Pai: Third Time's a Charm?

ผมไปปายครั้งนี้เป็นรอบที่สาม

ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่า ชีวิตหนึ่งเราจะได้ไปปายเยอะขนาดนี้ ทั้งที่มันไม่ค่อยมีอะไรเท่าไรนัก

ผมไปปายรอบแรกเมื่อเดือนตุลาคมปี 2006 ช่วงที่ปายเริ่มบูมแล้ว คราวนั้นไปแบบ backpacker เต็มขั้น ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับปายเลย Chiang Mai Trip: Day 3.1 - Going to Pai, Chiang Mai Trip: Day 3.2/4 - Pai and Back Again ปายในช่วงนั้นยังไม่หนาว แต่ทำไงได้เวลามันมีแค่นั้น อย่างไรก็ดี ปายในความทรงจำก็เป็นเมืองที่ยังเงียบสงบ มีฝรั่งเล็กน้อยถึงปานกลาง คนไทยยังน้อย

ข้ามเวลามาช่วงปลายปี 2008 ได้มาปายอีกครั้งเพราะมากับครอบครัว ปายกลายเป็น tourists' destination ไปเรียบร้อยแล้ว และการไปปายในช่วงหยุดเสาร์-อาทิตย์ ปลายเดือนพฤศจิกายน ย่อมเจอกับกองทัพมดคลาคล่ำกันเป็นจำนวนมหาศาล เวลาแค่เพียงสองปี แต่ปายเปลี่ยนไปมากมาย ความประทับใจคราวนี้ถึงกับติดลบ What's Happening in Pai

จริงๆ ที่ไหนก็มีความเปลี่ยนแปลง และสิ่งที่เกิดขึ้นมันอาจเป็นเรื่องดีต่อ (เศรษฐกิจ) ปาย แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ ตอนนั้นผมสัญญากับตัวเองว่า "กูจะไม่ไปปายอีกแล้ว"

แต่สุดท้าย มันก็มีเรื่องให้ต้องไปจนได้สิน่า การไปปายรอบที่สามเริ่มไม่ตื่นเต้นอีกต่อไปแล้ว เพราะหลายๆ อย่างเรามีประสบการณ์ รู้ว่าอะไรอยู่ที่ไหนเป็นอย่างไร

ภูมิศาสตร์

ปายช่วงปลายกุมภา เข้าสู่ฤดูแล้งเรียบร้อย และกำลังจะเข้าสู่ฤดูร้อนอีกต่อหนึ่ง ผลก็คือมัน "แล้งเชี่ยๆ" ผืนดินแตกระแหงเป็นสีแดง ต้นไม้แห้งจนเป็นสีเหลือง ถ้ามีคนปิดตาแล้วมาบอกว่าเป็นอีสานก็คงเชื่อ (ผม tweet ข้อความนี้ออกไป เจอ @iPattt แซวเลยว่า "มาถึงปายแล้วด่าเลยนะ" #สาวกปาย :P)

มันขัดกับปายช่วงตุลา ปลายฝนต้นหนาว ซึ่งเป็น first impression ของตัวเราอย่างรุนแรง พอไปยืนมุมเดิมที่เคยเห็นทุ่งข้าวสีเขียว ก็เกิดคำถามขึ้นว่า "ทำไมมันเศร้าอย่างงี้ (วะ)"

แต่ปายช่วงกุมภาเกือบต้นมีนา ยังหนาวมากๆ อีกเช่นกัน โดยเฉพาะช่วงใกล้เช้า หนาวจนสั่น อากาศช่วงก่อนสิบโมงกับหลังสิบโมง เหมือนเป็นคนละวันกัน

การไปปายรอบนี้ ได้ร่อนเร่ไปหลายจุดรอบตัวเมือง ทั้ง น้ำตกหมอแปง, รีสอร์ท "พริบตา" (งานเช้า), รีสอร์ต "Pai a Ars" (งานเย็น) ทำให้ได้เห็นแง่มุมอื่นๆ ของปายนอกจากตัวเมืองและแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยม

• ฝั่งตะวันตกของเมืองปาย โดยเฉพาะริมทางหลวงเบอร์ 1095 อุดมไปด้วยรีสอร์ตแบบหัวหินและเขาใหญ่ เป็นรีสอร์ตใหญ่ทุนสูง ก่อสร้างใหญ่โต เน้นสีเจ็บๆ ขัดกับท้องทุ่งเบื้องหลังอย่างรุนแรง
• ฝั่งตะวันออกของเมืองปาย ยังดิบๆ อยู่มาก ไม่ว่าจะเป็นหมู่บ้านที่กระจายอยู่รอบอำเภอ ไร่นาที่ยังมีร่องรอยการเผาเพื่อลงพืชผลของปีใหม่ แม้ว่าจะมีรีสอร์ตกระจายตัวอยู่ประปราย แต่ก็ไม่ใหญ่ และกลมกลืนกับธรรมชาติมากกว่า (แต่หลายรีสอร์ทก็ร้างจนเหมือนจะเจ๊ง)

Sightseeing

วัดพระธาตุแม่เย็น ยามเย็นดูพระอาทิตย์ตก สถานที่เดิม เวลาเปลี่ยน มุมมองเปลี่ยน

น้ำตกหมอแปง น้ำตกแห่งแรกที่มีฝรั่งอาบแดดกับคนเลี้ยงวัวในที่เดียวกัน!

โป่งน้ำพุร้อน ไม่ใหญ่โตอลังการเหมือนโป่งน้ำพุร้อนที่อื่นๆ แต่ก็น่ามาค้นหา

แถมพิเศษ: น้องพร้อมท์ ลูกชายของพี่ @pornprom ว่ายน้ำร้อนสบายใจ เห็นแล้วอิจฉา

ครั้งแรกที่มาร้านกาแฟ Coffee in Love คนเยอะใช่เล่นแม้ไม่ใช่เทศกาล แต่เค้าก็ทำสวยจริงๆ นะ

ถนนคนเดินกลายเป็นจุดถ่ายรูป KBank ทุ่มทุนจัดให้ สุดยอดแห่งวิชาประชาสัมพันธ์ (ลองคิดถึงภาพนี้ที่จะเผยแพร่ซ้ำแล้วซ้ำอีก นับครั้งไม่ถ้วน ในบล็อก, Pantip, Hi5, Multiply, Facebook, Twitter)

หลักกิโลที่ 0 กลายเป็นจุดถ่ายรูปสำคัญอีกจุด ปายเป็นอำเภอมี Photogenic Point ลักษณะนี้เยอะมาก

ของกิน

ได้ลองร้านใหม่ๆ บ้างบางส่วน

ร้านกาแฟ "เข้าท่า" แต่งร้านโอเค แต่ที่นั่งน้อยไปนิด เจ้าของร้านรู้จัก @iMenn

ขาหมูยูนนาน ไม่อร่อยเลย ไม่สมกับชื่อเสียงที่ใครๆ ก็มากิน

ข้าวซอยที่เคยประทับใจ ไม่อร่อยอีกต่อไปแล้ว

กาแฟร้าน Cafe d'Tist กินเพราะเสียงตะโกนเรียกจาก @hunt @numwan @iamnadia @joomlacorner รสชาติโอเค ราคาแพงไปนิด แต่ร้านสวยสมราคา

อาหารเหนือร้านป้ามุก ข้างเขียงหมูในตลาดแสงทองอร่าม เห็นหน้าตาบ้านๆ แบบนี้แต่อร่อยโคตรๆ โดยเฉพาะผัดวุ้นเส้นกับน้ำพริกหนุ่มปลาทู

ปาท่องโก๋ใส่งา ที่ถนนคนเดินตอนเช้าๆ ก็อร่อย

ร้านอาหารไทย "บ้านเบญจรงค์" อร่อยมาก เดี๋ยวเขียนเป็น entry แยก

บทสรุป

เนื่องจากการไปปายครั้งที่สองของผม ความประทับใจติดลบ ความคาดหวังในรอบนี้เลยไม่เยอะมากนัก ไม่ผิดหวังมาก เฉยๆ จัสต์โซโซ

วันนี้ ผมนั่งพูดคุยถึง "ปาย" กับ @sikkha ข้อสรุปของผมคือ

• ปายมี 2 โซน ไทยกับฝรั่ง แบ่งแยกไม่ยุ่งกัน
• โซนฝรั่ง มันคือ เกาะเสม็ดที่ไม่มีทะเล!
• โซนไทย มันใช้สถาปัตยกรรม "ปายเอี้ยน" เป็นสถาปัตยกรรมกับ chic-retro ซึ่งพบได้ตามสถานที่ที่วัยรุ่นกรุงเทพนิยมไปเยือน เช่น ตลาดน้ำเกิดใหม่ทั้งหลาย ถนนพระอาทิตย์ หัวหิน ฯลฯ รูปแบบที่เด่นชัดคือ โปสการ์ด ของเล่นย้อนยุค เสื้อยืด สินค้าทำมือ ร้านเหล้าเล็กๆ สีสันฉูดฉาด

สัญญาณแห่งความเสื่อมถอย

ปายรอบนี้เจริญขึ้นกว่าเดิม มีรีสอร์ตใหม่ๆ เพิ่มขึ้น มี 7-11 มากขึ้น การเดินทางจากเดิมมีแต่รถบัสร้อนกับรถตู้ ก็มีรถมินิบัสนำสมัยเพิ่มเข้ามา

แต่มันก็มีสัญญาณแห่งการเสื่อมถอยเหมือนกัน

ตอนนั่งรถเข้าเมืองปาย ผมเห็นป้ายอันนี้แปะอยู่ข้างสะพาน ความรู้สึกในตอนนั้นคือมันเป็น "สัญลักษณ์ของความเจริญที่ไร้รสนิยมมาก" และรู้สึกแย่ที่ปายเริ่มมี "ไอคอน" แบบนี้แล้ว

แต่ระหว่างที่อยู่ในปาย ผ่านจุดนี้อีกครั้ง พบว่าไอ้ร้านนี้ประกาศขายแล้ว มันเป็นสัญญาณอีกเหมือนกันที่บอกว่า อะไรห่วยๆ มันก็อยู่ไม่ได้

ท่านเจ้าสำนัก @iMenn เคยบรรยายไว้ในบล็อก ปาย – ที่พำนักของข้าพเจ้า ว่า

ปายเป็นเมืองเล็กที่มีเสน่ห์ ทั้งจากความเล็ก ความเรียบง่าย และการยังไม่เป็นธุรกิจเต็มรูปแบบ ซึ่งปัจจัยที่ทำให้ปายยังคงเสน่ห์แบบนี้ได้ ส่วนหนึ่งเพราะนักท่องเที่ยวมาเที่ยวปายกันไม่เกิน 3-4 เดือนต่อปี ทำให้ธุรกิจท่องเที่ยวในปายไม่สามารถดำเนินธุรกิจได้เต็มที่ ส่วนใหญ่จึงเป็นคนพื้นที่ หรือคนที่รักจะอยู่ที่นี่ เป็นคนดำเนินการ

ในปายจึงมีคนมาเก็งกำไรในหน้าหนาว และเจ๊งกลับไปในหน้าร้อนจำนวนมาก

ดูจากภาพนี้แล้ว ก็น่าจะจริง

ใครสนใจติดต่อได้ แต่เห็นว่า 10 ล้านนะ :D