นิติรัฐ

ต้นเรื่อง ประชาไท: สัมภาษณ์ วรเจตน์ ภาคีรัตน์ (2) : แล่เนื้อเถือหนัง ‘ตุลาการภิวัฒน์’ แบบไทยๆ

ในช่วงปีสองปีที่ผ่านมานี้ เราเห็นบรรดานักวิชาการ (หรือบางคนอาจเรียกว่า "ปัญญาชนสาธารณะ") ออกลายกันมามาก นักวิชาการหลายคนที่ใช้ฐานะทางสังคมมาช่วยผลักดันคำพูดหรือความเห็นของตัวเอง ถึงกับสูญเสียชื่อเสียงที่สั่งสมมาตลอดชีวิต จากความเห็นที่ให้สัมภาษณ์ทางสื่อต่างๆ ถ้ามองในแง่ดี ก็อาจเรียกได้ว่านี่คือการคัดสรร "ตัวจริง" ออกมาจากบรรดาตัวปลอมกองพะเนินที่เคยถูกเคลือบไว้ด้วยภาพลักษณ์ "ดูดี" ไม่ว่าจะเป็น คุณธรรม จริยธรรม พอเพียง ฯลฯ (ถึงแม้จะน่าเศร้าว่าสุดท้ายแล้ว ตัวจริงนั้นเหลืออยู่แค่ไม่กี่คน)

สำหรับผมแล้ว หนึ่งในตัวจริงสายนิติศาสตร์ คงไม่มีใครเกินทีมอาจารย์จากธรรมศาสตร์สาย อ. วรเจตน์ ภาคีรัตน์ ซึ่งออกมามีบทบาทเด่นชัดในการต้านรัฐธรรมนูญ 2550 ช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคมที่แล้ว ในทีมนี้ที่เด่นๆ นอกจาก อ. วรเจตน์แล้วก็ยังมี อ. ปิยบุตร แสงกนกกุล อีกคน ซึ่งผมเคยอ้างบทความในบล็อก Etat de droit ของแกหลายครั้งเหมือนกัน (มีครั้งหนึ่งที่เจ้าตัวมาตอบด้วย)

ที่เขียนมาตั้งยาวนี้เพื่อจะบอกว่า สิ่งที่ อ. ธรรมศาสตร์ทีมนี้เสนอมาตลอดคือ หลักการนิติรัฐ หรือ legal state (wikipedia, นิติรัฐ: ฉบับเข้าใจง่าย ที่ onopen) ซึ่งผมรู้สึก (ด้วยเซนส์) ว่ามันเป็นหลักการที่สำคัญมากต่อภาวะวิกฤตด้านความเชื่อมั่นในสถาบันตุลาการอย่างที่เป็นอยู่นี้ (อ่านรายละเอียดในบทสัมภาษณ์ของประชาไท)

เพียงแต่ตัวผมเองไม่มีความรู้ด้านกฎหมาย-ปรัชญาการปกครอง ถึงขั้นจะร่วมถกประเด็นเหล่านี้ได้ ตอนนี้ก็ได้แต่เผยแพร่บทความที่ตัวเองคิดว่าสำคัญผ่านทางบล็อก เผื่อว่าจะมีคนแวะไปอ่านและร่วมตระหนักในประเด็นเดียวกันเพิ่มขึ้น อีกสักหน่อยก็ยังดี