เงิน เงิน เงิน

เห็นพักนี้คนเขียนเรื่องเศรษฐกิจกันเยอะ เลยอยากเขียนบ้าง



ซักเดือนที่แล้วเคยคุยกับแท็กซี่ เค้าบอกว่าปัจจัยสี่น่ะ ตอนนี้เหลือปัจจัยเดียวแล้ว คือ เงิน



กลับมานั่งคิดดู ก็จริงของแท็กซี่เค้านะ



ในโลกทุกวันนี้ เราไม่สามารถหาปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิตทั้งสี่ได้ด้วยตัวเองเลย ทุกวันนี้ เราคงไม่เดินไปจับเขียดมาแด๊กตอนหิว หรือมานั่งทอผ้าใช้เองกันอีกแล้ว ถึงอยากทำก็ไม่สามารถทำได้ด้วย สิ่งเดียวที่คุณต้องมีก็คือ เงิน เท่านั้นเอง



ผมเป็นคนที่เชื่อมั่นต่อระบบทุนนิยมเป็นอย่างมาก เพราะเชื่อว่าความก้าวหน้าทางวิทยาการทุกวันนี้ เกิดมาด้วยแรงผลักดันทางเศรษฐกิจจากระบบทุนนิยมทั้งนั้น ซึ่งทำให้ตัวเองเกลียดมากเวลาเจอพวกปากดีแอนตี้ระบบทุนนิยม ชอบยกพระราชดำรัสเศรษฐกิจพอเพียงมาอ้าง ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยเหมือนชาวบ้านเค้า เปลื่อยนมือถือทุกสามเดือน (เห็นเยอะนะครับพวกแบบนี้ ถ้าคุณเป็นหนึ่งในพวกนี้ก็เลิกซะเถอะ) ถ้าอ้างแล้วทำจริงได้ จะโคตรยกย่องและชื่นชมเลย



ดังนั้นผมคิดว่า ไม่ว่าเศรษฐกิจจะดีจะร้ายยังไง เราต้องเดินไปในทางของทุนนิยมอยู่ดี ซึ่งทางเดียวที่เราจะเอาตัวรอดจากมันได้ ก็คือรู้ทันมัน



และหน้าที่ในการรู้ทันเศรษฐกิจทุนนิยมที่แข่งกันหฤโหด ก็เป็นหน้าที่ของตัวเอง ตัวเองเท่านั้น ไม่มีใครว่างและใจดีมาคิดให้อยู่แล้ว



วิธีการในการเอาตัวรอดมีเยอะแยะ (ประหยัด, ลงทุน, ออม, ลดความเสี่ยง, etc.) มีในตำราสารพัด แต่ปัญหาอยู่ที่ไม่กระตือรือล้นขวนขวายมากกว่า



แน่นอนว่ามีคนจำนวนมากที่ไม่มีความรู้เรื่องเศรษฐกิจ แค่เอาชีวิตให้รอดไปวันๆ ก็ลำบากจะแย่อยู่แล้ว นั่นเป็นหน้าที่ของรัฐในการช่วยเหลือในภาพรวม  แต่คนที่อ่านบล็อกนี้อยู่ย่อมไม่ใช่คนระดับนั้น อย่างน้อยคุณมีฐานะพอสมควรที่สามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้ มีความรู้พอสมควรที่ใช้อินเทอร์เน็ตเป็น ถ้ายังปล่อยให้ตัวเองโง่อยู่ โดนพิษเศรษฐกิจเล่นงาน ก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วล่ะครับ



สังคมไทยที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่มีเงินก็ไม่อดตายมันหมดไปแล้วล่ะ (อย่างน้อยก็ในเมือง) ถ้าจะเอาตัวรอดในสังคมทุนนิยม (ที่เปลี่ยนไม่ได้ มันเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เกิด) ก็ต้องช่วยตัวเองสถานเดียว จีดีพีจะติดลบเท่าไร ถ้ามีความเตรียมพร้อมและตั้งใจจะเอาตัวรอด มันก็รอดอยู่แล้ว อย่าไปยุ่งกับรัฐบาลเลย