เรากำลังกลัวโลกาภิวัฒน์

เคยเขียนเรื่อง เศรษฐกิจพอเพียง ไว้ คนมาตอบล้นหลาม แต่ตัวเองก็ยังงงๆ ว่าจะเอายังไงดี คือมันมีความคิดเห็นอยู่ในหัวบ้าง แต่ยังถ่ายทอดออกมาไม่ถูก

วันนี้มาเจอบทสัมภาษณ์ที่เอ่ยถึงเรื่องนี้ได้ตรงกับใจ

ทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียง หรือแม้แต่กระแสชุมชนนิยม มันมีรากฐานอย่างหนึ่งคือ ข้างในมันดี และข้างนอกมันเลว อะไรก็ตามที่มันเลวมันมาจากข้างนอกหมด เราอยู่ข้างในเราก็ดีกันอยู่แล้ว โดยที่เราลืมไปอย่างหนึ่งว่า มันเป็นเพียงมายาคติที่ถูกสร้างขึ้นมา เวลาเราพูดถึงเศรษฐกิจพอเพียง พูดถึงชุมชนนิยม หรือแม้แต่ในประเทศไทย เราบอกว่าเราไม่เปิดเสรีเพราะเรารู้สึกว่าอะไรก็ตามที่มาจากข้างนอกมันสร้าง กิเลส มันสร้างความโลภ มันเอาอะไรต่างๆ ที่ไม่ดีในเชิงจริยธรรมในเชิงศีลธรรมเข้ามา แล้วเราก็พยายามปลูกฝังความคิดแบบชาตินิยมขึ้นมา แท้จริงแล้วการชูเรื่องชาตินิยมก็เพียงเพราะคุณต้องการปกป้องทุนชาติ เพราะคุณรู้สึกว่าถ้าปล่อยให้ต่างชาติเข้ามาคุณเสียประโยชน์ เพราะคุณแข่งขันสู้บริษัทยักษ์ใหญ่พวกนี้ไม่ได้

(ธนาธรเป็นเจ้าของตึกที่ทำงาน เป็นรองประธานกลุ่มไทยซัมมิต ถ้าเห็นนามสกุลแล้วเอะใจว่าเกี่ยวอะไรกับสุริยะ อ่านต่อในบทสัมภาษณ์กันเอง เพราะมัน off-topic)

หลังจากอ่านเรื่องข้างต้นแล้ว ก็ได้มาเจอกับบล็อก อย่าหลงกลเปิดอ้าซ่า ของหมอวิจารณ์ พานิช ผู้อำนวยการ สคส. (เจ้าของ GotoKnow) ยิ่งเห็นภาพว่ามีคนจำนวนมากในสังคม ที่ชูกระแสชาตินิยมขึ้นมา เพียงเพราะว่าตัวเองไม่สามารถต้านทานโลกาภิวัฒน์ได้

ผมมักเจอแต่แนวคิดประมาณว่า "ต่างชาติออกไป สิงคโปร์ออกไป ห้างข้ามชาติออกไป งานและทรัพยากรเป็นของคนไทย อย่ามายุ่ง" (สู้ยังไงก็แพ้ ขอแพ้น้อยๆ มีส่วนแบ่งเหลือนิดหน่อย) แต่กลับไม่ค่อยเจอแนวคิด "เราคนไทยจะยึดครองโลก ไปช่วงชิงทรัพยากรของชาติอื่นๆ คืนมา" (พยายามจะกลับข้างมาเป็นฝ่ายกระทำบ้าง) สักเท่าไร

ตรรกะแบบอันแรกนี่ มันแสดงให้เห็นถึงทิศทางที่ประเทศจะมุ่งไปได้หรือเปล่า (เฉาๆ รอวันเน่าตาย?) ที่น่าเศร้าคือคนส่วนมากคิดแบบนั้น

ป.ล. ออกตัวนิดว่าเป็นแฟนบล็อกหมอวิจารณ์มานาน ไม่ได้มีจุดประสงค์จะโจมตีท่านแต่อย่างใด แต่ก็ไม่ได้แปลว่าผมจะเห็นด้วยกับหมอวิจารณ์เสียทุกเรื่อง หนึ่งในนโยบายของ Wikipedia ที่ผมชอบคือ Be BOLD!
ป.ล.2 ผมเชื่อว่าคงมีคนอ่านแล้วคิดในใจทำนอง "ไอ้นี่มันหัวนอก เดินตามก้นฝรั่ง บ้าตลาดเสรี ไม่รู้จักปรับให้เหมาะกับเมืองไทย" ไม่ต้องแปลกใจตัวเองไปนะ