Heathrow Terminal 5

Terminal 5 เป็นอาคารผู้โดยสารแห่งใหม่ของสนามบิน Heathrow ในลอนดอน เพิ่งเปิดใช้เมื่อเดือนมีนาคมปีนี้ ถึงแม้ช่วงวันที่เปิดแรกๆ จะมีปัญหามากมาย แต่ความบ้าเห่อของคนอังกฤษต่อ T5 ก็ใกล้เคียงกับคนไทยบ้าสุวรรณภูมิ ประมาณนั้น

สายการบินที่ใช้ T5 มีสายเดียวคือ British Airways ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติ เข้าใจว่าตอนนี้ไฟล์ทในประเทศของ BA จะไปลงที่ T5 หมด ส่วนไฟล์ทต่างประเทศส่วนมากก็ย้ายมาอยู่ T5 กันเยอะแล้ว

เนื่องจากว่าทริปรอบล่าสุดได้บิน BA เลยได้โอกาสไปสัมผัส T5 ช่วงที่ยังสดใหม่ น่าตื่นเต้นอยู่ ทั้งขาไปและขากลับ

ผมนั่งเครื่องจาก Manchester Airport มาลงที่ T5 มีหน้าตาประมาณนี้ (รูปเต็มๆ ดูจากเว็บของ T5 เอาเอง)

อย่างแรกสุดที่ต้องทำคือเข้าห้องน้ำ เลยถ่ายภาพมาฝากคุณ sugree เสียหน่อย ห้องน้ำไม่ถึงกับหรูมากแต่ไม่อนาถเหมือนสุวรรณภูมิแน่นอน

ป้ายของ T5 ใช้สีเหลืองมาตรฐาน แต่ทำออกมาสวยดีครับ ผมชอบดูป้ายของสนามบิน มันเป็นตัวอย่างที่ดีของ industrial design ที่ต้อง minimalist แต่ออกมาใช้งานได้จริง

ส่วนป้ายสำคัญๆ อย่าง Flight Connection มีการเน้นสีด้วยสีม่วงแทน (ขากลับลง T4 แล้วต้องมาต่อ T5)

รูปนี้ไม่มีป้าย แต่ชอบ แอบถ่าย เด็กฝรั่ง น่ารักดี (เว้นวรรคหน่อยทำ SEO)

ถ้าใครมา Thai Airways ซึ่งลง T3 ก็อาจได้ต่อรถมายัง T5 เหมือนกัน (คงไม่มีใครขึ้นถ้าไม่โดนบังคับมั้ง) ระยะนั่งรถชัทเทิลประมาณ​ 20 นาที

ดูป้ายเสร็จแล้วมาดูสถาปัตยกรรมกันบ้าง เป็นโครงกระจกใส หลังคาโค้ง เหมือนสนามบินรุ่นใหม่ๆ ทั่วไป

T5 มีสองชั้น (รูปข้างบนคือชั้นสอง ซึ่งเป็นชั้นลอยที่ไม่ใหญ่มากนัก) โซนที่นั่งรอคือชั้นล่าง ส่วนชั้นบนมีทั้งร้านค้า และเป็นทางเข้า T5 ของพวกต่อเครื่องจากเทอร์มินัลอื่น

รูปนี้ถ่ายจากชั้นสองลงมา เป็นพานอรามาเบี้ยวๆ บูดๆ ที่ผมตั้งใจไม่ crop (คลิกเข้าไปดูรูปเต็มกันเอง)

แผนที่แบบเด็กแนว

มาดูร้านค้ากันบ้าง ขึ้นชื่อว่าเป็นอาคารผู้โดยสารใหม่ ย่อมมีร้านค้าเยอะอลังการอยู่แล้ว เริ่มจากของแรง

HMV ร้านขายซีดีหนังเพลงเกม

Starbucks ไม่มีนี่เป็นความผิด

Sony Style

ของโชว์คือ OLED

ดูความบาง

กิจกรรมชิงโชค

เลาจ์ของผู้โดยสารไฮโซ เห็นว่ามีหลายอัน อันนี้ชื่อ Galleries Lounge

ไม่ผ่านตามเงื่อนไขสักอัน

ทราบมาว่ามีคนอ่านบล็อกนี้ทำงาน Accenture เลยเอามาฝาก (รูปเต็ม)

พอได้เวลาขึ้นเครื่อง เดินมาที่เกท เราจะเห็นธงชาติไทยเต็มไปหมด

ไตรรงค์ธงไทย ปลิวไสวสวยงามสง่า

สีแดงหมายถึงชาติ...

สีขาวศาสนา...

สีน้ำเงินหมายว่า...

ขึ้นเครื่องสักพักก็แจกข้าว รูปอาหารตามสูตร

Fish Pie เฉยๆ ไม่อร่อยมาก แต่ก็ไม่แย่ขนาดออมเล็ตของ TG ซึ่งผมยกให้เป็นอาหารที่แหวะที่สุดของสายการบินรอบโลกที่เคยขึ้นมา

มีจอส่วนตัว ดูหนังไป 3.5 เรื่องตามที่เขียนไปแล้ว ขากลับดูเรื่องเดียวคือ Be Kind Rewind เพราะมีเก้าอี้ว่าง 3 ตัวติดเลยนอนยาวสบายแฮ

ขึ้น BA รอบนี้เลยได้เป้าหมายชีวิตใหม่ว่า ต้องรวยขนาดนั่ง Business ทุกไฟลท์ให้จงได้ ดูที่นั่งมันสิ

สรุปว่า T5 สวยหรูอลังการ แต่มาตายน้ำตื้นเมื่อพยายามเดินหาปลั๊กไฟ ปรากฎว่ามีน้อยมาก พอหาเจอปลั๊กตามมุมเสา ปรากฎว่าไม่จ่ายไฟอีกต่างหาก ระหว่างก้มๆ เงยๆ จิ้มปลั๊ก มีฝรั่งเดินหอบโน้ตบุ๊กมาปรับทุกข์หนึ่งคน ก่อนแยกย้ายกันไปด้วยประโยคที่ว่า "It sucks"