จุดเปลี่ยนประเทศไทย: สไลด์ของบวรศักดิ์

น่าสนใจครับ แนวคิดที่

1.บอกว่าความขัดแย้งมาจากการแบ่งผลประโยชน์ที่ไม่เท่าเทียม
2. การสร้างระบบ รัฐสวัสดิการ เพื่อให้เกิดการลดช่องว่างแห่งความไม่เท่าเทียม และ การปรับโครงสร้างพันธกิจรัฐใหม่

ผมว่า

1. ปัญหามันไก่กับไข่ ท่านไม่ได้ให้ทางแก้ไว้ครับ ปัญหา คือ เราไม่มีการเมืองที่มีเสถียรภาพ ทำให้เราเปลี่ยนไม่ได้ตามที่เสนอ และพอเปลี่ยนไม่ได้ตามที่เสนอ ก็เกิดความไม่สมดุลของ การแบ่งสรรประโยชน์ทางเศรษฐกิจครับ ทำให้การเมืองขาดเสถียรภาพ ดูแล้วน่ากลัว คือ เราเข้าสู่วงจรทางลบทีทำให้ปัญหาแย่ลงเรื่อยๆ ผมอยากให้ท่านบวรศักดิ์เสนอตรงจุดนี้หน่อยครับ งานนำเสนอส่วนใหญ่มีตัวเลขสนับสนุนแต่บอกสิ่งที่เราค่อนข้างรู้อยู่แต่ยังไม่มีแนวทางชัดในการแก้ปัญหาหรือหาทางรอดออกจากวงจรลบชัดเจน

2. การทำรัฐสวัสดิการก็มีข้อเสียนะครับ เป็นโมเดลที่เชื่อว่ารัฐจะยื่นมือเข้ามาทำให้การแบ่งประโยชน์เป็นธรรม แต่โมเดลนี้มีปัญหาสองสามอย่างคือ

2.1 รัฐต้องแบกภาระค่าใช้จ่ายมหาศาล ผล คือ การปรับโครงสร้างการเก็บภาษีที่สูงขึ้นมารองรับ ถ้าทำไม่ดีภาคการผลิตทั้งหมดจะแบกภาระสูงทำให้แข่งขันยากขึ้น การขยายตัวด้านธุรกิจและการดึงดูดการลงทุนจะอาจลดลง เพราะรัฐเข้าไปทำให้กลไกตลาดลดบทบาทลง

2.2 ในสังคมจะเกิดความรู้สึกของคนชั้นกลางว่าต้องแบกรับภาระภาษีไปเลี้ยงคนจนที่ไม่ทำงาน และจะมีปัญหาคนใช้ช่องทางสวัสดิการทำงานน้อยลง ทำให้เกิดความไม่พอใจระหว่างชนชั้นในอีกแบบหนึ่งครับ

2.3 รัฐจะแบ่งประโยชน์ได้ยุติธรรมจริงหรือไม่ในเมือ่ตลอดมารัฐถูกแทรกแซงโดยการเมืองตลอด

ปัญหานี้เกิดมาแล้วในยุโรปหลายประเทศ ผมเลยไม่แน่ใจว่าแนวทางที่เสนอจะแก้ปัญหาได้จริงๆ หรือไม่ ดูเหมือนเป็นการแปลงนโยบายประชานิยมให้มีกรอบที่ควบคุมได้ดีขึ้น ทำไปทำมาจะทำให่้มีกรอบกฎหมายที่ทำโครงการประชานิยมง่ายขึ้น ก็ออกสวัสดิการใหม่ๆ แล้วโยนภาระให้รัฐบาลต่อมาแก้ปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายเอาเอง
ทำให้เกิดวงจรกู้มาผ่อนหนี้ น่าห่วงไปอีกแบบ

แต่ผมก็ได้เรียนรู้ข้อมูลความคิดดีๆหลายประการนะครับ ต้องกราบขอบพระคุณท่านผู้ใหญ่ที่เสนอไว้ ณ ที่นี้ด้วยความเคารพด้วยครับ

กว่าจะอ่านจบนี่ลูกตาแทบหลุดฮะ

ชอบสองประโยคนี้ฮะ: "1 เสียง = โอกาสเข้าถึงทรัพยากรที่ไม่เคยได้" กับ "'คนชั้นกลาง เสียงดัง"' จึงเป็น 'ฐานนโยบาย'"