วันที่สองไปบ่าย เพราะตอนเช้ามีประชุมที่ออฟฟิศ
Session 4: Role of Private Sector and NGOs
Role of telecommuncation service providers in disaster communication โดยตัวแทนจาก BT (British Telecom)
- BT มีโครงการเพื่อสังคมอย่าง Better World แสดงให้เห็นเทร็นด์ของบริษัทใหญ่ทั่วโลกที่คืนกำไรให้สังคม ทั้งคืนจริงๆ และสร้างภาพลักษณ์ที่ดีของบริษัทไปพร้อมกัน
- BT แบ่งระดับของการ response ต่อภัยพิบัติเป็น 3 ขั้น
- ไม่ทำอะไรเลย - ก็ย่อม response ได้ช้า
- ใช้เงิน - ก็เร็วขึ้น
- ใช้เงิน + Core Competence - เงินอย่างเดียวไม่มีกึ๋นก็ไม่มีประโยชน์ ต้องมีความสามารถด้วย ถ้ามีสองอย่าง ก็จะ response ได้เร็วขึ้น
- ส่วนเรื่อง Risk Management นั้นเป็น "systematic approach" (คือมีรูปแบบตายตัว) แบ่งเป็นขั้นตอนได้ 4 ขั้น
- Initial Response Phase - เกิดอะไรขึ้นมา ต้องตั้ง senior level team มาเช็คสถานการณ์ก่อน
- Establishing Control Phase - ตั้งทีมตามลำดับชั้น ยกตัวอย่างสึนามิ ทีม strategic อยู่ที่ลอนดอน, ทีม tactical อยู่ที่สุมาตรา (ใกล้ขึ้นมาอีกนิด) และทีมปฏิบัติงานลุยลงไปที่อาเจะห์ พื้นที่เกิดเหตุโดยตรง
- Recovery Phase - ขั้นทำงานจริง
- Return to Normal Phase - ยากตรงต้องพิจารณาว่าจะถอนทีมออกมาเมื่อไร
Technology initiatives for disaster management ตัวแทนจาก Dialog บริษัทมือถืออันดับหนึ่งของศรีลังกา
- แต่ Dialog เป็นบริษัทมาเลย์ครับท่าน (คงเหมือน AIS เป็นสิงคโปร์)
- ศรีลังกาโดนสึนามิซัดเป็นอันดับสอง รองจากอินโด
- ค่าเสียหายของ infrastructure 3 พันล้านเหรียญ ทำให้ GDP ปี 2005 หดไป 1%
- หลังจากบริจาคเงินช่วยเหลือไปตามสเต็ปแล้ว Dialog ได้เริ่มโครงการ DEWN - Disaster Early Warning Network ซึ่งเป็นระบบเตือนภัยยามฉุกเฉินผ่านเครือข่าย GSM เนื่องจากเป็นเครือข่ายที่ครอบคลุมประชากร 85% อยู่แล้ว
- เทคโนโลยีของ DEWN ก็ไม่มีอะไรพิสดารครับ Cell Broadcast, SMS alert เฉพาะพื้นที่ ที่น่าสนใจหน่อยคือ GSM Alarm Device โดยเฉพาะ ซึ่งก็เหมือนเสาเตือนภัยบ้านเราที่เขียนถึงไปตอนก่อน เพียงแต่อันนี้ผ่านระบบ GSM
- ที่น่าสนใจอีกอันคือเรื่องภาษา บ้านเค้าใช้ 3 ภาษา (อังกฤษ, ทมิฬ, สิงหล) ก็ต้องเอาให้ครบ
Thailand Amateur Raido Emergency Services (TARES) โดยคุณพัฒนดิฐ กุลไพจิตร เลขาธิการสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย (RAST)
- สไลด์หาอ่านได้ที่นี่ (PDF - 4MB)
- ในหลวงมี call sign HS1A
- กษัตริย์ฮุสเซนแห่งจอร์แดนใช้ JY1
- ปัจจุบันวิทยุสมัครเล่นเค้าพัฒนาแล้ว แปลงสัญญาณเป็นดิจิทัล วิ่งบนเครือข่ายไอพี โปรแกรมที่นิยมคือ EchoLink
- ตอนสึนามิ สมาคมได้มีบทบาทสำคัญในการติดต่อสื่อสาร (โดยเฉพาะกับต่างชาติ) ยอดผู้เข้ามาร่วมสัญญาณขึ้นสูงสุดวันที่ 29 ธันวาคม 2004 (สึนามิวันที่ 26) จำนวน 827 สถานี
- หลังจากนั้นสมาคมจึงตั้งเครือข่ายฉุกเฉินนักวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย (Thailand Amateur Raido Emergency Services - TARES) แยกเฉพาะสำหรับกรณีเกิดวิกฤต
- มีการประเมินว่าถ้ามีภัยพิบัติ เครือข่ายวิทยุสมัครเล่นจะแจ้งเตือนประชาชนได้ถึง 1.2 ล้านคนภายใน 15 นาที (วิธีคิดดูในสไลด์)
TSF: An emergency telecommunication speicialized NGO
session นี้ VDO conference มาจากฝรั่งเศส คือว่า VDO conference มันก็ดูธรรมดา แต่พอไปอยู่ในห้องประชุม UN มันดูเท่ขึ้นอีก 140%
- TSF ย่อมาจาก Télécoms Sans Frontières เป็น NGO ที่เน้นเรื่องการสื่อสารโดยเฉพาะ
- แนวคิดพื้นฐานของ TSF คือ เมื่อเกิดวิกฤต หน่วยงานที่เข้าไปช่วยเหลือเรื่องอาหารและสุขอนามัยมีเยอะแล้ว แต่หน่วยงานที่เข้าไปช่วยเรื่องการสื่อสารยังไม่มี
- TSF จึงมีเป้าหมายจะเข้าไปเซ็ตระบบสื่อสารฉุกเฉินภายใน 24 ชั่วโมง (First Emergency Telecoms Reponder) โดยบินไปจากฐานสำคัญ 3 แห่ง คือ ฝรั่งเศส (ยุโรป/อาฟริกา), นิการากัว (อเมริกา) และกรุงเทพ (เอเชียแปซิฟิก)
- ปฏิบัติการครั้งแรกคืออัฟกานิสถานปี 2002 ปฏิบัติการล่าสุดที่ฟิลิปปินส์ ไต้ฝุ่นทุเรียนที่ผ่านมานี่เอง
- TSF เข้าไปเซ็ตโทรศัพท์ให้ผู้ประสบภัยโทรไปบอกญาติพี่น้องว่าตัวเองยังสบายดี (โทรไปที่ไหนก็ได้ในโลก) ให้เวลาสนทนาครอบครัวละ 3 นาที
- อุปกรณ์สื่อสารหนักไม่เกิน 200kg ชนิดว่าแบกขึ้นเครื่องบินทหารไปสะดวก ปฏิบัติการอยู่ระหว่าง 1-30 วัน ขึ้นกับว่าประเทศนั้นจะเซ็ตระบบสื่อสารปกติกลับคืนมาได้เร็วแค่ไหน
เบรกบ่ายอีกที แล้วกลับมา Session 5
Session 5: Roles of International Organization
Global Telecommuncation Systems (GTS) โดยคนจาก WMO - World Meteorological Organization
- WMO คือหน่วยงานสภาพอากาศโลก
- GTS เป็นระบบสื่อสารระหว่างหน่วยงานด้านสภาพอากาศต่างๆ โดยใช้ดาวเทียมเป็นหลัก
Data Preparedness: Information Management in Disaster Response Coordination โดยคนจาก OCHA (Office for the Coordination of Humanitarian Affairs) อีกหน่วยงานย่อยของ UN
- มีภาพถ่ายดาวเทียมของอาเจะห์ เทียบช่วงก่อน-หลัง สึนามิให้ดูกันจะจะๆ ต่างกันเยอะจริงๆ
- เรื่องสำคัญคือ P-code เป็นเหมือนรหัสไปรษณีย์กลาง เอาไว้ระบุรายละเอียดว่าพื้นที่ไหนเกิดภัยพิบัติ จะได้เข้าใจตรงกันเป็นอย่างเดียว
- รายละเอียดของ P-code ลองอ่านที่นี่ สั้นๆ เข้าใจง่ายดี
- อ่านที่เจ้านายผมเขียนถึงประกอบด้วย
มีต่อจากนี้อีกนิดหน่อย เผอิญว่าไม่มีสไลด์ printout แจก และช่วงนั้นไม่ได้จดมาด้วย เลยลืมหมดแล้วว่าเรื่องเกี่ยวกับอะไร :P