กองทุน USO

เรื่องหนึ่งที่พูดกันเยอะ (แต่ทำกันไม่เยอะ) ในการถกเถียงหรือระดมความเห็นที่เกี่ยวข้องกับ กทช. (และ กสทช. ในอนาคต) คือการหักเงินรายได้ของโอเปอเรเตอร์จำนวนหนึ่งเข้ากองทุน USO (Universal Service Obligation) ซึ่ง กทช. จะนำเงินส่วนนี้ไปอุดหนุนบริการโทรคมนาคมในที่ที่เข้าถึงลำบาก (ไม่จำเป็นต้องห่างไกล อาจจะเข้าถึงลำบากด้วยเหตุผลเรื่องรายได้ก็ได้)

ผมไม่แน่ใจตัวเลขว่า USO เก็บเท่าไร (3-5%) แต่เท่าที่ทราบคือ กทช. มีรายได้จาก USO ทุกปี (นี่ขนาดยังไม่ประมูล 3G และไม่นับรายได้จากสัมปทาน 2G เดิมที่ไปเข้าคู่สัมปทาน) และเงินส่วนนี้กองอยู่มหาศาลโดยไม่ค่อยได้ใช้เท่าไร (กทช. เองก็มึนๆ ไม่รู้จะใช้อย่างไร)

วันก่อนเดินไปเจอตู้โทรศัพท์ของ TOT มีแปะสติ๊กเกอร์ USO ก็เป็นตัวอย่างที่ดีอันหนึ่งของการใช้เงินจากกองทุน USO ช่วยสนับสนุนการเข้าถึงบริการโทรคมนาคมของประชาชน

ถึงแม้ยุคนี้มือถือจะครองเมือง ตู้โทรศัพท์จะหมดความสำคัญลงไปมาก แต่ก็ยังเห็นคนรากหญ้าใช้ตู้โทรศัพท์อยู่เสมอๆ

หมายเหตุ: แนวคิดเรื่อง USO นี่เป็นมาตรฐานทั้งโลกที่ทำคล้ายๆ กันหมด ไม่ใช่เฉพาะ กทช. ไทยที่เดียว