(ไอ้)คุณ keng กระตุ้นมาอีกแล้วว่า ทริปญี่ปุ่นนี่มันคงจบปี 2008 สินะ เลยได้ฤกษ์เขียนต่อ

เนื่องจากทิ้งช่วงไปนานมาก คนอ่านคงลืม (คนเขียนไม่ลืมเพราะจดมาละเอียด) ก็ไปอ่านตอนเก่าก่อนได้ [ตอน 12, แท็ก Japan]

ตอนนั้นที่ Akihabara ได้เวลาเที่ยง คุณ ส. ผู้นำทางก็พาไปกินราเม็งร้าน Jangara ซึ่งว่ากันว่าเป็นอดีตราเม็งอันดับ 1 ของญี่ปุ่น (อันดับปัจจุบันตกลงมาแล้ว) อันนี้เป็นสาขา Akihabara ก็ไม่ต้องรอคิวนานมาก

หมายเหตุ: ร้านนี้เป็นร้านที่คุณ Ott Pattara แห่ง Meta Media แนะนำมาด้วย

หน้าร้านสีสันสดใสซะ

ราเม็งญี่ปุ่นจะมาแนวกันหมด คือนั่งเคาเตอร์
เครื่องปรุงเห็นเยอะแบบนี้ แต่เอาจริงแล้วเค้าไม่ปรุงกัน
ผมปรุงซะเต็มสตรีม นาย ส. หันหน้ามาแซวว่าบ้านนอก คนญี่ปุ่นเค้าไม่ปรุง

พ่อครัวร้าน Jangara หน้าตาเข้าถึงวิถีแห่งราเม็งมาก

(อดีต) ราเม็งอันดับ 1 ของญี่ปุ่นครับ

ราเม็งร้านนี้จะเน้นรสชาติกลมกล่อมของน้ำซุปเป็นหลักนะ คือมันจะไม่จัดจ้านแบบราเม็งโออิชิ ฮะจิบังที่เรากิน

กินข้าวเสร็จเราก็เดิน Akihabara กันต่อ

ถ่ายมาฝากสาวก ^_^
เคยไปสาขาที่กินซ่าตอนมาญี่ปุ่นคราวก่อน อันนั้นอลังกว่า

อันนี้ก็ถ่ายมาฝากสาวก
สังเกตป้าย Members Only

Akihabara มีหลายโซนครับ โซนที่บ้านๆ เลหลังก็มี
อันนี้ขายไอซี

เหมือนพันทิพย์ป่ะ
(ป้ายร้านดูประวัติยาวนาน)

เอา miniSD มาวางขายคู่เครื่องแกง
ทำไปด้าย

ตึกนี้รวมเกมเก่า แพงนะใช่ถูก

ระหว่างนี้ก็เดินซื้อของฝากตามใบสั่ง เผอิญมีเพื่อนอยากได้ gashapon ของเรื่อง Air Gear ไปนั่งหมุนอยู่ 4 ครั้ง ครั้งละ 200 เยน โชคดีมากได้ไม่ซ้ำตัว [เพื่อนถ่ายรูปมา 2 ตัว]

ลองหมุนให้ตัวเองตัวนึง ก็ได้อายานามินอนอ้าซ่ามา (อยากได้อาสึกะมากกว่า T_T)

จากนั้นเรามุ่งไปยัง Shibuya เพื่อไปร้องคาราโอเกะ งานอดิเรกหลักของนาย ส. เพื่อนผมน่ะเอง

ชิบูยะคนเป็นหนอน

ถ่ายวิดีโอตอนคนข้ามถนนมาด้วย
ทำไฟล์หาย เซ็ง!

คาราโอเกะเมืองญี่ปุ่นก็เป็นห้องๆ แบบบ้านเรา คิดราคาเป็นต่อชั่วโมงต่อหัว มีลดราคาได้นิดหน่อยโดยต้องมีคูปองในมือถือ (ผมไม่มีก็จ่ายเต็มไปซะงั้น 280 เยน) มีน้ำหวาน กาแฟ ไอติม ให้กินฟรีตลอด

ระบบค้นหาเพลงของที่นี่ก็แอดวานซ์มาก เป็นอุปกรณ์คล้ายๆ tablet pc แต่มิวสิควิดีโอประกอบเพลงนั้นไม่ค่อยมีมิวสิคจริงที่ฉายทีวีแบบบ้านเรา

บรรยากาศภายในห้องประมาณนี้
ที่เห็นน่ะคนไทยทั้งนั้น

ผมไปร้องอยู่แป๊บๆ ก็สนุกใช้ได้ แต่การพูดญี่ปุ่นไม่ได้อยู่คนเดียวมันก็น่าเศร้า พอหมดช่วงโมงแรกก็ต้องออกจากห้องมาต่อชั่วโมงใหม่ คนอื่นกำลังมันกันเลยอยู่ต่อ ผมเลยกลับบ้านมานอนเล่นดีกว่า เหนื่อยมาหลายวัน

ในเมื่อต้องหาข้าวเย็นกินเอง ก็เลยใช้โอกาสให้คุ้ม ลองกินข้าวกล่องเซเว่นดู (แบบที่ต้องอุ่นไมโครเวฟ) ซึ่งนาย ส. ก็เตรียมการมาดี บอกว่าตอนซื้อเค้าจะถามว่าอุ่นมั้ย ก็ให้พยักหน้าตอบ ไฮ้ๆ ไป

395 เยนครับ ไม่อร่อยเท่าไร ถือซะว่าลอง

วันที่ 4 ในญี่ปุ่นก็จบแค่นี้ วันถัดไปจะเป็นคิวของ Harajugu แล้ว