินอยู่เหนือน่านฟ้าเท่าไร (เพื่อจะเช็คว่ามีกี่ลำที่ถูกไฮแจ็ค) ตัวเลขที่ลูกน้องตอบมาคือ 4-5 พันลำ ซึ่งหนังไม่ได้อธิบายว่าเครื่องบินเหล่านี้ไปอยู่ที่ไหน
คำตอบก็คือเมื่อน่านฟ้าอเมริกาปิด เครื่องบินที่อยู่ระหว่างการเดินทางไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแคนาดา ใน Operation Yellow Ribbon
อ่านรายละเอียดแล้วประทับใจการรับมือภาวะฉุกเฉินของแคนาดามาก จู่ๆ จะให้มารับผู้โดยสาร 3 หมื่นคนจากเครื่องบิน 200 กว่าลำพร้อมกันไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ใช่แค่เอาเครื่องลงอย่างเดียว สิ่งที่ต้องทำได้แก่
แค่การร่วมแรงร่วมใจเฉยๆ คงไม่พอ สิ่งสำคัญคือการแบ่งงานอย่างเป็นระบบและรอบคอบของหน่วยงานแคนาดาที่รับผิดชอบนั่นเอง (ซึ่งการฝึกซ้อมช่วยได้เยอะ)
ผมไปเห็นระบบการทำงานของหน่วยงานด้านนี้ในเมืองไทยมาหลายแห่ง ยังนึกภาพไม่ค่อยออกว่าถ้าเกิดพิบัติขนาดสึนามิรอบ 2 มันจะออกมายังไง แต่ดูไม่จืดแน่นอนถ้าเรายังไม่ทำอะไรเพิ่ม
อัพเดต: ไม่ได้ตั้งใจโฆษณา แต่ OpenCARE ลงไทยรัฐวันนี้พอดี
ผมนิสัยเสียชอบเขียนอะไรค้างคา (ซีรีย์ญี่ปุ่นคงจบปี 2008) ช่วงที่ยังมีไฟอยู่ต้องรีบอัด
วันที่สองไปบ่าย เพราะตอนเช้ามีประชุมที่ออฟฟิศ
เผอิญมีปัญหากับ registrar นิดหน่อยทำให้โดเมนขาด แถมขาดแล้วไม่มีเวลาต่อ (ข้ออ้างน่ะครับอย่าเชื่อมาก) เพราะไปงานประชุม/สัมนาที่สหประชาชาติมา แก้ตัวโดยการเล่าให้ฟังละกันนะครับ
เพื่อช่วยงาน OpenCARE ก็ต้องหาความรู้พื้นฐานในเรื่อง Disaster Management บ้าง พอมาอ่านก็จะเจอศัพท์แปลกๆ เยอะจดไว้ ทำการบ้านหน่อย