Double Standard, Peace and the Trouble of the Economist

บล็อกในซีรีย์

• ตอนที่ 1: Double Standard
• ตอนที่ 2: Peace, Double Standard and State of Emergency

ต่อกันด้วยประเด็น Double Standard ที่หลายคนติดใจ

จอม เพชรประดับ: นับจากนี้ไป “ประเทศไทย” จะไม่เหมือนเดิม - ประชาไท

เมื่อความยุติธรรม ไม่อาจแสวงได้ด้วยกติกาในระบบ ก็ต้องใช้ขบวนการนอกกติกาและไร้ระบบ ทำให้ผู้เขียนนึกถึงความเป็นจริงที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในจังหวัดชายแดนภาคใต้ เราคงทราบดีว่า ปัญหาความรุนแรงในภาคใต้ยังไม่สามารถฟื้นคืนกลับมาเหมือนเดิมได้อีก หากเหตุและปัจจัยแห่งปัญหายังไม่ถูกคลี่คลาย นั่นก็คือความ “อยุติธรรม” และ “สองมาตรฐาน”

ทำไมเราถึงได้เห็นการพูดถึง "สองมาตรฐาน" บ่อยครั้งอย่างมีนัยยะตามสื่อต่างๆ?

ถัดมา ประเด็นเรื่อง สันติวิธี แม้ว่าจะไม่ตรงเป๊ะเหมือนกับบทความของภัควดีในบล็อกอันที่แล้ว แต่ก็พูดถึงเรื่องสันติวิธีเช่นกัน

การคอรัปชั่นทางจริยธรรม ของนักสิทธิมนุษยชน นักสันติวิธี สื่อมวลชน นักพัฒนาเอกชน นักวิชาการ ฯลฯ - ศรัทธา สารัตถะ ลงพิมพ์ในประชาไท

เพียงชั่วเวลาหนึ่งสัปดาห์ เป็นที่ประจักษ์ชัดว่า กลุ่ม นปช. ได้ถูกแปลงสภาพจาก “ประชาชนที่ชุมนุมเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย” กลายเป็น “คนอื่น” (the other)

ผมนึกถึงนิโคล คิดแมน การเปรียบเทียบกับ The Other ทำให้นึกภาพออกว่า ถ้าเรามองมนุษย์เป็นผี มันจะส่งเสริมให้เกิดความรุนแรงขึ้นเพียงไหน

สุดท้ายเป็นบทความใน The Economist ชื่อว่า The trouble with the king ประชาไทนำมาแปลเป็นภาษาไทย ใช้ชื่อว่า ปัญหาระคายเคืองเบื้องพระยุคลบาท พร้อมกับการป้ายดำ

Economist เริ่มต้นบทความด้วยการ quote ข้อความจาก Economist ฉบับปี 1932 ซึ่งรายงานสถานการณ์เปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475

As Latin American countries replaced one junta with another, and as fascists moved Japan towards tyranny, our correspondent wrote “The Siamese revolutionaries are moving in the opposite direction—from absolute monarchy towards self-government.”

และตั้งคำถามว่า ทำไม ณ ปัจจุบัน ประเทศไทยถึงมีปัญหา (trouble) เกี่ยวกับประชาธิปไตยมากถึงเพียงนี้

คำตอบคืออะไรยังไม่รู้ รู้แต่ว่า Economist เองมีปัญหาที่ใหญ่ไม่แพ้กัน นั่นคือหา Economist ฉบับนี้ไม่ได้ในประเทศไทย (อีกแล้ว)