An ASEAN Film

เวลาอยู่เมืองนอกและแนะนำตัวเองว่าเป็นคนไทย มาจากประเทศไทย ปฏิกริยาที่พบเจออยู่บ่อยๆ มีอยู่ 2 อย่าง

  • ถ้าเป็นคนเอเชียโดยเฉพาะคนจีน จะบอกว่ามาดู lady boys ที่พัทยาแล้วชอบมาก o_O
  • ถ้าเป็นฝรั่งผู้ชาย มักจะบอกว่า ไอดูหนังของยูแล้วชอบนะ โทนี่จา แล้วก็พยายามออกเสียง "ong bak" แบบฝรั่งอ่าน (ซึ่งก็ไม่มีทางออกเสียงถูก)

ปรากฏการณ์ "โทนี่จา" ในหมู่ฝรั่ง เป็นเครื่องสะท้อนที่ดีมากว่า "อารยธรรมไทย" บางอย่างก็ขายออกในตลาดโลก ในยุคสมัยที่บรู๊ซลี ตายไปนานแล้ว เฉินหลงกับเจ็ตลีเริ่มซ้ำซาก ก็มี "ไทยมาเชียลอาร์ท" ผุดขึ้นมาแทรกตัวได้อย่างงดงาม แอคชั่นที่งดงาม มวยไทย ช้าง เศียรพระพุทธรูป กลายเป็นทูตอารยธรรมที่บุกทะลวงไปยังโลกตะวันตกได้ถึงขนาดที่เสี่ยเจียงหรือตัวจา พนมเอง ก็ไม่มีวันนึกถึง

แต่ว่าอนิจจา เราไม่สามารถต่อยอดความสำเร็จนี้ได้อย่างน่าเสียดาย ส่วนเพราะเหตุปัจจัยอันใดนั้น คงไม่ใช่ประเด็นสำคัญในบล็อกอันนี้ และก็มีคนเขียนถึงไปเยอะแล้ว

คำถามต่อมาคือ ในยุคที่ ASEAN Community กำลังถาโถมเข้ามา เราสามารถสร้าง "ทูตวัฒนธรรม" ลักษณะคล้ายๆ กันที่เชื่อมโยงอาเซียนเข้าด้วยกันได้ไหม?

ผมกำลังคิดถึงหนังข้ามประเทศแบบ "สะบายดีหลวงพระบาง" นั่นแหละ แต่ป๊อปกว่า แมสกว่า เข้าถึงได้ง่ายกว่าหลายเท่า

ถ้าทำออกมาได้ประสบความสำเร็จแบบเดียวกับ "องค์บาก" ภาคแรก มันน่าจะเป็นสะพานวัฒนธรรมที่ดีสำหรับการเชื่อมอาเซียนเข้าด้วยกัน (คนที่ติดตามเรื่องอาเซียนมาก คงทราบดีว่า ASSC หรือ ASEAN Socio-Cultural Community นั้นเป็นเสาที่อ่อนแอมากเมื่อเทียบกับ AEC)

ลองคิดถึงหนังที่ "โทนี่ จา" เป็นพระเอก มี "มิเชล โหย่ว" เป็นอาจารย์สอนการต่อสู้ และบุกไปช่วย "คำลี่" โดยมีคิวบู๊สำคัญเป็น "ออชาร์ดโร้ด" มันก็น่าจะสนุกดีเหมือนกัน

Keyword: 

Comments

จริงๆ

จริงๆ เพิ่งรู้ว่าละครกับหนังบ้านเราค่อนข้างดังในตลาดเพื่อนบ้านนะครับ

เพื่อนคนจีนบอกว่าที่จีน เรื่องสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารักนี่ดังมาก (อันนี้พูดตอนปีที่แล้ว)

เมื่อวันก่อนเจอคนฟิลิปปินส์ เค้าก็บอกว่าเรื่องนี้ดังมากในฟิลิปปินส์เหมือนกัน