Isriya Paireepairit / mk / markpeak
A Thai tech geek. Co-founder of Blognone and SIU. Blogging on almost everything.
ช่วงนี้บล็อกแบบโคตรมันเกี่ยวกับความพร้อมของลินุกซ์ต่อการใช้บนเดสก์ท็อปเยอะมากๆ
แนะนำให้อ่าน
อันที่โดนใจผมสุดๆ คือเรื่องการปรับแต่ง ในวินโดวส์เรามี Control Panel อันเดียว บนแมคมี System Preferences อันเดียว แต่บนลินุกซ์มีทั้ง Settings และ Preferences ส่วนมันเป็นยังไงนั้น ขอโควตข้อความดังนี้
"You and I know that the difference between Settings and Preferences is that one is system wide and one is per-user but Regular People don't know that and shouldn't need to know that.
It's just a confusing mess."
อีกอันคือเรื่องของ Software Installation ถึงแม้ผมจะใช้ Debian อยู่ แต่ผมคิดว่าระบบการลงซอฟต์แวร์บนลินุกซ์กำลังมาผิดทาง ถ้าเป็นเครื่องในบริษัทที่แอดมินต้องมาคอยดูแลแพกเกจล่ะก็ APT (หรือ YUM ก็ตาม) เป็นวิธีที่โอเค แต่ถ้าเป็นเครื่องของคุณเองใช้เอง การจะรวมศูนย์ทุกอย่างมาอยู่ใน dependency ขนาดยักษ์ที่ไม่รู้จะเจ๊งเมื่อไร มันก็เป็นแนวคิดที่ไม่ค่อยดีนัก ขอโควตอีกรอบ
"Developers may think it's cool to reuse as much code as possible but the user doesn't care whether it was Linux that failed to include the necessary compatibility components or Mozilla that failed to make the build work for that particular dot release of libstdc++."
อ่านในคอมเมนต์ผ่านๆ แล้วก็เห็นด้วยที่ว่า มันน่าตื่นเต้นที่ลินุกซ์พัฒนามาได้เยอะขนาดนี้ แต่มันก็ยังไม่พอ
เห็นคอมเมนต์จำนวนมากเถียงกันในปัญหาทางเทคนิค ซึ่งผมคิดเอาเองว่าที่ Asa เขียน หรือที่ตัวเองเขียนเห็นด้วยกับ Asa นี้ ก็รู้ข้อจำกัดทางเทคนิคของลินุกซ์อยู่เต็มอก (อย่างเรื่อง Settings/Preferences ที่มีสิทธิ์ของผู้ใช้คอยจำกัดอยู่) แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่โลกโอเพ่นซอร์ส จะต้องยึดเอาความต้องการผู้ใช้เป็นหลัก และปัญหาทางเทคนิคเป็นเรื่องรองแทน (เคยเขียนถึงไปแล้วอีกเหมือนกัน)
Add new comment