ตลาดดอนหวาย

ต่อจากวัดไร่ขิง ก็มาเดินตลาดน้ำดอนหวายที่อยู่ใกล้ๆ กัน ดอนหวายนี่ดังแล้วถ้าไปกลางวันก็คนกรุงเทพเดินชนกันตาย เผอิญทริปเรากว่าจะถึงก็บ่ายสามกว่า เลยหาที่จอดรถง่ายหน่อย

ถึงชื่อจะขึ้นว่าเป็นตลาดน้ำแต่อย่าคาดหวังว่ามันจะเหมือนตลาดน้ำอื่นๆ ที่แม่ค้าไปพายเรือในคลองขายของนะครับ จริงๆ มันเป็น "ตลาดบก (ที่ดันอยู่) ติดน้ำ" ต่างหาก

สินค้าที่ขายก็ไม่มีอะไรพิสดารชนิดต้องมาที่นี่เท่านั้น แต่ก็เต็มไปด้วยอาหารการกินจำนวนมาก น่าตื่นตาตื่นใจ ถ่ายรูปมาให้ดูบางส่วน

ห่อหมก Trinitron

ลูกตับเป็ด ขายลูกละ 5 บาท
กินไม่ได้ เอาไว้ปลูกต้นไม้

ขนมเบื้องญวน

ปลาสลิด

เทมาเส็ก

TCDC

ทับทิมกรอบ

ลูกตาว คล้ายๆ ลูกจาก

ขนม(ตระกูล)จีน

มะพร้าวกะทิ
เอาไว้กินเล่น ทำกะทิไม่ได้

คุณยาย

ของดังที่นี่ครับ
เป็ดพะโล้นายหนับ
มีดังอีกสองเจ้า พี่น้องกันหมด

Duckfull

ฮึดโช่

ปลาทูต้มเค็ม
แบงก์ 200 นั่นไม่เกี่ยว

Crowdsourcing

ทอดมันปลากราย

หมี่กรอบกระทะใหญ่โคตร

ราคาเท่าโรงเบียร์

ส้มโอสูงท่วมไหล่

สัปปะรดสูงท่วมหัว

ลูกตับเป็ดเค้าใช้กันแบบนี้

ที่ดอนหวายนี้นอกจากตลาดแล้ว ยังมีร้านอาหารเป็นแพอีก 3 แพใหญ่ๆ และบริการเรือนำเที่ยวอีกหลายเจ้า ไหนๆ มาแล้วก็ใช้บริการเสียหน่อย ค่าเรือคนละ 60 บาท ใช้เวลาประมาณ 1 ชม. นิดๆ

เรือของเรา ยี่ห้อศรีสวัสดิ์

แม่น้ำท่าจีน

กิจการทางน้ำ

ค่าเรือไม่แพง แต่เค้าหารายได้จากการสั่งอาหารมากิน
หอยจ๊อจานละ 50
โต๊ะข้างๆ ล่อส้มตำชุดใหญ่เลย

เรือเราเจ๋งมาก มียี่ห้อน้ำของตัวเอง

"ไปตายซะ เจ้าพวกสวะ"

คลื่นใต้น้ำ เยอะเลย

ฝนตก เย็นโคตรๆ

เรือพาล่องแม่น้ำท่าจีนไปวัดไร่ขิง (อีกรอบ!) แต่ไม่ได้พาขึ้นฝั่ง เพราะเค้าบอกว่ามีปัญหาขึ้นแล้วมันไม่ลง รอกันวุ่นวาย จากนั้นก็พาไปให้อาหารปลาแถวๆ หน้าวัด เผอิญไกด์ประจำเรือเก่งเลยไม่ค่อยเบื่อ อากาศเย็นดีด้วยเลย happy

ระหว่างทางที่เรือผ่านก็มีบ้านน่าสนใจหลายหลัง ที่จำได้ก็บ้านอังศุมาลินเวอร์ชันแรกสุด กับโรงงานดั้งเดิมของ Regency

ระหว่างนั่งเรือขากลับฝนตก ขึ้นฝั่งมาคนหนีกลับกรุงเทพหมด เดินสบาย แต่ที่ซวยก็คือแม่ค้าหลายเจ้าปิดร้านหนีฝนไปเยอะ

ขนมตาลป้าไข่ ดังมากอีกเหมือนกัน
แต่กินแล้วเฉยๆ ว่ะ

หน่อไม้
ขายอยู่ข้างขนมตาล

หรุ่ม หรือ ล่าเตียง
เป็นอาหารโบราณ น้าผมบอกว่าอยู่ในกาพย์เห่เรือด้วย
(คุ้นๆ ว่าเคยเรียน)

ปิดท้ายด้วยสัปปะรดน้อย

จบแล้ว