Another Hound

เรื่องมันมีอยู่ว่า นายสิระเพื่อนเลิฟดันเบื่อเมีย เลยโทรมาชวนเพื่อนกินข้าว



สิระ: "เฮ้ย เราจะกินอะไรดีวะ แถวสยามละกันเนาะ พารากอนมีไรน่ากินปะวะ"



แน่นอนว่าไม่มีพารากอนอื่น



ผม: "พารากอนมี greyhound ปะวะ"



ถึง greyhound มันจะเป็นร้านเสื้อ แต่ผมก็ไปเป็นลูกค้าของ greyhound cafe ที่เอ็มโพเรียมมาหลายที ร้านนี้ขายอาหารไทยผสมอิตาเลียน อร่อยใช้ได้แต่แพงนิดนึง



เอ๋: "มี"

สิระ: "เออเอานั่นแหละ เดี๋ยวโทรชวนไอ้อ้วนกับอารมณ์มาด้วย"



นั่นเป็นจุดเริ่มต้น

เมื่อจรลีไปถึงพารากอน ผมกับสิระก็ยืนรอขวัญฤทัยอยู่หน้า hermes ปล่อยให้นายเอ๋ไปจองโต๊ะก่อน



ขวัญฤทัยเป็นเพื่อนผู้หญิงคนแรกๆ ที่ผมสนิทด้วย การที่เธอไปเรียนไกลสุดขอบฟ้าแถวลาดกระบัง ทำให้ไม่เจอกันมากนัก เจอคราวล่าสุดตอนรับปริญญาก็โห โคตรอ้วนเลยว่ะ เจอคราวนี้ก็​ โห อ้วนกว่าเดิมอีกนะมึง



หลังจากที่ไปรับคุณขวัญซึ่งดันหลงทางในพารากอน เราก็มองหา greyhound ว่ามันอยู่หนใด ป้ายชี้ไปที่บันไดเลื่อน มีตัวอักษร by greyhound เล็กๆ ใต้คำว่า

ซึ่งอ่านไม่ออก สงสัยภาษาอิตาลีเพื่อโชว์เก๋าครีเอทีฟมั้ง



เมื่อเดินไปถึงหน้าร้าน ผมกับสิระถึงกับผงะกับความหรู อะไรก็ตามมาพารากอนมันต้องอัพเกรด MK ยังเป็น MK Gold เลย ร้านสวยกิ๊งแบบนี้ คนกินจนแน่นอน



ผม: "มันจะดีเหรอวะเนี่ย"

สิระ: "เปลี่ยนใจยังทันมั้ยวะ เอ๋มันเข้าไปรึยัง"



ปรากฎว่าเอ๋ไปนั่งโบกไม้โบกมืออยู่ข้างในเรียบร้อย สุดท้ายสถานการณ์จำยอมก็เลยตามเลย ปรากฎว่าอาหารไม่แพงมาก (ตามที่จินตนาการ) แต่ก็แพง (กว่าที่คาดหวัง) อยู่ดี



ผมสั่งสปาเก๊ตตี้ไทยแอนโชวี่ หรือภาษาบ้านๆ ว่าสปาเก๊ตตี้ผัดปลาเค็ม อาหารดังของ greyhound จานละ 180 บาท เอ๋สั่งเหมือนกัน ขวัญฤทัยสั่งสปาเก๊ตตี้ผัดฉ่าทะเล จริงๆ เป็นเส้นดำ แต่คุณเธอดันไม่ชอบอีก เลยเปลี่ยนเป็นเส้นธรรมดา เสียสูตรเค้าหมดมึง



สิระสั่งข้าวไก่กระเทียม ก่อนจะโดนด่า มันชิงตัดบทว่า "ข้างนอกกูกินหมูกระเทียมไง" ก่อนจะโทรบอกพวกที่เหลือว่าไม่ต้องมาแล้ว ไปหากินที่อื่นเห๊อะ



ถามบริกรเค้าบอกว่าชื่อร้านอ่าน another hound เป็นพันธุ์หมาอีกแบบนึงคล้ายกับ greyhound



อืม ครีเอทีฟเก่งใช้ได้ มี gimmick



เอ๋ทักขึ้นว่า "มึงไม่เอาไปลงบล็อกเหรอ" ผมเลยหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อจะถ่ายรูป บริกรหรืออีกนัยหนึ่งคือบ๋อยเดินมาบอกว่า "ไม่ให้ถ่ายรูปนะครับ"



ธุรกิจนี้สงสัยแข่งขันสูง โอเคครับ ผมเชื่อฟังครับ



4 คนหมดไปพันนิดๆ อาหารรสชาติดีทีเดียวเลยแหละ แต่จะมากินคราวหน้าคงต้องรอขายหุ้น Blognone ให้สิงคโปร์ก่อน ห้ามว่าผมขายชาตินะครับ ขายหุ้นมากินข้าวเนี่ย



ปรากฎว่าสิระมันยังไม่อิ่ม หลังจากนั้นเลยไปกินไอติมกันต่อที่ Swensen's



ระหว่างรอไอติม เอ๋พูดขึ้นว่า "ชีวิตคนเมืองนี่มันเปลืองดีเนาะ"



จริง



หมายเหตุ: greyhound cafe มีเว็บเน่าๆ ที่ไม่อัพเดต (เป็นตัวอย่างที่ดีของการทำเว็บมาให้เสียภาพลักษณ์องค์กร อย่างงี้ไม่มียังดีกว่า) ถ้าอยากดูรูปลองดูบล็อกนี้