ต่อจาก A Sunny London Day วันที่สองตอนเช้าไปทำธุระจนเสร็จ หลังจากนั้นก็ได้เวลาเที่ยวแหลก เพื่อไม่ให้ยาวเกินไป ขอแบ่งเขียนตามสถานที่แทนการแบ่งด้วยวัน
ที่แรกที่ไปคือสนาม Emirates Stadium ซึ่งเคยไปมารอบแล้ว เผอิญรอบนี้เพื่อนซื้อทัวร์สนาม เลยได้เข้าไปข้างในเสียที
สนามอื่นๆ ที่เคยเข้าไปทัวร์
สนามอื่นๆ ที่เคยไปถ่ายรูปอย่างเดียว
สนามอื่นๆ ที่เคยไปดูฟุตบอล
ไม่ได้เชียร์ใครเป็นพิเศษ แต่ลูกนั้นดูยังไงไม่มีทางฟาล์วแน่นอน (อย่างไรก็ตามเป็นเรื่องที่พอรับได้ เพราะจะประสบความสำเร็จเก่งอย่างเดียวไม่พอ ต้องมีโชคด้วย)
ผู้บรรยายของสถานี ITV ให้ความเห็นว่า "lots of high quality goals" ซึ่งแน่นอนว่าช็อตประทับใจไม่มีอันไหนเกิน ธีโอ วัลคอตต์ เลี้ยงบอลจากหน้าเขตโทษ หลบ 4 คน แล้วจ่ายให้อาเดบายอยิง
ลูกประมาณนี้คนมักนึกไปเทียบกับลูกยิงอันดับ 1 ตลอดกาลของมาราโดน่า แต่สำหรับผมที่เกิดไม่ทันแล้วนั้น เหมือนซึบาสะมากกว่า (แถมไม่มีมิซากิด้วย)
เพิ่งกลับจากสนาม รีบเขียนก่อนเดี๋ยวฟีลลิ่งเลือน
เรื่องมีอยู่ว่า Carling Cup ปีนี้ เชฟฟิลด์ยูไนเต็ดเกิดจับติ้วมาเจออาร์เซนอลในรอบที่ 4 พอดี ถึงแม้มันจะเป็นถ้วยน้ำจิ้ม และอาร์เซนอลคงขนเด็กลงมาเสียเยอะ แต่การได้ดูอาร์เซนอลมาเตะใกล้บ้าน ชนิดเดิน 10 นาทีถึงสนาม มันย่อมดีกว่าดูแชมเปี้ยนชิปอยู่แล้วจริงมั้ย