แม่ยก 2.0

หมายเหตุ: ตัวละครสมมติในเหตุการณ์เลียนแบบของจริง

A: น้อง B เป็นไงบ้างจ๊ะ ไม่เจอตั้งนาน
B: คิดถึงพี่ A จังเลยค่ะ
A: แล้ววันนี้เป็นไงมาไง ถึงมาหาพี่ได้
B: อ๋อ วันนี้หัวหน้าไม่อยู่ค่ะ เร่ร่อนได้ อิอิ
A: ป้าแกไปไหนล่ะวันนี้
B: เนี่ย B เลยต้องมาเล่าพี่ A ไง หัวหน้าลาครึ่งวัน เพราะแกต้องไปดูคอนเสิร์ตลูกทุ่งต่างจังหวัด
A: อุ้ย.. เดี๋ยวนี้เค้ายังมีแม่ยกอยู่อีกเหรอ ยุคมิลเลนเนียมแล้ว
B: พี่!! หนูไม่อยากจะบอก หัวหน้าหนูให้พวงมาลัยแบงค์ห้าร้อยด้วย
A: กรี๊ด...
A: โบราณจัด...
A: ไม่อยากจะเชื่อ...
B: (คิกคัก)
A: อายแทนนะเนี่ย
A: โง่หรือเปล่าเอาเงินไปให้นักร้อง
B: ปล่อยแกไปเถอะพี่ แกแก่แล้ว ความสุขเล็กๆ น้อยๆ
A: ลูกทุ่งเสียด้วย
B: เค้านินทากันทั้งแผนกว่า ชนชั้นล่างมั่ก
A: (คิกคัก) ว่าแต่ V2 ของน้อง B เป็นไงบ้างจ๊ะ
B: โหยพี่ อาทิตย์นี้หนูทุ่มเต็มที่เลย ซื้อบัตรแจกทั้งบ้านให้ช่วยกันโหวต
A: โหวตเท่าไร
B: xxxx
A: โห ร้ายนะเรา
B: แล้ว V1 ของพี่ละคะ อาทิตย์ก่อนเกือบโดนโหวตออกนี่
A: นั่นสิ อาการไม่ค่อยดี
B: อาทิตย์นี้ส่งใจไปช่วยแค่ไหนคะ คุณแฟนกลับหมายเลข 00x เลขตัวเดียว
A: ไม่อยากบอกเลย อาย
B: น่านะ คนกันเอง
A: xxxxx
B: กรี๊ด ทุ่มเท
A: นิดนึง มีคนโหวตมากกว่าเราตั้งเยอะ
B: พี่นี่สมกับเป็นแฟนพันธุ์แท้จริงๆ
A: ว่าแต่ อาทิตย์นี้คิดว่า V3 คงจะออกแหละ
B: ใช่ๆ ควรออกไปตั้งนานแล้ว ไม่รู้อยู่มาได้ไงตั้งนาน
A: สงสัยมีพวกป้าๆ ไฮโซมันทุ่มให้ละสิ ไม่งั้นอยู่ไม่ได้ขนาดนี้หรอก
B: หน้าก็ยังกับ... อะไรไม่รู้ เสียงดีอย่างเดียว
B: ดูพวกแฟนคลับในทีวี ไปเชียร์กันจะเป็นจะตาย
B: พวกในเว็บบอร์ดก็แบบ ปากร้ายอะ เกลียดมันๆ
A: ช่าย สู้ V1 กับ V2 ของเราไม่ได้เนอะ หน้าตาก็ดี เรียนก็เก่ง
B: V1 ตอนแรกยังเต้นไม่ค่อยเก่ง แต่หลังๆ ดีขึ้นเยอะเลย สงสัยอาจารย์เก่ง
A: รายการระดับนี้เค้าก็ต้องใช้มืออาชีพไง แต่นักเรียนก็หัวไวด้วยแหละถึงจะได้ ดู V4 มันก็ฝึกแบบเดียวกันไม่เห็นจะได้เรื่อง
B: ช่าย
A: เออนี่ พี่ฝากคนรู้จักเค้าไปขอบัตรอาทิตย์หน้ามา ถ้าได้ไปด้วยกันหรือเปล่า
B: จริงเหรอคะ! อยากไปนะเนี่ย แต่ว่าอาทิตย์หน้าหนูต้อง standby แย่เนอะ
A: ลาเลยๆ แกล้งป่วย หรือไม่ก็ลองขอเพื่อนสลับกะดู
A: คอนเสิร์ตจริง ไม่ได้จะหาบัตรกันง่ายๆ นะ
B: อืม ก็จริงแฮะ เดี๋ยวลองถามเพื่อนดูค่ะ
A: เห็นเค้าว่าถ้าโชคดีสุ่มได้ ได้ไป meet & greet กับ V ที่ชอบหลังเวทีด้วยนะ
B: กรี๊ด...