Wimbledon 2008

วิมเบิลดัน 2008 นัดชิงครับ

เอาของเมื่อวานนี้ (เสาร์) ก่อน มัวแต่ไปกินติ่มซำกับพวกมาเลย์ (ร้านเดิม) กลับมาดันลืมคู่วีนัส-เซเรน่า เปิดมาตอนวีนัสชนะพอดี รออีกแป๊บนึงก็ถึงคู่ที่รอคือรอบชิง Girl Jr. ซึ่งสาวไทย น้องนพวรรณ เลิศชีวกานต์ เข้าชิง คู่แข่งดันเป็นอังกฤษคือ Laura Robson ซึ่งคนแถวนี้มันเชียร์กันทั้งประเทศ อารมณ์ว่าอังกฤษพักนี้แข่งกีฬาอะไรก็แพ้ไปหมด (ทั้งฟุตบอล รักบี้ และ F1) พอ Robson ชนะรอบรอง ทั้งทีวี หนังสือพิมพ์ ลงข่าวกันยกใหญ่

นพวรรณสู้ไม่ได้จริงๆ แพ้ไป 2-1 เซ็ตแรกแพ้ขาด กลับมาได้เซ็ตสอง เซ็ตสามพอสูสีแต่ต้านไม่ไหว ไม่เป็นไร ถนอมตัวเอาไว้อย่าออกทะเลเหมือนนักกีฬาไทยรุ่นพี่ ดูมีแววใช้ได้ อีกสัก 4-5 ปีอาจได้มาเป็นราชินี Center Court

ตอนแข่งแอบสงสารน้องเค้านิดนึงเพราะนามสกุลมันยาวแถมอ่านยาก เวลาดิวซ์แล้วได้ advantage กรรมการก็จะพูดว่า "แอดเวนเทซ เลิด....(อะไรสักอย่าง)" เกิดเป็นคนไทยต้องอดทน มีชื่อลูกก็ตั้งสั้นๆ ให้ฝรั่งมันอ่านออกนะ เข้าเรื่องหลักเสียที คู่เอกระหว่างเฟดเอ็กซ์กับนาดาล ใครที่ไม่ค่อยได้ติดตาม แนะนำให้อ่านบล็อกพี่รูฟ มีบรรยายไว้ละเอียด ตอนเดินเข้าสนามผมละชื่นชมคนออกแบบชุดของไนกี้มาก เฟเดเรอร์ใส่เสื้อคอปก ขลิบทองเล็กน้อย อิมเมจเจ้าชายมากๆ ส่วนนาดาลก็โชว์กล้ามแขน กางเกงเด็กแร็ปเวลาวิ่งจะพริ้วๆ ให้อิมเมจเหมือนม้า

หนังสือพิมพ์อังกฤษสนใจประเด็นกล้ามของนาดาลมาก คอลัมน์ fitness ถึงกับมีสกู๊ปว่าต้องฝึกตัวอย่างไรถึงจะได้กล้ามแบบ "muscleman"

ส่วนในนัดชิงรอบนี้ มีอยู่ช่วงหนึ่งผู้บรรยายภาษาอังกฤษพูดว่า

He can crack rock with his forehand

วิมเบิลดันนัดชิงปีนี้คนก็ speculate กันมากๆ อาจเป็นเพราะว่าดีกรีความเป็น arc rival ของทั้งสองคนมันสะสมออกสู่สาธารณะแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ พยายามหาตัวละครมาเปรียบเทียบคิดว่าคล้ายๆ หงอคง-เบจิต้า อะไรประมาณนั้น

เริ่มแข่งมาเซ็ตแรก เฟ็ดดูงงๆ เล็กน้อยเสียเกมเสิร์ฟสองรอบเลยแพ้ไป เซ็ตสองเหมือนจะกลับมาได้แต่ก็แป๊บเดียว นาดาลเอาพลังจากไหนไม่รู้มาพลิกไล่ ชนะ 4-5 เกมรวด เฟ็ดอาการย่ำแย่หนัก เซ็ตสามท่าจะไม่รอดแพ้หมดรูป ก็เหมือนระฆังช่วยเพราะฝนตก

ระหว่างเบรกผมก็ทำนู่นนี่รอ เขียนหนังสือ ซักผ้า อุ่นพิซซ่าเตรียมเป็นอาหารเย็น กะว่าเฟ็ดไม่รอดแน่ คุยกับท่าน พ. ใน Twitter ว่ามันอาจตีไทเบรกชนะก็เป็นได้นะแบบขำๆ

ปรากฎว่าเซ็ตสามเสมอจนต้องตีถึงไทเบรก และเฟ็ดกลับมาจากขอบเหวยมโลกได้แบบเหลือเชื่อ ผลข้างเคียงคือพิซซ่าเลยออกมาดังที่เห็น

เซ็ตสี่เฟ็ดกลับมาตีดี ไม่มีใครเสียเกม แถมตอนไทเบรกตีกันลุ้นกว่าเซ็ตสามอีก บีบหัวใจมากๆ เฟ็ดเจอ Championship point ไป 2-3 รอบแต่สุดท้ายกลับมาชนะได้ 9-8 ให้ความรู้สึกเหมือนเฮย์ฮาจิใน Tekken มาก คือฆ่ายังไงก็ไม่ตาย เอาไปปล่อยตกเหวก็ยังปีนขึ้นมาได้ใหม่ อันนี้เป็นคำพูดท่าน พ

เซ็ตสุดท้ายยังไม่มีใครเสียเกมอีก ตีกันจนถึงดิวซ์เกม (ไม่รู้ศัพท์เทนนิสเรียกอะไรแหะ) สุดท้ายนาดาลก็มาโค่นเฟ็ดคาถิ่นไปได้ เฟ็ดเลยอดทำสถิติได้แชมป์ 6 สมัยไปน่าสงสารมาก

วิเคราะห์เกม

• เฟ็ดดูเกร็งๆ สงสัยกลัวนาดาล เล่นเสียเองเยอะมาก คือตอนจะชนะก็ชนะสบาย เกมศูนย์ เสิร์ฟเอซเป็นชุด แต่ตอนตีเสียก็แย่ ติดเน็ตบ้าง ตีออกบ้าง ดิวซ์แพ้เกือบตลอดอีกต่างหาก
• ตอนเบรกรอบแรก คนพากษ์ขอความเห็นจาก Boris Becker ซึ่งมารับจ็อบเป็นคอมเมนเตเตอร์ พี่แกพูดสั้นๆ ได้ใจความว่า เฟ็ดไม่สามารถ convert break point มาเป็นเซ็ตได้
• ในขณะที่นาดาลตีคงเส้นคงวา เหนียวเต็มพิกัด และแทบไม่เสียเกมเลยตลอด 5 เซ็ต ถึงจะมีเอซไม่เยอะเท่า แต่มีลูกเทพๆ เยอะกว่ามาก
• สรุปว่าเป็นนัดชิงในตำนาน ยอดฝีมือแห่งยุคมาเจอกันเอง มีช็อตเทพให้เห็นมากมาย แถมสกอร์ยังกะมีคนเขียนบทไว้ ดราม่ามาก (ถ้าเฟ็ดกลับมาชนะเซ็ตสุดท้าย จะให้ออสการ์คนเขียนบทเลย แถมสุพรรณหงส์ด้วย) รอดู นสพ. พรุ่งนี้ว่าจะลงข่าวยังไง

เกมเริ่มแข่งประมาณ 14.30 มาจบตอน 21.30 ดูกันมาราธอนสุดๆ สรุปว่าวันนี้แทบไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากดูเทนนิส