เผอิญมีปัญหากับ registrar นิดหน่อยทำให้โดเมนขาด แถมขาดแล้วไม่มีเวลาต่อ (ข้ออ้างน่ะครับอย่าเชื่อมาก) เพราะไปงานประชุม/สัมนาที่สหประชาชาติมา แก้ตัวโดยการเล่าให้ฟังละกันนะครับ

งานนี้มีชื่อเต็มๆ ว่า Joint ITU - ESCAP Regional Workshop of Disaster Communications จัดระหว่างวันที่ 12-15 ธันวาคมนี้ ที่ศูนย์ประชุมสหประชาติ (United Nation Conference Center - UNCC) ถ้าฟังชื่อแล้วยังนึกไม่ออก มันอยู่ตรงราชดำเนินนอก ตึกที่มีธงชาติเยอะๆ นั่นล่ะครับ หลังหมู่ธงชาติเด๊ะเลย

นี่เป็นการไป UN ครั้งแรกของผมเหมือนกัน มันเท่มากเลยนะเวลาบอกชาวบ้านว่าไป UN (ยกเว้นชาวบ้านจะถามกลับว่า UN คืออะไร)

เอารูปมาล่อก่อน โลโก้ UN ดูคลาสสิคดีนะ

กลับเข้าสู่ประเด็นก่อน งานนี้จัดโดย ITU และ ESCAP ซึ่งก็ต้องอธิบายเป็นภาษาคนธรรมดาอีกต่อหนึ่ง (งานนี้ตัวย่อเยอะมากครับ)

ITU ย่อมาจาก International Telecommunication Union เป็นองค์กรนานาชาติทำหน้าที่กำหนดมาตรฐานกลางทางด้านการสื่อสารต่างๆ ในชีวิตประจำวันเราใช้มาตรฐานของ ITU หลายอันโดยไม่รู้ตัว ที่ดังๆ หน่อยก็ H.264 ที่แอปเปิลชอบนำมาโฆษณา, V.92 สมัยโมเด็มเรืองอำนาจ หรือ X.509 ในเรื่อง Public Key เป็นต้น

ESCAP ย่อมาจาก Economic and Social Commission for Asia and the Pacific เป็นหน่วยงานย่อยของ UN หน่วยงานหนึ่ง (แบบเดียวกับพวก UNICEF) โดยโฟกัสงานในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก สำนักงานใหญ่ก็อยู่ที่ราชดำเนินนอกนั่นล่ะ

เป้าหมายของงานนี้ ในเว็บไซต์อธิบายว่า เป็นการเอาผู้เชี่ยวชาญจากทั่วโลกมาถกกันเรื่องการสื่อสารยามเกิดวิกฤต เพื่อจะสรุปให้ได้คำแนะนำที่มีประโยชน์สำหรับวิกฤตในอนาคต

ผู้ร่วมงานมาจากประเทศในแถบเอเชียแปซิฟิกเกือบทั้งหมด มีประเทศที่เคยได้ยินชื่อผ่านๆ อย่าง Kiribati, Nauru หรือ Samoa มาด้วย คู่ไปกับประเทศยุโรปเช่น สวีเดน เยอรมัน สวิส และคนอีกหลายชาติที่มาในนามองค์กรนานาชาติ

ส่วนผมแอบไปนั่งสังเกตการณ์ หาความรู้ไปใช้ในโครงการ OpenCARE ซึ่งฟิลด์การรับมือภัยพิบัตินี่ไม่เคยมีความรู้มาก่อน (อ่านเรื่องเล่าเวอร์ชันเจ้านายผมได้ที่นี่)

เริ่มเลยดีกว่า อันนี้วันที่ 12 ธันวาคม

(เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน ดู Schedule ประกอบ)

Session 1

เผอิญนิสัยเสียไปสาย มาตอน Opening Ceremony จะจบพอดี เริ่มที่ Session 1: Disaster Management Today เลย

The Critical Role of Emergency Telecommunications in Disaster Risk Reduction โดยคุณ Wisit Atipayakoon ตัวแทน ITU ในประเทศไทย

• แนะนำที่มาที่ไปของ ITU (ก่อตั้ง 1865 มีสมาชิก 191 ประเทศ 650+ สมาชิกแบบองค์กร)
• แบ่งเป็น 3 หน่วยย่อย ITU-T (Telecom Standard), ITU-R (Radiocommuncations Standard) และ ITU-D (สำหรับ Developing Countries)
• ITU-D จะมีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือประเทศต่างๆ จากภัยพิบัติ
• มีเอ่ยถึง Tempere Convention นิดหน่อย (เคยเขียนถึง)
• ศัพท์ใหม่: National Roaming - แนวเดียวกับ International Roaming แต่ใช้เฉพาะในประเทศ เช่น ให้เบอร์ AIS ใช้เครือข่าย DTAC ได้ถ้าเกิดวิกฤต สถานี AIS พัง เป็นต้น
• ศัพท์ใหม่: Call Priorization - ถึง AIS จะโทรออกได้ แต่สถานี DTAC อันเดียวรับโหลดสองยี่ห้อไม่ไหวแน่ ต้องมีการจัดลำดับความสำคัญ เช่น เบอร์ของศูนย์กู้ภัยต้องโทรติดเสมอ (แนวคิดเดียวกับ QoS ของเด็กเน็ตเวิร์ค)

Millennium Development Goals โดย Sanny R. Jegillos จาก UNDP (United Nations Development Programme)

• MDG - Millennium Development Goals เป็นเป้าหมายใหญ่ 8 ข้อ ที่ UN กำหนดว่าต้องทำให้ได้ภายในปี 2015 เช่น ปัญหาสิทธิสตรี, การตายของทารก เรื่องนี้น่าสนใจ ไว้จะหาโอกาสเขียนถึงทีหลัง
• ที่น่าสนใจคือเค้าเรียก HIV กับ AIDS แยกกัน (หมอ Rider มาอธิบายหน่อยเร้ว)

Indian Ocean Tsunami Warning and Mitigation System (IOTWS) โดย Tony Elliott จาก IOC (Indian Ocean Consortium)

• IOTWS คือระบบเตือนภัยสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย
• ได้ศัพท์ใหม่คือ "bouy" (บุย) หมายถึงทุ่นลอยน้ำ
• ระบบทุ่นเตือนภัยที่ใช้ เรียก DART bouy ย่อมาจาก Deep-ocean Assessment and Reporting of Tsunamis แต่ดูในแผนที่แล้วไม่มีอยู่แถวเมืองไทยเลยแฮะ
• ศัพท์ใหม่อีกคำคือ "seismic" แปลว่า เกี่ยวกับแผ่นดินไหว

Hyogo Framework for Action โดยคนจาก UNISDR (International Strategy for Disaster Reduction) ตัวย่อเริ่มเยอะแล้วใช่ไหมครับ ไม่ต้องห่วง มีอีกเยอะ

• เคยเขียนถึง อีกเหมือนกัน
• Hyogo Framework for Action เป็นคำแนะนำ 5 ขั้นในการรับมือกับภัยพิบัติ
• ศัพท์ใหม่ DDR (ไม่ใช่ Dance Dance Revolution) แต่เป็น Diaster Risk Reduction
• ศัพท์ใหม่ SNAP - Stretagic National Action Plan - แผนการรับมือของแต่ละประเทศ โดยเป็นการ implement ทฤษฎีจาก Hyogo Framework for Action มาเป็นของจริง

หมด Session 1 ก็ได้เวลากินข้าว ITU จนมากเลี้ยงข้าวเที่ยงไม่ไหว เลยกิน Cafeteria ชั้นล่างของอาคารห้องประชุม แพงใช้ได้ แซนด์วิชอันละ 60-90 (เผอิญมีคนเลี้ยง สบายไป) ผมได้มีโอกาสร่วมโต๊ะกับคุณสมิทธ ธรรมสโรช ซึ่งทุกคนน่าจะรู้จักกันดีจากงานสึนามิด้วย แกเป็นคนเล่าเรื่องสนุกมากครับ

Session 2

ตอนบ่ายเป็น Country Report ของแต่ละประเทศในแถบๆ นี้ ที่น่าสนใจมี

• อินโดนีเซียโดนแผ่นดินไหวไป 3 เม็ดระหว่างปี 2004-2006 ใน 3 ครั้งนี้เกิดสึนามิซะสอง (ครั้งแรกคือสึนามิใหญ่ปี 2004 นั่นล่ะ)
• ศรีลังกามีภัยธรรมชาติจากช้าง! ประมาณช้างป่าบุกเหยียบเละ
• เนปาลเป็นประเทศที่มีแผ่นดินไหวมากเป็นอันดับ 11
• เนปาลมีกระทรวง Minister of Women and Social Welfare และ Minister of Water Resource โดยเฉพาะ
• อัตราส่วนคนที่มีโทรศัพท์ใช้ (รวมมือถือ) ในเนปาล ต่อประชากรทั้งหมดคือ 5.16% ภาษาอังกฤษเรียก phone penetration
• มองโกเลียมีภัยธรรมชาติแบบเฉพาะตัวเรียก Dzud ไม่มีในประเทศอื่น
• มองโกเลียเคยมีระบบเตือนภัยของกองทัพ แต่ไม่ได้ซ่อมบำรุง ตอนนี้เลยไม่มีใช้
• มองโกเลียมีพื้นที่ใหญ่กว่าบ้านเราเท่าตัว (1.56 ล้านตร. กม.) แต่มีประชากรแค่ 2.6 ล้านคน (กรุงเทพเมืองเดียวก็ล่อไปสิบล้านแล้ว)

ส่วน Country Report ของประเทศไทย คุณสมิทธเป็นคนรายงาน

• การเตือนภัยเป็นหน้าที่ของ ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ (NDWC - National Disaster Warning Center)
• โลโก้จ๊าบมาก ยังกะ Hogwarts กดเข้าไปดูในเว็บกันเองนะ
• หนึ่งในโซลูชันการเตือนภัยของเมืองไทยคือ หอคอยเตือนภัย (Warning Tower) ซึ่งรับข้อมูลตรงดาวเทียม ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ และออกแบบมาให้ทนทานต่อภัยพิบัติ
• ตอนนี้มี 268 หอทั่วประเทศ
• ส่วนทุ่นลอยน้ำ DART bouy เพิ่งไปติดตั้งในมหาสมุทรอินเดียมา ค่าทุ่นอย่างเดียว 60 ล้านบาท รวมค่าดูแลรักษาทั้งหมด 200 ล้าน (รายละเอียด)
• กำลังจะร่วมกันติดตั้งอีก 1 จุดกับอินโด และมีแผนอีก 3 จุดในทะเลอันดามัน (อันที่ติดไปแล้วนั่นเลยอันดามันไปไกล)

หลังกินเบรกบ่าย สปอนเซอร์โดย Ericsson (แล้วไม่สปอนเซอร์ข้าวด้วยฟระ) ผมก็กลับก่อนหนีรถติด (เด็กดีไม่ควรเอาเยี่ยงอย่าง) อ่านต่อของวันที่สองละกันครับ