สดับลมขับขาน
ผมปิดเล่ม "สดับลมขับขาน" ในร้านเหล้าแถวราชเทวี สถานที่และบริบทต่างจากคราวก่อนไปบ้าง แต่ความรู้สึกไม่ค่อยต่างกันนัก
อาจจะไม่เหมือนชาวบ้านสักนิดที่อ่านเล่มสองก่อนเล่มแรก แต่ไม่ว่าลำดับจะเป็นอย่างไร การอ่านหนังสือในซีรีย์ติดต่อกัน เห็นพัฒนาการชีวิตของตัวละครแต่ละช่วง ยิ่งรู้สึกได้ว่ามัน "เหงาและโหยหา" อย่างร้ายกาจ
ผมก็ยังรู้สึกเหมือนเดิมว่า งานของมูราคามิดังเพราะอารมณ์ร่วมของคนอ่านมันเยอะ ชีวิตจริงเราก็ "เหงาและโหยหา" กันทั้งนั้น เยอะเสียด้วย
ในเอนทรีที่แล้ว อ. มะนาวเข้ามาตั้งประเด็นว่าฉบับแปลไทยใช้คำวิจิตรบรรจงเกินไปจนพิรี้พิไรเกินไป ชักจะเห็นด้วยนิดๆ แล้ว
วันนี้แวะไปร้านหนังสือ ตั้งใจไปซื้อ A Wild Sheep Chase มาต่อให้จบชุด นึกได้ว่าคราวก่อนมีคนแนะนำ South of the Border, West of the Sun แต่ผมดันความจำสั้น หยิบ Hard-Boiled Wonderland and the End of the World มาแทนสิ ปัดโถ่!
ป.ล. สรุปว่าไอ้บ้านี่ซัดแฝดไปสามคนเลยสินะ เราจะเลียนแบบกันยังไงดี
- mk's blog
- 1016 reads
อ่านหนังสือในร้านเหล้า??
ผมชอบ Dance, Dance, Dance มากๆ
....โรงแรมโลมา
อ่านแล้วเหมือนอ่านบทกวีลื่นไหล
ipats: อ่านมาทั้งวัน แต่มาจบในร้านเหล้า
ตอนที่อ่าน สดับลม นั้นช่วงแรกอ่านแล้ววาง แล้วอ่านใหม่ กว่าจะติดได้ก็ไปครึ่งเล่ม แต่พอผ่านไปได้แล้ว ไม่ผิดหวังกับมูราคามิ เพราะสามารถหลุดเข้าไปในโลกของเขาได้อีกครั้ง
อ้าว เพิ่งรู้ว่า mark อ่าน murakami ผมก็ชอบ murakami อ่านแล้วเกือบทุกเล่ม เป็นนักเขียนที่ชอบมากที่สุดคนหนึ่ง (อีกคนคือ Asimov)
ลองหา Wind-up bird chronicle อ่านดู เป็นเรื่อง scale ใหญ่มาก และ extend theme ไปเรื่องประวัติศาสตร์ด้วย น่าจะเห็นภาพที่ครบถ้วนของ murakami
เพิ่งอ่านตอนที่เขียนนี่ล่ะครับ อ่านจบปั๊บก็เขียนเลย