ดูดีเลย์อีกแล้ว เทียบกับของคุณ pradt นี่ห่างกันเกือบเดือน ตัวหนังก็ตามสไตล์หนังรางวัล ต้องตั้งคำถามและเครียดเล็กน้อยถึงปานกลาง (เผอิญเทียบกับ Munich แล้วอันนั้นเครียดกว่าเยอะ)

ชื่อ Babel หมายถึงตำนานหอคอยบาเบล (สร้างหอคอยท้าทายพระเจ้า เลยโดนสาบให้พูดภาษาแตกต่างกัน - ถ้าใครเคยอ่าน Spriggan มาคงคุ้น) เป็นการบอกเราแบบอ้อมๆ ว่าปมหลักของเรื่องคือการสื่อสารของตัวละครแต่ละคน ที่ไม่อาจสื่อถึงกันได้ และก่อให้เกิดผลตามมาอย่างมากมาย

ความเก๋าของหนังคือวิธีการเล่าเรื่องแบบ sub-plot ที่ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันได้เลย แต่สุดท้ายก็เชื่อมโยงกันได้อย่างกลมกลืน (ทุก sub-plot มีธีมร่วมกันคือตัวเอกจะไม่สามารถสื่อสารกับคนรอบข้างได้ ในสภาพแวดล้อมที่แปลกแยกไปจากชีวิตปกติ) สิ่งที่น่าสนใจขึ้นไปอีกคือแต่ละ sub-plot เป็นอะไรที่เราสัมผัสได้ในชีวิตประจำวัน เห็นจากในทีวีหรือตามข้างถนน เลยยิ่งสร้างอารมณ์ร่วมให้กับเราได้มากขึ้นไปอีก

ระหว่างดูหนังผมก็เกิดคำถามขึ้นในใจ ปัญหา conflict หรือ dispute ที่เราเห็นกันทุกวัน ก็อาจอธิบายสาเหตุได้สั้นๆ ว่ามันเกิดจากการสื่อสารนั่นเอง ไม่ว่าจะใหญ่ๆ ระดับไฟใต้, เศรษฐกิจพอเพียง vs ทุนนิยม หรือแม้แต่ประสบการณ์ตรงอย่างการที่ผมไม่สามารถอธิบาย Web 2.0 ให้คนรุ่น Web 1.0 เข้าใจได้โดยง่าย

ผมเห็นต่างกับคุณ pradt นิดหนึ่งตรงที่ดูหนังเรื่องนี้แล้วไม่เกลียดอเมริกา หนำซ้ำยิ่งเข้าใจอเมริกามากขึ้นเสียด้วย ฉากตอนที่ต้องรอขน ฮ. เข้าไปรับคนป่วยทำให้ผมตระหนักได้ว่า ความขัดแย้งเกี่ยวกับอเมริกาที่เราเคยรับรู้และสัมผัส มันเกิดจากอเมริกันมีภาษาของตัวเองซึ่งคุยกับชาวบ้านลำบาก และภาษานั้นคือ "ผลประโยชน์ของชาวอเมริกัน สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด"

แนวคิดข้างต้นไม่ผิด แต่คำถามมีอยู่ว่า เราจะเอาคนที่เสียหายจากความขัดแย้งแบบที่ว่าไปไว้ตรงไหน เพราะพวกเค้าก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเหมือนกัน ในหนังเสนอประเด็นไว้ชัดเจนใน sub-plot ของพี่เลี้ยงเด็กชาวเม็กซิกัน (และทิ้งหน้าที่คิดคำตอบไว้ให้คนดู)

ถ้าอยากให้สังคมดีขึ้น เราเองควรใส่ใจคนรอบข้างให้มากกว่าที่เคย มันคงเหมือนโฆษณา "ความรู้สึกของคนที่เรารัก สำคัญเสมอ" เพียงแต่ "คนที่เรารัก" อาจจะไม่เพียงพอ มันคงต้องขยายขอบเขตไปถึง "มนุษยชาติ" ด้วยกระมัง ถ้าเรียกแบบเท่ๆ นะ

เกี่ยวกับตัวหนัง

• ไม่น่าเอาพี่แบรดมาเล่น คือไม่ได้เล่นห่วย แต่ส่วนอื่นๆ ในหนังให้อารมณ์ร่วมว่าเป็นคนธรรมดาเหมือนคนดู แต่พอเห็นหน้าพี่แบรดแล้วความรู้สึกซูเปอร์สตาร์มันยังติดตา เลยทำให้ช่วงนั้นมันโดดๆ ออกจากส่วนอื่น
• เด็กผู้หญิงในเรื่องคือ Elle Fanning เป็นน้องสาวแท้ๆ ของ Dakota Fanning ซึ่งคนชอบเธอเยอะแต่ผมกลับไม่ชอบเอาซะเลย (รู้สึกว่าเด็กมันแก่แดด) น้อง Elle นี่ให้ความรู้สึกดีกว่าหลายช่วงตัว
• รอดูออสการ์พรุ่งนี้ว่าจะได้ Best Picture หรือเปล่า ใน 5 เรื่องดูอยู่เรื่องเดียว แต่ก็เฉยๆ ไม่เชียร์เหมือนอย่างบางปี

เกี่ยวกับโรงหนัง
ดูที่เมเจอร์รัชโยธิน ซึ่งคงไม่ไปดูที่นี่อีกแล้ว

• รอบในเว็บไม่ตรงกับรอบฉายจริง (ไว้จะเขียนเรื่องนี้ยาวๆ อีกที มันเป็นสัญญาณที่บอกว่าทำไม eCommerce บ้านเรายังดักดาน)
• ค่าตั๋วแพงมาก 170 บาท ลงทุนอสังหาริมทรัพย์ไปเยอะ ต้องรีบคืน
• บ่ายวันอาทิตย์ ที่จอดรถของเมเจอร์เข้าขั้น crisis ไม่รู้จะเอาตัวเองไปลำบากทำไม