ตั้งใจว่าจะเขียนแบบยาวๆ แต่ไม่มีโอกาสเสียที ดังนั้นก่อนลืม เอาแบบ bullet point ไปก่อน

ปัญหาเชิงโครงสร้าง/แนวคิด

• เพื่อนของเพื่อน == เพื่อน? สมมติว่า A เป็นเพื่อนกับ B และ B เป็นเพื่อนกับ C แล้ว A ย่อมเห็นข้อความของ B ว่า “@C I think so” (โดยไม่เห็นข้อความต้นฉบับของ C) คำถามคือพฤติกรรมของ A ควรหรือมีแนวโน้มจะเป็นอย่างไร ระหว่างเพิกเฉยต่อข้อความทำนองนี้ หรือตามไป follow C
  • ซึ่งผมเชื่อว่ามันต้องมีกรณีที่เกิด topology แบบ full mesh (คือไล่ follow เพื่อนของเพื่อนไปเรื่อยๆ จนกว่าทุกคนจะไม่มีคนที่ไม่รู้จักเหลือ) แต่โอกาสที่เกิดก็ยากมากเช่นกัน (เพราะในความเป็นจริงจะเกิด follow จากคนหน้าใหม่มาเรื่อยๆ)
• การ follow เป็นความสัมพันธ์แบบสองทาง ถ้า A follow B แล้ว B ควรจะ follow A กลับหรือไม่? คำตอบอาจจะขึ้นกับบริบท เช่นอย่างของผมเอง ถ้าคนที่ follow มาเป็นคนไทย ผมจะ follow กลับ แต่มันจะเข้าสู่สเต็ปต่อไป คือเราต้อง manual check คนที่มา follow เสมอ
  • ซึ่งไม่ practical สำหรับคนดังที่มีคน follow จำนวนมาก (อย่าง leah culver ตอนนี้มี 2,794 คน) สุดท้ายต้องลงเอยด้วยการ ignore all (เพราะ accept all เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว)
  • แต่จะมีปัญหาตามมาอีกเรื่องว่า ignore all อาจทำให้เราพลาดโอกาสบางอย่างไป เช่น เพื่อนที่หายไปนานมา follow เรา
  • ปัญหานี้เป็นเรื่องเดียวกับการ add contact กลับใน Facebook เพียงแต่ของ Twitter จะรุนแรงกว่า เพราะว่าปริมาณ following ของเราจะมีผลตรงต่อจำนวน msg ใน timeline (และรวมถึง msg ที่ได้รับตรงจาก IM)
    • เรื่องนี้จะส่งผลไปถึงพฤติกรรมในการ follow ตัวอย่างเช่น เราจะสนุกกับการอ่าน Twitter msg ของ leah culver เพียงฝ่ายเดียวสักแค่ไหน เพราะต่อให้เรามีประเด็นจะ reply ดีอย่างไร ถ้าคุณเธอไม่ follow เรากลับ ข้อความ reply มันก็หายไปในสายลมอยู่ดี ถ้าเป็นแบบนี้ สุดท้ายแล้วผู้ใช้จะมีพฤติกรรมการใช้งาน โดย follow เฉพาะคนรู้จัก/คนที่ตอบเรากลับ (เหมือนแอบหลงรักข้างเดียว ถ้ายังไงก็ไม่เกิดผล สุดท้ายก็ต้องเลิก รักคนที่เขารักเราดีกว่า ทำนองนั้น)
• คาบเกี่ยวกับข้อเมื่อกี้ อัตรารับข้อความจำนวนเท่าไร (msg/นาที) ถึงจะถือว่า Twitter ไม่เหมาะสมกับการใช้งานแล้ว (โดน flood) ผมคิดว่าน่าจะมีคนศึกษาในอีกไม่นาน (หรือมีแล้วก็ไม่รู้?)
• การส่งข้อความใน Twitter ไม่การันตีว่าผู้รับจะได้อ่าน (โดยเฉพาะการ reply) ดังนั้นการนำ Twitter มาใช้แทนอีเมลหรือ IM เต็มขั้นจึงมีปัญหาอยู่บ้าง
  • รูปแบบการ reply ของ Twitter ข้อความจะไปโผล่ทาง IM กับ timeline เท่านั้น ถ้าผู้รับออนไลน์อยู่ก็ดีไป แต่ถ้าไม่ ไม่มีอะไรการันตีเลยว่าผู้รับจะตามไปอ่านข้อความใน timeline
  • Twitter แก้ปัญหานี้ด้วย direct message ซึ่งจะส่งข้อความทางอีเมลให้ด้วยในทุกกรณี แต่ direct message จะมีผลต่อเมื่อผู้ส่งรู้สถานะของผู้รับอย่างแน่นอนว่าออนไลน์หรือไม่ ถ้าผู้ส่ง assume ว่าผู้รับออนไลน์อยู่และใช้ reply ก็มีโอกาสสูงที่ข้อความจะส่งไม่ถึง ตัวอย่างเช่น ผู้รับออนไลน์อยู่ ส่งข้อความคุยปกติ และออฟไป แต่ผู้ส่งเข้าใจว่ายังออนไลน์อยู่
  • อีกกรณีคล้ายๆ กันคือการส่งข้อความจาก SMS และไม่มี Twitter client บนโทรศัพท์มือถือ (คือไม่สามารถเข้าถึง timeline ได้) ถ้าเกิดการ reply ขึ้น จะไม่การันตีการส่งข้อความเช่นกัน
• การจำกัด content type เฉพาะข้อความอย่างเดียว ทำให้ Twitter เรียบง่ายและใช้ได้กว้างขวาง (SMS หรือ IM ก็ใช้ได้ ไม่ต้องมี client เฉพาะ) แต่ในมุมกลับ มันจะทำให้การแชร์ข้อมูลอื่นๆ อย่างภาพหรือไฟล์ยากขึ้น (ต้องหาที่ฝากไฟล์ก่อน) ผมไม่เคยใช้โปรแกรมคู่แข่งที่มีฟีเจอร์พวกนี้แบบ Pownce อย่างจริงจังเลยไม่รู้ว่ามีข้อจำกัดอย่างไร
• spam following ตอนนี้เริ่มเจอบ้างแล้ว ถึงต่อให้ตอนสมัครมี CAPTCHA แต่ตอนไล่ follow ชาวบ้าน มันใช้บอตรันได้นี่ อนาคตปัญหานี้จะรุนแรงขึ้น (หรือต่อไปก่อน follow ต้องใส่ CAPTCHA?)

ปัญหาจากการ implement

• Twitter ยังไม่มีหน้ารวม notification เวลาไล่ follow ต้องมานั่งไล่จิ้มทีละเมล ไม่เหมือน facebook ที่เปิดหน้าเดียวพอ
• ลิมิตของ API (70 req/60 min) ทำให้ Twitter client ตัวใดๆ ก็ตาม ไม่สามารถเทียบชั้น IM ได้ในแง่ความเร็วในการส่งข้อความ (ต้องยกความดีให้คนออกแบบโปรโตคอล XMPP)
• ยังไม่มีระบบค้นหาข้อความ (ผมลองค้นของ @sugree เล่นเอาหน้ามืด)
• tinyurl ไม่ได้เป็น URL ถาวร มีปัญหา digital preservation แต่ถ้าไม่ใช้ tinyurl จะ implement อย่างไร?
• integration เช่น อยากให้ข้อความล่าสุดใน Twitter กลายเป็น personal message ของ IM หรือ Facebook อันนี้ไม่ยาก

เขียนไปเขียนมาก็ยาวอยู่ดีแฮะ รู้งี้เลือกทำ dissertation เรื่องนี้ดีกว่า