Steel Ball Run

ในที่สุด การเดินทางอันยาวนานก็จบลงที่เล่ม 24 (ก่อนจะไปว่ากันต่อในภาค 8 เห็นลงตอนแรกใน BOOM แล้ว)

โทษฐานที่อ่าน Jojo มาทุกภาค เลยอยากวิจารณ์เก็บไว้เป็นที่ระลึกสักเล็กน้อย (สปอยล์แน่นอน)

• นับเป็นจำนวนเล่มแล้วภาคนี้ค่อนข้างยาวกว่าภาคอื่นๆ นะ
• ไอเดียหลักของภาคนี้คือการแข่งม้า ออกแบบมาได้ค่อนข้างดี แต่ใช้ประโยชน์ได้ไม่เต็มที่นัก คือตอนหลังๆ มันไม่เกี่ยวกับการแข่งม้าแล้ว ไม่ต้องสนแล้วว่าเข้าเส้นชัยอันดับเท่าไร แข่งด่านไหน น่าเสียดายตรงนี้ ถ้าเขียนเรื่องดีๆ น่าจะสนุกกว่านี้อีก
• ปัญหาสำคัญที่ทำให้ภาคนี้ไม่สนุก ผมคิดว่าจุดหลักคือคาแรคเตอร์ของ "ผู้ร้าย" ประธานาธิบดีฟันนี่ วาเลนไทน์ ที่รู้สึกว่าไม่เก่งเท่าที่ควร ไม่มีคาแรคเตอร์ที่โดดเด่น (ภาค 3-4-5 ออกแบบผู้ร้ายได้เจ๋งมาก ทั้งดิโอ คิระ และบอส)
• ถ้าไม่มี "ดิโอต้นฉบับ" จากภาค 3 โผล่มาตอนท้ายๆ ภาคนี้คงแป๊กๆ พอสมควร เพราะไม่มีตัวร้ายที่มี charisma เลย
• บทบาทและแรงจูงใจของพระเอกในภาคนี้ก็ยังงงๆ อ่านแล้วไม่รู้ว่าใครเป็นพระเอกกันแน่ ระหว่างโจนี่กับไจโร เพราะช่วงกลางเรื่องไจโรบทเด่นกว่าจริง แต่ตอนตายก็ตายง่ายๆ เสียอย่างนั้น
• ตัวประกอบที่ออกมาเป็นคู่แข่ง-พันธมิตรในช่วงกลางเรื่องก็ไม่มีความผูกพันกับตัวเอกเท่าไรนัก ในภาคก่อนๆ อย่างภาค 3 และ 5 ที่เป็น "การเดินทาง" เหมือนกัน กลุ่มตัวเอกจะเดินทางเป็นหมู่คณะและช่วยเหลือกัน แต่ในภาคนี้ ตัวละครอย่างเมาเท่นทิม แซนด์แมน ฮ็อตแพนต์ ฯลฯ ดู "เหมือนจะ" มีบทบาทเยอะ แต่สุดท้ายก็ล้มหายตายจากไปแบบตัวประกอบธรรมดา
• สแตนด์ในภาคนี้ออกแบบได้ไม่สวยสักตัว โดยเฉพาะสแตนด์ของโจนี่และไจโร ขนาดสแตนด์ผู้ร้ายของประธานาธิบดียังไม่สวย พอ The World ออกมาเลยโดดเด่นมาก
• ความสามารถของสแตนด์ก็เริ่มซ้ำๆ ตอนหลังผมรู้สึกว่า Tusk ของโจนี่เหมือนกับ Sex Pistols ในภาค 5 ผสมกับ Echo ในภาค 4 (เพราะมีหลาย ACT แถมอ่านแล้วจำไม่ได้ว่าอันไหนไปทำอะไร) ส่วนสแตนด์ของประธานาธิบดีก็ดูงั้นๆ ไม่ได้มีความสร้างสรรค์อะไรมากนัก

ความสนุกโดยรวมอยู่ระดับกลางๆ ให้ดีกว่าภาค 6 แต่ยังสู้ 3-4-5 ไม่ได้