อ่านบทความเรื่อง Maemo 5 บน Ars Technica 2 ชิ้น (เขียนโดย Ryan Paul ซึ่งเป็นนักเขียนด้านโอเพนซอร์สที่ดีมากคนหนึ่ง)

• Technical overview: Maemo 5, the next-gen Nokia Tablet OS
• Nokia will bring bling and finger-friendliness to Maemo 5

พอมาเทียบกับแพลตฟอร์มมือถืออีกตัวคือ Android ซึ่งใช้ลินุกซ์เหมือนกัน น่าสนใจทั้งในแง่ความเหมือนและความต่าง

ถ้าคนใช้ลินุกซ์อ่านลิงก์สองอันข้างต้น จะเห็นคีย์เวิร์ดคุ้นๆ อย่างเช่น GTK+, Tracker, PulseAudio, Upstart, Clutter, HAL อีกอันที่ผมนึกออกคือเบราว์เซอร์ MicroB ของ Maemo นั้นใช้เอนจิน Gecko

ประเด็นคือ Maemo มีการ reuse เทคโนโลยีฝั่งลินุกซ์ในเลเยอร์ระดับบนๆ หน่อยเยอะมาก อาจบอกได้ว่าเป็น “Mobile Linux done right” ก็พอได้

เมื่อเทียบกับ Android ที่แก่นเป็นลินุกซ์เหมือนกัน แต่เลเยอร์เหนือๆ จากเคอร์เนลขึ้นมา (ส่วนสีน้ำเงิน ดูภาพ) กลับใช้เทคโนโลยีที่มีอยู่แล้วไม่เยอะเท่า Maemo กูเกิลใช้วิธีพัฒนาขึ้นมาเองเสียมากกว่า ถึงแม้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นแพลตฟอร์มมือถือที่โอเพนซอร์สเหมือนกัน

การตัดสินว่าวิธีไหนดีกว่าคงพูดยาก เพราะว่ามีปัจจัยอื่นอีกมาก (เช่น การตลาด แบรนด์ ฮาร์ดแวร์) แต่ทั้งสองวิธีก็มีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันไป

วิธีใช้ซ้ำเยอะๆ แบบ Maemo มีข้อดีคือพัฒนาได้เร็ว (เนื่องจากว่า leverage แรงงานชาวบ้าน ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญอันหนึ่งของแนวคิดโอเพนซอร์ส) ตอนนี้ถือว่า Maemo นั้น mature พอสมควร มีโปรแกรมที่พอร์ตมาจากลินุกซ์เดสก์ท็อปจำนวนมาก แต่ข้อเสียก็คือต้องอิงกับโครงการอื่นๆ สูง และอาจจะไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันนัก

ส่วนวิธีของ Android ก็กลับกัน คือพัฒนาช้ากว่า (ถึงแม้ว่ากูเกิลจะมีอำนาจเงินล้นฟ้า แต่ซื้อเวลาไม่ได้อยู่ดี) แต่ก็รีดเค้นประสิทธิภาพสำหรับมือถือ ส่วนประกอบกลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน และที่สำคัญคือกูเกิลควบคุมทิศทางเองได้

ไม่ว่าแพลตฟอร์มไหนจะแพ้หรือชนะ คนได้เปรียบคือผู้บริโภคและวงการโอเพนซอร์ส

แต่คำถามที่ผมสนใจมากกว่าคือ ทั้งสองแพลตฟอร์มนี้เป็นการสร้างแพลตฟอร์มขึ้นมาใหม่จากศูนย์ โดยอาศัยเทคโนโลยีบางส่วนที่มีอยู่แล้ว แต่ถ้าเป็นแพลตฟอร์มเก่าและต้องการ revitalize แบบ Symbian แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องรักษาความเข้ากันได้กับของเดิมอยู่ โนเกียจะใช้กลยุทธ์แบบไหน?

ช่วงหลังแอบเชียร์​ Symbian แต่ดูแนวโน้มแล้ว กลัวมันออกมาเป็นแบบ Java คือสถานะเก่ามันเกินเยียวยาแล้ว จะสร้างใหม่ก็ไม่ทันกิน