จนกระทั่ง.. โดนธนูปักที่เข่า

ขอเขียนถึงสักหน่อย คือผมผิดหวังกับเนชั่นสุดสัปดาห์จริงๆ

เรื่องมีอยู่ว่า เนชั่นสุดสัปดาห์ประจำสัปดาห์นี้ ลงภาพปกเป็นนายกฯ ยิ่งลักษณ์นั่งคุยกับอองซานซูจี ซึ่งเป็นภาพที่ symbolic มากต่อการเมืองในภูมิภาคนี้ (ซึ่งไม่ใช่เนชั่นฯ เจ้าเดียวที่เล่นเรื่องนี้ คู่แข่งอย่างมติชนสุดสัปดาห์ก็ใช้ภาพธีมเดียวกัน แค่คนละภาพเท่านั้น)

แต่ที่เจ๋งคือ เนชั่นฯ เลือกพาดหัวว่า "จนกระทั่ง..โดนธนูปักที่เข่า" ซึ่งเป็น internet meme ของฝรั่ง ที่คนไทยเอามาเล่นกันจนฮิต (รายละเอียดของมุขนี้ดูใน faceblog นะครับ ช่วยเขาขายของหน่อย)

ในสายตาของคนออนไลน์อย่างผมแล้ว การพาดหัวแบบนี้มันคัลท์มาก ปกติไม่ค่อยได้ซื้อเนชั่นสุดสัปดาห์ เพราะผมว่ามติชนทำดีกว่า แต่ไหนๆ เลย อาทิตย์นี้เนชั่นทำถูกใจ ขออุดหนุนเงินให้เนชั่นแทน (ลงทุนทวีตบอกชาวโลกด้วยนะ) ซื้อเสร็จแล้วก็เดินถือหนังสือนั่งรถไฟฟ้าร่อนไปมาทั่วเมือง จนกระทั่งเปิดอ่านนั่นแหละ ผมก็ #โดนธนูปักที่เข่า

อธิบายมุขก่อนว่า ความหมายของ an arrow in the knee มันคือการที่คนเราเคยมีความฝันหรือความรับผิดชอบอะไรบางอย่างที่ (อย่างน้อยตัวเองก็คิดว่า) ยิ่งใหญ่ จนกระทั่งเกิดเหตุไม่คาดฝันบางอย่าง เลยต้องพลาดหวังกับความหวังอันนั้น อยู่กับชีวิตต๊อกต๋อยและเฝ้ามองถึงอดีต (รวมถึงคนรุ่นใหม่ที่มีความฝันแบบเดียวกัน) อย่างหดหู่เล็กๆ แทน (แต่ก็ไม่ได้เศร้ามาก อารมณ์แบบว่าเศร้านิดๆ แต่ชีวิตต้องเดินต่อไป)

ปัญหาคือ เหมือนเนชั่นฯ จะเข้าใจอะไรผิดไปสักอย่าง มันเลยออกมาเป็นแบบนี้

-_-''

คำอธิบายที่ควรจะเป็นคืออย่างไร อันนี้ขอยกคำของคุณ phuphu คนดังแห่ง exteen มาอธิบายดีกว่านะครับ (ต้นฉบับจาก Google+)

ออง ซาน ซูจี มีบิดาคือ นายพลออง ซาน ผู้นำการเรียกร้องเอกราชของพม่า แต่พ่อของเธอถูกสังหารเสียชีวิตเมื่อมีอายุเพียง 2 ขวบ เธอจึงเข้าสู่โลกการเมืองและได้รับการสนับสนุนอย่างท่วมท้น แต่โดนรัฐบาลทหารสั่งกักบริเวณซูจีให้อยู่แต่ในบ้านพัก ....ยิ่งลักษณ์มีพี่ชายเป็นอดีตนายก แต่ก็ถูกทหารทำรัฐประหารจนหมดอำนาจ เธอจึงต้องมาเล่นการเมือง

ซูจีเองเคยเป็นแบบยิ่งลักษณ์มาก่อน...จนกระทั่งโดนธนูปักที่เข่า (ทหารเล่นงาน) ถึงตรงพอจะเข้าใจแล้วใช่มั้ยครับ? :-)

สรุปว่าเนชั่น "เหมือนจะ" เข้าใจเรื่องนี้ แต่เอาเข้าจริงแล้ว เนชั่นไม่เข้าใจมันเอาเสียเลย

ป.ล.1 โดยรวมแล้วเนชั่นยังห่วยเหมือนเดิม คอลัมน์ที่คมคายที่สุด (ซึ่งบทความหลักควรจะเป็น) กลับเป็นของคุณโตมร สุขปรีชา เด็ดดวงขั้นเทพ (เปรียบเทียบการเมืองแบบแธตเชอร์ กับการเมืองแบบยิ่งลักษณ์ โดยใช้หลักทางเพศสภาพ+การหา consensus ของสังคม) ช่วยทำให้ผมไม่เสียดายเงิน 40 บาทแลกกับธนูปักที่เข่า

ป.ล.2 ภาพมันสัดส่วนแปลกๆ นี่เป็นเพราะถ่ายด้วย Motorola RAZR ครับ ช่วงนี้กำลังลองกล้อง