ปูมการเดินทางในแคนาดาตอนต่อครับ หลังจาก Firefox Summit สามวันรวด มื้อเย็นของวันสุดท้ายเค้าพาไปกินข้าวบนยอดเขา Whistler ครับ ภัตตาคารยอดเขานี้ชื่อว่า Roundhouse
อันนี้มีเกร็ดอยู่นิดนึงคือว่าในกำหนดการณ์เนี่ย มันบอกแค่ว่า Dinner at Roundhouse ซึ่งดันไม่บอกว่า Roundhouse คืออะไร ผมคุยกับเพื่อนๆ คนอื่นที่มา Whistler สองวันก่อนงานเริ่มได้ไปเดินเล่นบนเขากันหมดแล้ว (แถมบอกว่า สวยมาก ต้องไปให้ได้!!!) เผอิญว่าผมอยู่ในเซ็ตมารอบท้ายๆ คือคืนก่อนงานสัมมนา (ถึงโรงแรมราวๆ 6 โมงเย็นด้วย มาถึงก็กินข้าวนอนไม่เห็นอะไร) เลยเกิดอาการวิตกจริตว่า กูจะได้ขึ้นเขาป่าววะ มาเห็น Whistler อยู่ไหวๆ แต่ไม่ได้ขึ้น ไม่รู้ชาตินี้จะได้มาอีกหรือเปล่า
สุดยอดไอเดียเลยบังเกิด: โดดสัมมนาไปขึ้นเขานั่นเอง
ตัดมาตอนจบ สรุปว่าผมโดดสัมมนาหลังกินข้าวเที่ยง เดินไปถึงกระเช้าและถามราคาเรียบร้อยแล้ว ปรากฎว่าฝนตกเลยตัดสินใจไม่ขึ้นไปแบบเซ็งๆ อารมณ์ว่ายอมแพ้ต่อโชคชะตา ไม่ขึ้นก็ได้วะ ก่อนจะมารู้ความจริงในตอนเย็นว่าถ้าขึ้นไปตอนนั้นคงเสียค่าโง่อย่างแรง ขึ้นเขาสองรอบใน 6 ชม. ขอบคุณพระพิรุณมา ณ ที่นี้
จบส่วนของนิยายน้ำเน่าแล้ว มาเริ่มสารคดีกันเลย
จากที่เขียนไปแล้วว่าโดนจัดให้นอนโรงแรมสุดหรู Westin Whistler คราวนี้เราจะออกจากห้องโรงแรมและห้องสัมมนา ไปเที่ยวในหมู่บ้าน Whistler Village กัน
จากแผนที่ประกอบ ภูเขา Whistler จะอยู่ทิศใต้ของแผนที่ ส่วนภูเขา Blackcomb จะอยู่ด้านขวามือ ถัดจาก Lost Lake ไป ส่วนโรงแรม Westin นั้นอยู่ด้านล่างเกือบสุดของโซนเมือง น่าจะเป็นก้อนสีน้ำตาลที่อยู่ติดคำว่า Whistler Village เลย
ทริปรอบนี้ยาวมาก (10 วัน 3 เมือง) ไม่แน่ใจว่าจะเขียนได้แค่ไหน เพราะการเขียนแบบ serialize นั้นต้องใช้พลังมากกว่าปกติเยอะ ตัดสินใจว่าจะเขียนแบบกระโดดๆ ad hoc ตามสถานที่แทน ดังนั้นเขียนโครงทิ้งไว้ก่อน แล้วพอเขียนเรื่องอะไรค่อยมาทำลิงก์จากหน้านี้ไปหา
วันเดินทาง
Whistler
Vancouver
วันที่หนึ่ง
วันที่สอง
Seattle
วันที่หนึ่ง
วันที่สอง
วันที่สาม
วันที่สี่
ส่วนเรื่อง Firefox Summit ก็เขียนลง Blognone ตามปกติ
ทริปนี้ขอบคุณ Mozilla จ่ายค่าเดินทาง กับเจ้าบ้าน น้องหมู@Vancouver และเพื่อนแด้@Seattle ที่เลี้ยงดูปูเสื่อเป็นอย่างดีมา ณ ที่นี้ ชาตินี้จะไม่ลืมบุญคุณ
ถึงแม้ว่าทริปรอบนี้จะเต็มไปด้วยอุปสรรคนานับประการ เช่น หินถล่ม, ไฟดับ หรือ ฆ่าตัดคอ (บนรถโดยสารที่จะนั่งข้ามพรมแดน) แต่ว่าก็มีโชคดีแทรกเข้ามาบ้างเหมือนกัน นั่นคือมาวันที่มีเทศกาลพลุ HSBC Celebration of Light พอดี แถมเป็นนัดชิงวันสุดท้ายที่ใหญ่ที่สุดอีกด้วย
พลุจุดจากเรือที่จอดอยู่กลางอ่าว English Bay ใกล้กับ Stanley Park เป็นงานใหญ่ประจำปี เห็นตัวเลขเคลมว่า 1.6 ล้านคนออกมาดูพลุ อารมณ์เหมือนคนออกมาลอยกระทงพร้อมกัน แถมลอยที่เดียวกันหมด งานนี้จราจรเป็นอัมพาตหมดต้องเดินเท่านั้น เดินจากโรงแรมก็ไกลโขอยู่ (ลองจับเวลาเดินประมาณ 40 นาที สปีดการเดินผมเร็วกว่าคนไทยปกติ แต่เทียบกับฝรั่งแล้วถือว่าช้า)
ได้จุดยืนดูอยู่ตรงหน้าโรงแรม Sylvia เกือบติดกับ Stanley Park พลุเริ่มตอน 4 ทุ่มตรง ไปถึงสามทุ่มกว่าฟ้ายังไม่มืดเต็มที่เลย
พานอรามารูปนี้อาจดูธรรมดา ไม่อลังการเหมือนเซ็ตก่อน แต่ว่าพื้นที่ตรงนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ต่อวงการคอมพิวเตอร์อย่างมาก
จากขวา (กดที่รูปเพื่อเข้าไปดู note ใน Flickr ประกอบได้)
พ่อหนุ่มเสื้อฟ้าที่มุมซ้าย ใส่เสื้อ Mozilla Summit 2008 (ด้านหลัง)