Saint Seiya: Next Dimension

ผมเติบโตขึ้นมากับเซนต์ เซย่าครับ (ถ้าอายุไล่ๆ กันก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นแบบเดียวกัน) สมัยเด็กๆ ก็ตื่นเต้นไปกับการผจญภัยในปราสาท 12 ราศีอันสุดคลาสสิค ตามมาด้วยภาคแอสการ์ดที่แม้ไม่ใช่เรื่องต้นฉบับแต่ก็สนุกตามมาตรฐาน ก่อนมาปิดด้วยภาคโพไซดอนอันเป็นภาคสุดท้ายของอนิเม

จำได้ว่าภาคฮาเดสนั้นได้อ่านจากหนังสือพิมพ์ "แนวหน้า" ที่เอามาลงครั้งละ 8 หน้า หลังจากแนวหน้าเลิกลงการ์ตูน ผมก็หันไปอ่านจาก "เจ้าหนูยอดนักกีฬา" จำแม่นว่าได้อ่านตอนจบแบบปาหมอน (ตอนนั้นยังไม่มีคำนี้) ของภาคฮาเดส ก่อนที่จะมีตอนจบแบบใหม่ออกมาทีหลัง

อันนั้นคือความทรงจำ พอโตหน่อย วิบูลย์กิจเอามาพิมพ์ย้อน 28 เล่มก็ตามซื้อจนหมด ส่วนอนิเมภาคฮาเดสที่ตามมาในอีกเป็นสิบปีให้หลังก็ดูบ้างนิดหน่อย

หลังจากจบภาคฮาเดสก็มีความพยายามจากทั้งผู้เขียน สำนักพิมพ์ และสตูดิโออยู่เรื่อยๆ ในการทำ "ภาคสวรรค์" แต่ไม่สำเร็จเสียที เราได้เห็นแต่ภาคย้อนที่เขียนโดยนักเขียนคนอื่น ไม่ว่าจะเป็น Episode G หรือ The Lost Canvas แต่ก็ไม่น่าประทับใจนัก

ผมได้ข่าวว่า Masami Kurumada กลับมาเขียนภาค Next Dimension ด้วยตัวเอง เมื่อของแท้กลับมาเช่นนี้ก็ได้แต่รอคอย และล่าสุดวิบูลย์กิจเอามาพิมพ์แล้ว

Saint Seiya: Next Dimension หรือที่ภาษาไทยแปลว่า "ศึกถล่มอเวจี" เป็นการ์ตูนภาพสีล้วนครับ ย้ำว่าภาพสีล้วน และสังเกตราคา 125 บาทบนปก

เนื้อเรื่องเป็นช่วงเดียวกับภาค The Lost Canvas เพียงแต่เป็นการเล่าคนละมุมมองเท่านั้น มันย้อนไปเมื่อ 240 ปีก่อนการต่อสู้ในเซย่าภาคแรก โดยเน้นไปที่ความสัมพันธ์ของฮาเดสคนก่อน (อาโรน ชื่อภาษาอังกฤษคือ Alone) กับเปกาซัสคนก่อน (เทมมะ ซึ่งหน้าเหมือนเซย่าเด๊ะ) ที่เป็นเพื่อนสนิทกัน มี "โกลด์เซนต์" ที่เรารู้จักสองคนคือ ไลบรา โดโก (อาจารย์ของชีริว) กับ แอเรียส ชิออน (อาจารย์ของมู) สมัยยังหนุ่มกิ๊ง มารับบทเด่นด้วย

มุมขวาล่าง: จากบนลงล่าง โดโก เทมมะ ชิออน

หน้าซ้าย: เปกาซัส เทมมะ

ที่น่าสนุกคือภาคนี้ย้อนสงครามฮาเดส เลยมีตัวละครใหม่แต่คล็อธเดิมมาปรากฎตัวด้วย อย่างเช่น กริฟฟอน หนึ่งในสามผู้พิพากษา

การูด้า คนนี้รับบทเป็นอาจารย์ของเทมมะด้วย

ส่วนตัวที่ดังที่สุดคือไวเวิร์น (ราดาแมนทิส) นั้นยังไม่ออกในเล่ม 1 ครับ

ผมไม่แน่ใจนักว่าทำไม Kurumada แกมาทำเป็นสี (เขียนไว้ตรงปกพับว่า "เทคโนโลยีการเขียนการ์ตูนเปลี่ยนไปเร็ว" คือใช้คอมระบายสี) แต่ดูจากภาพแล้วเห็นชัดเจนว่า Kurumada ใช้คอมวาดไม่ได้เรื่องเลย ตัวละครบิดเบี้ยว เงาของคล็อธที่เคยเป็นประกายสวยงาม มันกลายเป็นเกราะธรรมดาสีทองเหลืองไปแทน โอว ไม่นะ

เทียบกับการ์ตูนภาพสี (บ้าง) ที่เอาเรื่องเก่ามาเขียนใหม่เหมือนกันอย่าง Gundam The Origin แล้วคนละระดับกันเลย อันนั้นมันงานศิลปะขั้นสุดยอด (อ่านแล้วน้ำตาไหลพราก ซาบซึ้งในความเก่งของ Yas)

หน้าท้ายๆ คุณภาพของงานตกลงมาก หน้าตาสัดส่วนเบี้ยวไปหมด ถ้ามีคนมาหลอกว่าเป็นโดจินผมคงเชื่อสนิทใจ

แฟนๆ เซย่าไม่ควรอ่านครับ 125 บาท แพงไม่ว่า แต่อ่านแล้วมันทำลายความประทับใจเดิมอันงดงาม ปล่อยให้เซย่าจบลงที่เล่ม 28 ยังดีกว่า

อาจารย์ Kurumada กลับไปใช้พู่กันวาดถมดำแบบเดิมน่ะดีแล้วครับ หรือไม่ก็เกษียณตัวเองแบบยิ่งใหญ่อย่าง Toriyama ไปเถิด